Archief - Fiscaliteit in België

Ik hoop hier een ernstige discussie over Belgische fiscaliteit te kunnen beginnen. (Als ik de onderwerpen in het forum 'Economie en recht' bekijk, lijkt de discussie mij hier meer op zijn plaats.)

Twee berichten vielen mij recent op:

Regering paait AB InBev met verlaging roerende voorheffing - Beleid - Trends.be
Regering legt 100 miljoen euro op tafel voor Audi Brussels, Van Overtveldt optimistisch - Bedrijven - Trends.be

Twee voorbeelden van fiscale gunsten aan multinationals, twee keer wordt daarbij werkgelegenheid aangehaald als argument.

Dat België er een fiscaal gunstig regime op nahoudt voor grote multinationals is al langer bekend: de lijst met betaalde tarieven van vennootschapsbelasting van de grootste twintig bedrijven is ontluisterend; zij betalen hooguit enkele procenten, en wijken daarmee sterk af van het standaardtarief van 33,99 %. (Ze betalen natuurlijk wel belastingen op de uitgekeerde lonen.)

Om af te wijken van dit standaardtarief heeft de wetgever allerlei uitzonderingen ingebouwd die goeddeels van toepassing zijn op multinationals, maar waarvan KMO's veel minder gebruik kunnen maken.

Ik stel me hierbij twee vragen:

1. Is een fiscaal gunstregime voor multinationals gerechtvaardigd? Waarom?

Het lijkt mij dat deze vraag eerst beantwoord moet worden, eerder dan dat we onze initiële verontwaardiging de vrije loop moeten laten. Multinationals zijn veel mobieler dan KMO's. In het licht van de internationale fiscale concurrentie kan dit daarom wel degelijk een geldig argument zijn voor fiscale gunstregimes. Men moet hierbij echter niet de vergelijking maken met de hypothetische situatie van een uniform tarief van 33,99 % voor alle ondernemingen, inclusief multinationals, maar wel van ongeveer 10 %, wat momenteel (of toch in 2009) het effectief betaalde tarief is (bron).

Wat zou er gebeuren indien dit tarief wordt toegepast voor álle ondernemingen? Wellicht trekken vele multinationals naar andere oorden, maar nemen (nieuwe) KMO's dan niet gewoon hun plaats in, met hetzelfde nettoresultaat wat betreft geproduceerde welvaart, werkgelegenheid, etc.? Ik las ergens dat landen waar multinationals een groter aandeel uitmaken van de economische productie, er economisch beter voorstaan dan landen waar dat aandeel kleiner is. Als hier van een causale relatie sprake is, lijkt mij een gunsttarief voor multinationals misschien wel gerechtigvaardigd. Maar misschien worden oorzaak en gevolg verward: landen met een aantrekkelijk investeringsklimaat zijn zowel voor multinationals als KMO's interessant; landen met een minder aantrekkelijk investeringsklimaat doen het economisch niet zo goed - niet noodzakelijk omdat er geen multinationals zijn (die andere oorden opzoeken), maar juist omdat er geen aantrekkelijk investeringsklimaat is.

2. Indien een fiscaal gunstregime wel degelijk gerechtvaardigd is, bestaat er dan een manier om dit beter in de wetgeving op te nemen dan op dit ogenblik?

Als men multinationals bijna willekeurig cadautjes aanreikt zoals in de bovenste twee links, is er van rechtszekerheid uiteindelijk weinig sprake. Een (multinationale) onderneming heeft nooit de zekerheid dat ze over een paar jaar ook nog een cadeautje van 100 miljoen euro zal krijgen. Het lijkt mij beter om, indien het antwoord op vraag 1 'ja' is, een beleid uit te tekenen dat voorziet in een duidelijk gunstregime, zonder dat daarbij ondernemingen afhankelijk worden van willekeurige cadeautjes. Hoe kan dit het best bewerkstelligd worden?

Nog even toevoegen dat een mogelijke, maar niet gerechtvaardige reden voor fiscale gunsten aan multinationale onderneming is dat zij veel zichtbaarder zijn: als 500 KMO's allemaal samen 2000 werknemers ontslaan, is dit veel minder zichtbaar dan wanneer één enkele onderneming 2000 man aan de deur zet. Politici zullen zich hierom meer bekommeren om multinationale ondernemingen. De vraag is echter of er ook nog andere, wel gerechtvaardigde redenen zijn voor fiscale gunsten.

Nog een ander artikel in deze discussie: Betalen ondernemingen écht geen belastingen?.
De cijfers komen helemaal niet overeen met wat Knack meldt over het effectief betaalde tarief (10 %). Mogelijk telt VBO alle aanslagvoeten bij elkaar op en deelt ze door het aantal ondernemingen, terwijl Knack misschien eerder de totale geïnde vennootschapsbelasting deelt door de totale winst van alle ondernemingen? Het is niet duidelijk uit deze artikels.

Hoe die berekening gebeurt is vaak nogal ondoorzichtig. Als je vertrekt van de winst om die dan te vergelijken met de betaalde belasting negeer je al een groot deel van de cijfers, want de regels omtrent hoe die winst wordt bepaald zijn ook vaak fiscaal geïnspireerd. Een kleine KMO waar de eigenaar zijn auto en zijn huis in steekt zal hierdoor een lagere winst hebben, en dus in verhouding hogere belastingen betalen dan een grote multinational waar zoiets geen courante praktijk is. Multinationals zullen dan weer door prijszetting tussen hun filialen hun winst internationaal verschuiven en zo de verhouding belastingen/winst vertekenen.

Rechtvaardig kan je het systeem van individueel bepaalde akkoorden moeilijk noemen maar in de huidige context kan je als individueel land, en zeker als klein land zoals België, niet anders dan meedoen. Je kan het systeem ook niet veralgemenen naar alle bedrijven omdat de impact op de staatsinkomsten te zwaar zou zijn. Sommige bedrijven stellen als voorwaarde dat ze geen of slechts een klein vast bedrag aan belastingen willen betalen, om het voor iedereen gelijk te schakelen zou je dus vennootschapsbelastingen min of meer moeten afschaffen en dat zal voor veel landen een stap te ver zijn. Overheden geven de voordelen dus enkel aan bedrijven waarvan ze echt geloven dat ze weg kunnen trekken. Bedrijven, zoals de meeste KMO's, voor wie dit geen realistische optie is, zullen die voordelen minder rap krijgen. Mobiele bedrijven of onderdelen van bedrijven zoals bijvoorbeeld hoofdzetels zullen makkelijkst zo'n deal kunnen sluiten.

De enige manier om de machtsverhouding weer meer naar het kamp van de overheden te duwen zijn volgens mij internationale afspraken hierover. Al denk ik dat er bij dit soort afspraken vaak een probleem is dat men op de goodwill van de overheden moet rekenen omdat zo'n voordelige fiscale regimes vaak eenvoudig te verbergen zijn.

beryl zei:

Hoe die berekening gebeurt is vaak nogal ondoorzichtig. Als je vertrekt van de winst om die dan te vergelijken met de betaalde belasting negeer je al een groot deel van de cijfers, want de regels omtrent hoe die winst wordt bepaald zijn ook vaak fiscaal geïnspireerd. Een kleine KMO waar de eigenaar zijn auto en zijn huis in steekt zal hierdoor een lagere winst hebben, en dus in verhouding hogere belastingen betalen dan een grote multinational waar zoiets geen courante praktijk is. Multinationals zullen dan weer door prijszetting tussen hun filialen hun winst internationaal verschuiven en zo de verhouding belastingen/winst vertekenen.

Rechtvaardig kan je het systeem van individueel bepaalde akkoorden moeilijk noemen maar in de huidige context kan je als individueel land, en zeker als klein land zoals België, niet anders dan meedoen. Je kan het systeem ook niet veralgemenen naar alle bedrijven omdat de impact op de staatsinkomsten te zwaar zou zijn. Sommige bedrijven stellen als voorwaarde dat ze geen of slechts een klein vast bedrag aan belastingen willen betalen, om het voor iedereen gelijk te schakelen zou je dus vennootschapsbelastingen min of meer moeten afschaffen en dat zal voor veel landen een stap te ver zijn. Overheden geven de voordelen dus enkel aan bedrijven waarvan ze echt geloven dat ze weg kunnen trekken. Bedrijven, zoals de meeste KMO's, voor wie dit geen realistische optie is, zullen die voordelen minder rap krijgen. Mobiele bedrijven of onderdelen van bedrijven zoals bijvoorbeeld hoofdzetels zullen makkelijkst zo'n deal kunnen sluiten.

De enige manier om de machtsverhouding weer meer naar het kamp van de overheden te duwen zijn volgens mij internationale afspraken hierover. Al denk ik dat er bij dit soort afspraken vaak een probleem is dat men op de goodwill van de overheden moet rekenen omdat zo'n voordelige fiscale regimes vaak eenvoudig te verbergen zijn.

Klik om te vergroten...

Individuele akkoorden zijn zeker niet rechtvaardig. Maar stel je een situatie voor waarin elke multinationale onderneming in België hetzelfde (lager) belastingspercentage betaalt... Wat als er een net even aantrekkelijk land is maar met 0.1% lagere belasting, in zo'n geval kan België dat bedrijf niet aantrekken, hoewel het misschien wel goed zou geweest zijn voor onze economie... Die indiciduele akkoorden hebben zeker hun nadelen, maar ook hun voordelen...

internationale afspraken hieromtrent zijn bijna onmogelijk.
Waarom zouden landen meedoen? Hoop gewoon dat alle andere landen in de wereld meedoen en trek alle multinationals zo naar je eigen land?
Het is weer de game theorie, maar we zijn met teveel overheden om dit gigantische probleem op te lossen. We worden er beter van als we het internationaal afspreken, maar er als overheid zelf in meestappen is economisch altijd slechter dan er niet in meestappen

Even opmerken dat wat TS aanhaalt géén fiscale gunst op maat van AB-Inbev is, maar een omzetting naar wet van een arrest van het Europees Hof van Justitie. België discrimineerde Europese vennootschappen door hen wel de volle pot roerende voorheffing op dividenden te laten betalen, terwijl dit voor Belgische vennootschappen een verlaagd tarief was. Daarnaast zal België ook een dubbelbelastingbedrag uitvoeren waardoor winsten die in het buitenland al belast worden hier niet nog eens belast worden, maar ook vice versa.

thomas_cools zei:

internationale afspraken hieromtrent zijn bijna onmogelijk.
Waarom zouden landen meedoen? Hoop gewoon dat alle andere landen in de wereld meedoen en trek alle multinationals zo naar je eigen land?
Het is weer de game theorie, maar we zijn met teveel overheden om dit gigantische probleem op te lossen. We worden er beter van als we het internationaal afspreken, maar er als overheid zelf in meestappen is economisch altijd slechter dan er niet in meestappen

Klik om te vergroten...

Neen. Na de spraakmakende zaken van o.m. Starbucks en Apple zijn de Europese lidstaten hun fiscaliteit aan het harmoniseren en verdwijnt de fiscale concurrentie stilaan. Loopholes zoals de Ierse route of de Dutch Sandwich zijn er stilaan uit. De lidstaten hebben immers door dat fiscale concurrentie iedereen minder oplevert dan dat ze allen dezelfde regels opleggen. Bovendien willen veel multinationals ook niet langer het risico op imagoschade lopen.

De fiscale concurrentie verdwijnt? Waarom zitten wij dan nog steeds met zowat de zwaarste (para)fiscale lasten?

Epyon zei:

Neen. Na de spraakmakende zaken van o.m. Starbucks en Apple zijn de Europese lidstaten hun fiscaliteit aan het harmoniseren en verdwijnt de fiscale concurrentie stilaan. Loopholes zoals de Ierse route of de Dutch Sandwich zijn er stilaan uit. De lidstaten hebben immers door dat fiscale concurrentie iedereen minder oplevert dan dat ze allen dezelfde regels opleggen. Bovendien willen veel multinationals ook niet langer het risico op imagoschade lopen.

Klik om te vergroten...

Dat geldt voor de algemene routes die voor elk bedrijf openstaan. Maar wat de akkoorden betreft die overheden afsluiten met individuele bedrijven heb ik toch niet de indruk dat dat minder gebeurt. Het probleem is dat het ook niet transparant is, iedereen weet dat elk land het doet, maar als er dan eens concrete gevallen aan het licht komen zoals in Luxemburg, schrikt iedereen toch wat van de omvang. Als je al niet eens kan weten hoeveel akkoorden overheden afsluiten kan je al helemaal niet controleren of landen zich aan de intentie verklaringen houden om het niet of minder te doen.

Een ander probleem met dit soort akkoorden is de enorme incentive voor corruptie. Ambtenaren, politici en kabinetsmedewerkers kunnen min of meer buiten de wet om beslissen om bedrijven honderden miljoenen minder te laten betalen.

beryl zei:

Politici en kabinetsmedewerkers kunnen min of meer buiten de wet om beslissen om bedrijven honderden miljoenen minder te laten betalen.

Klik om te vergroten...

Kleine correctie. Ambtenaren kunnen dit vrijwel niet. Ze voeren enkel uit wat de politici (in dit geval de ministers) en hun kabinetten beslissen. Kwestie van de ambtenaren geen zondebokken te maken. Laten we eerlijk zijn: als de administratie meer autonomie had op vlak van beleid zonder dat de ministers en hun kabinetten zich constant zouden moeien, dat was ons beleid beter, logischer en consistenter.

w00tw00t zei:

Kleine correctie. Ambtenaren kunnen dit vrijwel niet. Ze voeren enkel uit wat de politici (in dit geval de ministers) en hun kabinetten beslissen. Kwestie van de ambtenaren geen zondebokken te maken. Laten we eerlijk zijn: als de administratie meer autonomie had op vlak van beleid zonder dat de ministers en hun kabinetten zich constant zouden moeien, dat was ons beleid beter, logischer en consistenter.

Klik om te vergroten...

Ja, maar dan zet je ook de deur open voor een niet-verkozen vorm van beleidsmaken. Als we iets kunnen missen zijn het wel twee regeringen in hetzelfde huis.

En @beryl: ja dat klopt, maar het afsluiten van de algemene routes vermindert het 'fiscale shopping' van bedrijven toch al wat. Nu moeten ze al commitment hebben om met een bepaalde overheid te gaan onderhandelen.

Epyon zei:

Ja, maar dan zet je ook de deur open voor een niet-verkozen vorm van beleidsmaken. Als we iets kunnen missen zijn het wel twee regeringen in hetzelfde huis.

Klik om te vergroten...

Heeft niets te maken met een niet-verkozen vorm van beleidsmaken. De beleidsdoelstellingen zijn opgenomen in het regeerakkoord en beleidsnota's (beleidsbrieven laat ik achterwege). De administratie is in een betere positie om zelf te kiezen op welke manier de doelstellingen best worden bereikt.
Volg het voorbeeld van Nederland en Scandinavië en slank de kabinetten af. Daar heeft de administratie meer macht en dat werkt zonder problemen. Maar dat wil de NVA (en waarschijnlijk de andere coalitiepartners ook) niet doen aangezien dit hun macht inperkt, alhoewel ze dit toch wel vooropstelden.

Dan zal er eerst werk gemaakt moeten worden van een depolitisering en centralisering van de administratie. Nu worden veel (top)ambtenaren politiek benoemd en een aantal taken van de overheid (werkloosheidsuitkering, sociale zekerheid) door politiek actieve organisaties uitgevoerd. Ik ben ook voorstander van een technocratische administratie, maar daar staat de onze op dit moment mijlenver vandaan.

Epyon zei:

Dan zal er eerst werk gemaakt moeten worden van een depolitisering en centralisering van de administratie. Nu worden veel (top)ambtenaren politiek benoemd en een aantal taken van de overheid (werkloosheidsuitkering, sociale zekerheid) door politiek actieve organisaties uitgevoerd. Ik ben ook voorstander van een technocratische administratie, maar daar staat de onze op dit moment mijlenver vandaan.

Klik om te vergroten...

Mee akkoord. Maar ik vrees dat we andere partijen nodig hebben om dit te kunnen bereiken want de huidige traditionele partijen evolueren niet in die richting, integendeel.

w00tw00t zei:

Kleine correctie. Ambtenaren kunnen dit vrijwel niet. Ze voeren enkel uit wat de politici (in dit geval de ministers) en hun kabinetten beslissen. Kwestie van de ambtenaren geen zondebokken te maken. Laten we eerlijk zijn: als de administratie meer autonomie had op vlak van beleid zonder dat de ministers en hun kabinetten zich constant zouden moeien, dat was ons beleid beter, logischer en consistenter.

Klik om te vergroten...

Politici zetten de beleidslijnen uit, ze zullen zich misschien wel rechtstreeks bezighouden met de grootste dossiers , maar het zijn uiteindelijk vaak ambtenaren die in de praktijk de uiteindelijke beslissingen nemen in de meeste dossiers. Dat is meestal geen probleem want ambtenaren moeten zich beperken tot het toepassen van de wet, ze kunnen theoretisch gezien dus geen gunsten verlenen. Met die individuele akkoorden wordt die beperking door de wet een stuk losser. Ik zeg niet dat er werkelijk sprake is van corruptie, maar het risico op corruptie is wel aanwezig.

Tot hiertoe wordt er weinig ingegaan op de vraag of een fiscaal gunstregime voor multinationals uiteindelijk wel gerechtvaardigd is. Iemand hier nog een mening over?
Wat zou er gebeuren als we eenzelfde tarief van vennootschapsbelasting van ongeveer 10 % (het huidige gemiddelde) toepassen voor álle ondernemingen, zowel KMO's als multinationals? De multinationals trekken naar elders, maar nemen de KMO's dan niet gewoon hun plaats in, of zijn ze daartoe niet in staat?

Weetikveel zei:

Tot hiertoe wordt er weinig ingegaan op de vraag of een fiscaal gunstregime voor multinationals uiteindelijk wel gerechtvaardigd is. Iemand hier nog een mening over?
Wat zou er gebeuren als we eenzelfde tarief van vennootschapsbelasting van ongeveer 10 % (het huidige gemiddelde) toepassen voor álle ondernemingen, zowel KMO's als multinationals? De multinationals trekken naar elders, maar nemen de KMO's dan niet gewoon hun plaats in, of zijn ze daartoe niet in staat?

Klik om te vergroten...

Het verhaal is genuanceerd: niet elke multinational zal zomaar vertrekken. Maar KMO's kunnen dat niet zomaar innemen.

Bedrijven die producten maken en exporteren, dat is de motor van elke economie (want enkel zo komt er geld binnen in ons land, al de rest is geld dat in rondjes draait en devalueert). KMO's zijn daar niet zo machtig in, hebben niet altijd de mogelijkheden om grote internationale verkoopskanalen op te zetten, hebben niet altijd de links naar overal, kunnen niet zomaar energie en mensen steken in export. Zij zijn vaak gewoon toeleverancier voor grote bedrijven en hangen daar dus rechtstreeks vanaf. Grote bedrijven willen doorgaans de keten zo kort mogelijk houden en pakweg Chinese bedrijven gaan in België geen toeleverancier zoeken.

Dus in die zin is het belangrijk om toch wel een aantal grote bedrijven te blijven hebben. Of middelgrote bedrijven, maar vooral bedrijven die producten creëren die ze verkopen wereldwijd. België zit nu met dingen zoals Caterpillar, Atlas Copco, een aantal dingen in de luchtvaart, Audi en Volvo, Inbev, etc. Nederland heeft een gigantisch netwerk opgebouwd rond Philips en afgeleiden. Dat zijn bedrijven die onrechtstreeks voor enorm veel jobs en innovatie zorgen.

In België probeert men die bedrijven bepaalde gunsten toe te kennen door bv. in te zetten op onderzoek en ontwikkeling (bv. korting op bedrijfsvoorheffing voor onderzoekers). Multinationals hebben er zo veel, KMO's doorgaans heel weinig. Dat krijg je verkocht omdat O&O zorgt voor extra ontwikkeling in een land en dat fiscaal stimuleren moet kunnen vind ik.

Ik denk niet dat de KMO's in staat zijn om de plaats van de multinationals in te nemen. En voor de meerderheid aan jobs is de kans vrij reëel dat de KMO's in kwestie ook niet in staat zijn om gelijkaardige salarissen te betalen of zelfs te willen (o.a. door het grote aanbod wat er opeens ontstaat).
Dus ik denk echt niet dat het verdwijnen van de multinationals -uiteindelijk- tot een status-quo zal leiden, integendeel ik ben ervan overtuigd dat heel wat KMOs onderuit zullen gaan, of mee moeten verhuizen, bij het verdwijnen (lees: weg belasten) van multinationals.

Dat is meteen wat mij betreft een belangrijke rechtvaardiging voor de fiscale gunstmaatregelen voor multinationals. De meeste multinationals zorgen voor een vrij grote tewerkstelling, betalen goed en betalen al schandalig hoge belastingen om de mensen hier werk te mogen geven.
KMO's moeten die ook betalen, maar een KMO met 50 mensen of een multinational van 2000 mensen is toch een heel verschil aan belastingen op het nog maar mogen tewerkstellen van personeel.
Als die KMO 5mio euro winst genereert en die multinational 150mio dan komen we tot een aardig bedrag aan belastingen voor die multinational.

Daarnaast creëren ze door hun grootte nog talloze onrechtstreekse jobs, waarop zijzelf natuurlijk geen belastingen op moeten betalen, maar ze zorgen wel dat die belastinginkomsten voor de overheid er wel zijn. Bijv. zo'n multinational die hier 2000 vaste medewerkers heeft vaak evenveel tot een veelvoud aan externe medewerkers in dienst waar ook belastingen op betaald moet worden. Meestal zijn die externe medewerkers tewerkgesteld via een KMO, die ook belast wordt op haar winsten.

Ik vind het dan ook vrij hypocriet van bepaalde media om met sloganeske krantenkoppen af te komen als het gaat om hoe weinig (vennootschaps-)belastingen die multinationals wel niet betalen. Maar als zo een multinational met 2000 vaste medewerkers, na de zoveelste belastingverhoging in het verleden, het hier aftrapt weten ze opeens wel dat er 8000 jobs in totaal op de helling staan...

Loonkost is niet het enige aspect, maar is volgens mij toch ne belangrijke.

Weetikveel zei:

Tot hiertoe wordt er weinig ingegaan op de vraag of een fiscaal gunstregime voor multinationals uiteindelijk wel gerechtvaardigd is. Iemand hier nog een mening over?
Wat zou er gebeuren als we eenzelfde tarief van vennootschapsbelasting van ongeveer 10 % (het huidige gemiddelde) toepassen voor álle ondernemingen, zowel KMO's als multinationals? De multinationals trekken naar elders, maar nemen de KMO's dan niet gewoon hun plaats in, of zijn ze daartoe niet in staat?

Klik om te vergroten...

Zowat alle regels voor multinationals gaan ook op voor KMO's hoor, rulings daar gelaten. Multinationals hebben echter personeel om alle fiscale optimalisaties uit te zoeken en uit te rekenen, terwijl voor KMO's het sop meestal de kolen niet waard is (en hun boekhouders liever niet teveel moeilijk werk hebben). Maar ook met een minimum aan ingrijpen kan je als KMO je belastingvoet onder de 20% krijgen.

Epyon zei:

Zowat alle regels voor multinationals gaan ook op voor KMO's hoor, rulings daar gelaten. Multinationals hebben echter personeel om alle fiscale optimalisaties uit te zoeken en uit te rekenen, terwijl voor KMO's het sop meestal de kolen niet waard is (en hun boekhouders liever niet teveel moeilijk werk hebben). Maar ook met een minimum aan ingrijpen kan je als KMO je belastingvoet onder de 20% krijgen.

Klik om te vergroten...

Ik weet het, maar in de praktijk komt het wel neer op een gunstregime voor multinationals. Als men uitzonderingen voorziet die enkel voordelig zijn voor multinationals, kan men moeilijk een andere conclusie maken.

Als uw laatste zin klopt, kan men zich ook de vraag stellen waarom men niet standaard een percentage van 20 % voorziet. Op den duur is de uitzondering de regel geworden en omgekeerd. Dat bespaart zowel voor de overheid als de bedrijven een hoop kosten. Kunnen die fiscalisten eindelijk eens iets nuttig gaan doen.

Maar een eenvoudiger fiscaliteit is precies nog verre toekomstmuziek... (In de personenbelasting zijn er Scandinavische landen met nog geen twintig invulvelden op de aangifte; in ons land zijn het er enkele honderden.)

Weetikveel zei:

Ik weet het, maar in de praktijk komt het wel neer op een gunstregime voor multinationals. Als men uitzonderingen voorziet die enkel voordelig zijn voor multinationals, kan men moeilijk een andere conclusie maken.

Klik om te vergroten...

Waar zie jij dan die uitzonderingen die enkel voor multinationals zijn? De regelgeving die je in je beginpost aanhaalt is dit in ieder geval niet, dat is gewoon een omzetting naar Belgische wetgeving van een arrest van het Europees Hof van Justitie. M.a.w. iets dat de Belgische regering sowieso moest doen en dat voor alle Europese vennootschappen geldt, klein en groot.

Als uw laatste zin klopt, kan men zich ook de vraag stellen waarom men niet standaard een percentage van 20 % voorziet. Op den duur is de uitzondering de regel geworden en omgekeerd. Dat bespaart zowel voor de overheid als de bedrijven een hoop kosten. Kunnen die fiscalisten eindelijk eens iets nuttig gaan doen.

Maar een eenvoudiger fiscaliteit is precies nog verre toekomstmuziek... (In de personenbelasting zijn er Scandinavische landen met nog geen twintig invulvelden op de aangifte; in ons land zijn het er enkele honderden.)

Klik om te vergroten...

Tja, dat is een van de belangrijkste motiveringen voor de flat tax hé. Geen uitzonderingen meer maar gewoon één belastingvoet voor alles.