Anarchist12911
Legacy Member
Probleem met links
Met de term "links" denken we voornamelijk aan socialisten, collectivisten, 'politiek correcte' types, feministen, homo-, gehandicapten- en dierenrechten activisten, enzovoort. Maar natuurlijk is niet iedereen die een aanhanger is van deze vernoemde voorbeelden, een linkse rakker.
De twee belangrijkste onderliggende psychologische redenen waarom iemand 'links' is heeft te maken met minderwaardigheidscomplexen en oversocialisatie. Ten koste van gezond verstand.
Met minderwaardigheidscomplexen bedoelen we dan niet alleen gevoelens van minderwaardigheid in de strikte betekenis van het woord, maar een gans spectrum van gerelateerde afwijkingen zoals: laag zelfvertrouwen, gevoelens van machteloosheid, depressie, verslagenheid, schuldgevoel, zelf-haat, etc.
Ik beargumenteer dat moderne linkse rakkers zulke mentale afwijkingen hebben (waarschijnlijk meer of min onderdrukt) en dat deze gevoelens bepalend zijn voor al hun politieke overtuigingen.
Wanneer iemand constant bijna alles wat tegen of over hem (of anderen waar hij zichzelf mee identificeert) gezegd wordt als vernederend interpreteert, besluiten we dat hij een minderwaardigheidscomplex of een laag zelfbeeld heeft. Deze vorm van gedrag is manifest bij activisten voor minderheidsbelangen. Ook al behoren ze niet tot die minderheid die ze verdedigen. Ze zijn overgevoelig voor woorden die gebruikt werden om deze minderheden aan te duiden zoals de woorden "*****", "*********", "achterlijke" of "wijf" voor Afrikanen, Aziaten, een minder-valide, of vrouw... Woorden die origineel geen negatieve bijklank hadden. Het woord 'wijf' was bevoorbeeld slechts de vrouwelijke equivalent van het woord 'kerel' of 'gast'. De negatieve bijklank is pas gekomen toen de linkse rakkers deze woorden als onrespectvol begonnen te bestempelen.
Zij die het meest gevoelig zijn over politiek incorrecte terminologie zijn niet de gewone zwart, aziaat, misbruikte vrouw of gehandicapte persoon, maar een minderheid van linkse activisten die niet even tot één van die onderdrukte groepen behoren, maar afkomstig zijn van bevoorrechte klasses.
Linkse rakkers hebben een intense zelf-identificatie met de problemen van groepen die in hun ogen een imago van minderwaardigheid hebben. Het zijn de linkse rakkers zelf die voelen dat deze groepen minderwaardig zijn. Feministen proberen wanhopig te bewijzen dat vrouwen even sterk en capable zijn als mannen. Duidelijk omdat ze last hebben van een angst dat vrouwen toch wel eens niet zo sterk en capable als mannen zouden kunnen zijn.
Linkse rakkers zijn anti-individualistisch, pro-collectivistisch en willen dat de maatschappij iedereen zijn problemen oplost en voor hen zorgt. Ze zijn niet de type van personen die het vertrouwen in zichzelf hebben om hun eigen problemen te kunnen oplossen en voor zichzelf te kunnen zorgen. Hun minderwaardigheids gevoelens zitten zo diep dat ze het niet kunnen verkroppen dat bepaalde zaken nu eenmaal beter of meerderwaardig kunnen zijn als andere zaken.
Ze zullen natuurlijk beweren dat hun activisme gemotiveerd is op grond van medelijden of moreel principe, en moreel principe speelt dan inderdaad ook wel een rol voor de linkse rakkers van het "overgesocialiseerde type". Maar medelijden en moreel principe kunnen niet de hoofdreden zijn voor linkse rakkers. (Zeker niet voor hen met minderwaardigheidscomplexen). Want vijandigheid speelt een te belangrijke rol bij links activistische acties, net zoals hun machtslust. Meer nog, veel links gedrag is niet rationeel berekend om de mensen te bevoordelen waarvoor ze opkomen, maar voornamelijk om hun eigen geweten en complexen te sussen.
Nu, over de overgesocialiseerde linkse types. In de psychologie wordt de term "socialisatie" gebruikt om het proces aan te duiden waarbij kinderen getraind worden om te denken en handelen zoals de maatschappij dat vraagt. Een persoon is 'gesocialiseerd' als hij gelooft in en gehoorzaamd aan de ethische code van zijn samenleving en er fatsoenlijk als een functionerend onderdeel in deze maatschappij past.
De ethische code van onze samenleving is so veelvragend dat bijna niemand nog kan denken, voelen en handelen in een manier die 100% overeenstemt met de ethische code. Bijvoorbeeld, wij worden verondersteld niet iemand te mogen haten, nochtans bijna iedereen zal op een punt in zijn leven iets of iemand haten... Sommigen zijn dermate hoog gesocialiseerd dat de poging om 'juist' te denken, voelen en handelen hen zoveel moeite vraagt en een zware mentale last voor hen vormt. En als poging om het schuldgevoel dat hieruit voortvloeit zijn ze verplicht zichzelf constant voor te liegen over hun eigen motivaties en proberen morele redenen te zoeken voor hun eigen handelen die in realiteit een niet-morele basis hebben.
Dergelijke over-socialisatie kan leiden tot een laag zelfvertrouwen, een gevoel van machteloosheid, verslagenheid, schuldgevoelens, enzovoort. De belangrijkste manier waarop een (linkse) samenleving zijn kinderen socialiseert is door hen beschaamd te laten voelen voor anderen met gedrag of meningsuitingen die in tegenstelling staan tot deze maatschappij zijn verwachtingen. Als dit te ver gedreven wordt (oversocialisatie) dan eindigt de persoon in kwestie met schuldgevoelens over zichzelf.
De linkse rakkers van het overgesocialiseerde type proberen dan ook deze schuldgevoelens van zichzelf af te werpen in een poging om zijn gevoel van autonomie terug te krijgen door te rebelleren. Maar meestal is hij niet sterk genoeg of heeft hij niet genoeg zelfvertrouwen om tegen de meeste fundamentele waarden van zijn eigen maatschappij te rebelleren. (Dus rebelleren ze maar tegen zaken waarvan ze denken dat het aanvaard wordt om tegen te mogen rebelleren.)
Met dank aan Theodore Kaczynski. Voor deze mooie uiteenzetting over de motivaties van linkse rakkers.
Met de term "links" denken we voornamelijk aan socialisten, collectivisten, 'politiek correcte' types, feministen, homo-, gehandicapten- en dierenrechten activisten, enzovoort. Maar natuurlijk is niet iedereen die een aanhanger is van deze vernoemde voorbeelden, een linkse rakker.
De twee belangrijkste onderliggende psychologische redenen waarom iemand 'links' is heeft te maken met minderwaardigheidscomplexen en oversocialisatie. Ten koste van gezond verstand.
Met minderwaardigheidscomplexen bedoelen we dan niet alleen gevoelens van minderwaardigheid in de strikte betekenis van het woord, maar een gans spectrum van gerelateerde afwijkingen zoals: laag zelfvertrouwen, gevoelens van machteloosheid, depressie, verslagenheid, schuldgevoel, zelf-haat, etc.
Ik beargumenteer dat moderne linkse rakkers zulke mentale afwijkingen hebben (waarschijnlijk meer of min onderdrukt) en dat deze gevoelens bepalend zijn voor al hun politieke overtuigingen.
Wanneer iemand constant bijna alles wat tegen of over hem (of anderen waar hij zichzelf mee identificeert) gezegd wordt als vernederend interpreteert, besluiten we dat hij een minderwaardigheidscomplex of een laag zelfbeeld heeft. Deze vorm van gedrag is manifest bij activisten voor minderheidsbelangen. Ook al behoren ze niet tot die minderheid die ze verdedigen. Ze zijn overgevoelig voor woorden die gebruikt werden om deze minderheden aan te duiden zoals de woorden "*****", "*********", "achterlijke" of "wijf" voor Afrikanen, Aziaten, een minder-valide, of vrouw... Woorden die origineel geen negatieve bijklank hadden. Het woord 'wijf' was bevoorbeeld slechts de vrouwelijke equivalent van het woord 'kerel' of 'gast'. De negatieve bijklank is pas gekomen toen de linkse rakkers deze woorden als onrespectvol begonnen te bestempelen.
Zij die het meest gevoelig zijn over politiek incorrecte terminologie zijn niet de gewone zwart, aziaat, misbruikte vrouw of gehandicapte persoon, maar een minderheid van linkse activisten die niet even tot één van die onderdrukte groepen behoren, maar afkomstig zijn van bevoorrechte klasses.
Linkse rakkers hebben een intense zelf-identificatie met de problemen van groepen die in hun ogen een imago van minderwaardigheid hebben. Het zijn de linkse rakkers zelf die voelen dat deze groepen minderwaardig zijn. Feministen proberen wanhopig te bewijzen dat vrouwen even sterk en capable zijn als mannen. Duidelijk omdat ze last hebben van een angst dat vrouwen toch wel eens niet zo sterk en capable als mannen zouden kunnen zijn.
Linkse rakkers zijn anti-individualistisch, pro-collectivistisch en willen dat de maatschappij iedereen zijn problemen oplost en voor hen zorgt. Ze zijn niet de type van personen die het vertrouwen in zichzelf hebben om hun eigen problemen te kunnen oplossen en voor zichzelf te kunnen zorgen. Hun minderwaardigheids gevoelens zitten zo diep dat ze het niet kunnen verkroppen dat bepaalde zaken nu eenmaal beter of meerderwaardig kunnen zijn als andere zaken.
Ze zullen natuurlijk beweren dat hun activisme gemotiveerd is op grond van medelijden of moreel principe, en moreel principe speelt dan inderdaad ook wel een rol voor de linkse rakkers van het "overgesocialiseerde type". Maar medelijden en moreel principe kunnen niet de hoofdreden zijn voor linkse rakkers. (Zeker niet voor hen met minderwaardigheidscomplexen). Want vijandigheid speelt een te belangrijke rol bij links activistische acties, net zoals hun machtslust. Meer nog, veel links gedrag is niet rationeel berekend om de mensen te bevoordelen waarvoor ze opkomen, maar voornamelijk om hun eigen geweten en complexen te sussen.
Nu, over de overgesocialiseerde linkse types. In de psychologie wordt de term "socialisatie" gebruikt om het proces aan te duiden waarbij kinderen getraind worden om te denken en handelen zoals de maatschappij dat vraagt. Een persoon is 'gesocialiseerd' als hij gelooft in en gehoorzaamd aan de ethische code van zijn samenleving en er fatsoenlijk als een functionerend onderdeel in deze maatschappij past.
De ethische code van onze samenleving is so veelvragend dat bijna niemand nog kan denken, voelen en handelen in een manier die 100% overeenstemt met de ethische code. Bijvoorbeeld, wij worden verondersteld niet iemand te mogen haten, nochtans bijna iedereen zal op een punt in zijn leven iets of iemand haten... Sommigen zijn dermate hoog gesocialiseerd dat de poging om 'juist' te denken, voelen en handelen hen zoveel moeite vraagt en een zware mentale last voor hen vormt. En als poging om het schuldgevoel dat hieruit voortvloeit zijn ze verplicht zichzelf constant voor te liegen over hun eigen motivaties en proberen morele redenen te zoeken voor hun eigen handelen die in realiteit een niet-morele basis hebben.
Dergelijke over-socialisatie kan leiden tot een laag zelfvertrouwen, een gevoel van machteloosheid, verslagenheid, schuldgevoelens, enzovoort. De belangrijkste manier waarop een (linkse) samenleving zijn kinderen socialiseert is door hen beschaamd te laten voelen voor anderen met gedrag of meningsuitingen die in tegenstelling staan tot deze maatschappij zijn verwachtingen. Als dit te ver gedreven wordt (oversocialisatie) dan eindigt de persoon in kwestie met schuldgevoelens over zichzelf.
De linkse rakkers van het overgesocialiseerde type proberen dan ook deze schuldgevoelens van zichzelf af te werpen in een poging om zijn gevoel van autonomie terug te krijgen door te rebelleren. Maar meestal is hij niet sterk genoeg of heeft hij niet genoeg zelfvertrouwen om tegen de meeste fundamentele waarden van zijn eigen maatschappij te rebelleren. (Dus rebelleren ze maar tegen zaken waarvan ze denken dat het aanvaard wordt om tegen te mogen rebelleren.)
Met dank aan Theodore Kaczynski. Voor deze mooie uiteenzetting over de motivaties van linkse rakkers.
)