Geachte Duitse Bondsregering,
Ik moet iets toegeven, jullie hebben schitterend werk verricht! Jullie pogingen om elke terechte kritiek over de houding van vluchtelingen onmiddellijk met het naziverwijt de kop in te drukken, heeft zijn vruchten afgeworpen.
We zijn ondertussen in Duitsland zo ver gekomen dat ontelbare vrouwen al een klacht ingediend hebben (35, maar volgens de politie ligt het feitelijke aantal veel hoger) over het feit dat ze op oudejaarsnacht door een horde wilde asielzoekers beledigd en op de zwaarst mogelijke manier seksueel lastig gevallen werden (ja, het waren asielzoekers, want de politie heeft bij controles de voorgeschreven asielformulieren onder ogen gehad). Slechts de regionale kranten schrijven hierover.
Ze hebben deze vrouwen bepoteld, hun vingers in alle lichaamsopeningen gestoken en soms ook de kleren van hun lichaam getrokken. Dit alles begeleid van ‘ficki – ficki’ en ‘Schlampen’-kreten. De politie kon deze vrouwen niet beschermen omdat ze door de razende asielzoekers met vuurwerk bekogeld werden. Een schande voor ons land!
Waar zijn nu de grootste media? Tv-nieuws? Nergens! Bild? Nergens! Waar is jullie in het Arabisch ondertitelde oproep aan de gewelddadige asielzoekers, waarin jullie duidelijk maken dat vrouwen in dit land geen vrij wild zijn? Waar is meneer Gabriel (SPD) die deze daden scherp veroordeelt en de zwaarste verwensingen uit? Niets! Geen woord!
Nee, we zijn intussen zover gekomen dat we zulke gebeurtenissen doodzwijgen, nationaliteit niet durven benoemen en stilletjes in onze hoofdkussens wenen omwille van de vele seksuele misdrijven door asielzoekers. Het gaat niet langer om enkele gevallen. Ik alleen al verzorg zeven vrouwen die gedurende de laatste zes maanden het slachtoffer zijn geworden van seksueel geweld door ‘vluchtelingen’. Dat mag men echter niet zeggen. Dan is men namelijk een opruier! Een vreemdelingenhater! Een nazi!
Dat deze gebeurtenis doodzwijgen een verdere slag is in het gezicht van de slachtoffers, nemen we er goedkeurend bij. Zelfs ik heb nagedacht of ik wel over de verschrikkelijke gebeurtenissen in Keulen mag schrijven. Ja, ik mag dat! Ik strijd al zoveel jaren tegen huiselijk en seksueel geweld en als ik uitsluitend de gevallen waarbij een Duitser de dader is publiekelijk mag maken, dan ben ik inderdaad een racist.
Maar dat ben ik niet! Ik hou van iedereen, zolang zij maar met respect met hun medemensen omgaan. Mij kan het niet schelen of iemand moslim, christen of jood is. Ik beoordeel mensen naar hun daden, en niet volgens hun afkomst of geloof. Dat in vele moslimlanden een ander vrouwenbeeld heerst en emancipatie een woord uit een vreemde taal is, is niet mijn schuld. Dat er nu vele mensen naar ons land komen met een verouderd vrouwenbeeld, is evenmin mijn schuld.
Als ik echter geweld, dat door een aantal van deze mensen bedreven wordt, goed zou praten, dood zou zwijgen of zou verontschuldigen, dan ben ik wél verantwoordelijk. Ik geef hen dan het idee dat ik het goedkeur dat zij vrouwen discrimineren, domineren en seksueel misbruiken. Dat zou fout zijn. Daarom ga ik niet zwijgen, want ik zou ook mijn mond niet houden als de daders Duitsers waren. Ieder die een beetje kan denken weet dat een groot gedeelte van de mensen die hierheen komen niet gewelddadig zijn. Maar bij een miljoen vluchtelingen is 10% die seksueel geweld plegen al genoeg om 100.000 vrouwen een slachtoffer van seksueel geweld te maken.
Ik zal ook niet stoppen de hier bescherming zoekende mannen duidelijk te maken dat ik van hen verwacht dat zij Duitse vrouwen niet als vrij wild beschouwen en dat ik evenzeer verwacht dat zij de integratie van hun vrouwen, zusters en dochters niet met verouderde waardepatronen verhinderen! Wie hier wil wonen, moet onze cultuur volledig respecteren, zonder discussie! Wij, Duitse vrouwen, willen niet ‘ficki – ficki’ doen en we zijn ook geen ‘Schlampen’ die erop wachten eens een grondige beurt te krijgen. Wij beslissen zelf wie ons waar aanraakt en dat moet zo blijven!
En nu, beste regering, verwacht ik dat jullie eindelijk jullie verantwoordelijkheid nemen en de daders duidelijk maken dat we genoeg Duitse verkrachters hebben. We zijn niet van plan om dit aantal nog te doen stijgen.’
