goh, ik ben zeker dat er mensen zijn die zoiets faken. Laat dat duidelijk zijn. Maar die zullen dan meestal wel door de mazen van het net vallen. 100% uitsluiten kan je natuurlijk nooit. Slaag je erin je huisarts om de tuin te leiden en bepaalde medicatie te krijgen, dan zal een adviserend geneesheer zich soms puur op de zwaarte van de medicatie baseren. Medische wetenschap is geen exacte wetenschap en men weet nog altijd maar een fractie van wat men zou moeten weten over het lichaam. Rugklachten zullen trouwens idd véél gemakkelijker te filteren zijn, daar kan je meestal iets zien puur op beelden, moet je geen gedragsonderzoeken doen of discutabelere testen die elkaar mogelijks tegenspreken.
Als typisch voorbeeld van hoe moeilijk iets te detecteren is (en waarom ik zelfs ook de eigen woorden van mensen vaak niet vertrouw) geef ik altijd een arbeidsongevallendossier dat ik zelf beheerde. Iemand kreeg een arbeidsongeval met een chemisch product die hij ingeademd had. Was een tijdje ziek, maar daarna smeet de verzekering hem ervan, omdat de klachten die hij had (om de 10 seconden hevig piepend ademen) niet meer het gevolg van het arbeidsongeval was. Ik daartegen in beroep, omdat ik écht niet kon geloven dat hij dat fakete, dat kon volgens mij niet anders zijn van ten gevolge van het chemisch product. ook een dokter die wij vaak gebruiken als "controleur" bevestigde me dat het een arbeidsongeval was. Die persoon was een wrak, omdat hij ook niet goed kon slapen (werd wakker van zichzelf).
Naar de rechtbank dus, rechtbank stelt een expert aan. Die expert zegt dat het geen fysische reactie kan zijn, maar stuurt die persoon naar een psychiater. Die psychiater bevestigt dat die persoon een psychologisch probleem heeft (nu niet meer zeker, maar wél te wijten aan het arbeidsongeval, een soort van schok-effect als ik het me goed herinner).
Voor een neutrale persoon was het dus, mocht die gerechtsexpert niet zo slim geweest zijn om die persoon toch naar een neuroloog door te sturen, gewoon een pathologische leugenaar en faker. Die persoon had zelf ook twijfels om naar die psychiater te gaan "omdat er toch niks mis in zijn hoofd was". Echter, had hij na voldoende controle, wel degelijk iets. Iets waarvan hij enkele maanden trouwens verlost geraakte.