Bongobong zei:
Ik bedoel een deficit qua competitiviteit; in Griekenland ligt de relatieve kost van arbeid 30% hoger dan in Duitsland.
De euro is logistiek gezien een goed idee, maar op kapitalistische basis is het rampzalig. Alle nationale munten zitten vast in één rigide systeem, geen enkel land kan uit de crisis geraken door middel van devaluatie. Deflatie en 'austerity' waren dus onvermijdelijk van in het begin. Daarnaast betekent het ook spanning tussen de verschillende staten waarbij elke staat een voordeel zal proberen halen over de andere. Waar Duitsland perfect in sloeg met een aanval op haar eigen werkende klasse. Deze monetaire unie is gewoon compleet onflexibel en daarom onbruikbaar. Want permanente besparingen zullen geen oplossing bieden en zijn daarnaast ook onwenselijk. De contradicties aan de basis van deze monetaire unie zullen zichzelf moeten oplossen, en het is niet omdat de verschijningsvorm politiek is, dat de oorzaak eveneens politiek is.
Je kan stellen dat Griekenland zijn schulden uit de hand heeft doen lopen, maar de idee dat dit de oorzaak is van de crisis, dat is pas de zaken omdraaien. Griekenland is geen gefaalde staat, maar heeft een gefaalde kapitalistische klasse. Die is er nooit in geslaagd sinds de oprichting van het land te investeren in moderne industrie en de verhoging van productiviteit.
Er is geen deflatie, niet in Griekenland en niet in Europa, ik snap niet waarom je daarmee blijft afkomen? Er is nu
schrik voor deflatie en een liquiditeitsval zoals dat ook gebeurde met Japan in 1980, maar schrik is iets anders als de werkelijkheid.
Hier ik heb het zelfs voor je opgezocht:
http://sdrv.ms/KcWbhx
(bron)
Ik zal het gezeur omtrent terminologie maar laten zijn, maar we zijn het dus met elkaar eens dat er teveel aan kapitaalverdieping is gedaan en te weinig aan investering in productiviteitsverbetering (het idee van: koop 10 vissen - op krediet - in plaats van een hengel). Dat kunnen we dus al achter ons laten.
Wat betreft de monetaire unie... er zijn voordelen en er zijn nadelen, dat is gekend. In dit geval is het in Griekenland zijn nadeel, maar het feit dat:
- bedrijven/consumenten geen exchanges fees meer moeten betalen
- we allemaal jarenlang van lage rentes genoten hebben dankzij de trekpaarden DE/NL/etc
- er lang enorme stabiliteit is geweest, hetgeen een vruchtbare grond is voor sterke business
...vergeten we dan voor het gemak even?
Daarom werden er ook pacten afgesloten omtrent het in de hand houden van de tekorten, maar als die niet nageleefd worden...
Het verdrag van Maastricht, uit 1992 nota-bene, legde de spelregels al klaar en duidelijk uit:
2. Government finance:
Annual government deficit:
The ratio of the annual government deficit to gross domestic product (GDP) must not exceed 3% at the end of the preceding fiscal year. If not, it is at least required to reach a level close to 3%. Only exceptional and temporary excesses would be granted for exceptional cases.
Government debt:
The ratio of gross government debt to GDP must not exceed 60% at the end of the preceding fiscal year. Even if the target cannot be achieved due to the specific conditions, the ratio must have sufficiently diminished and must be approaching the reference value at a satisfactory pace. As of the end of 2010, only two EU member states, Poland and the Czech Republic, still meet this target.[citation needed]
Griekenland zat in 2010 aan 10,5%.