Het zit als volgt.
Banken als Fortis en Dexia zijn steeds meer ondernemer geworden en steeds minder, wel, bank. Steeds meer werd er belegd in risicovolle beleggingen met hoge winstmarge's (bijvoorbeeld: Grieks staatspapier) en werd er geld geleend aan mensen die het nooit zouden kunnen terugbetalen. Dan werden die mensen hun leningen in speciale producten verpakt en die werden weer door verkocht aan andere banken. De winsten namen gestaag toe en iedereen was vrolijk.
Toen kwam het (onvermijdelijke) moment dat de hele boel in soep liep, zoals bij ons is gebeurd.
Hetgeen eigenlijk had moeten gebeuren, is dat men een bank failliet had moeten laten gaan. Gewoon failliet. Dat had een pijnlijke schokgolf rondgestuurd aan alle banken met de boodschap: "wij redden jullie niet".
Natuurlijk was dan half België zijn spaargeld kwijt, dus die optie was simpelweg nooit aanwezig, de banken wisten dat. Nu is die bank gered en is het weer business as usual.
Een groot deel banken die nooit mee hebben gedaan aan dergelijke praktijken, zoals bijvoorbeeld Rabobank; een van 's werelds meest veilige en betrouwbare banken, met een eigen kapitaal van 40-50 miljard (dacht ik) hebben natuurlijk nooit ergens last van gehad. De rabobank is bijvoorbeeld ook niet aan de beurs genoteerd.
De oplettende lezer had de rode draad in mijn verhaal al eventjes zien aankomen, wie is hier eigenlijk de dommerik in dit verhaal?
De klant.
Jij als klant koopt een product bij een bank; een lening, een spaarrekening, een zichtrekening, een hypotheek, noem maar op. Wat had jij als klant dus eigenlijk moeten doen? Kijken of die bank wel betrouwbaar is.
Wat doen mensen echter: kiezen voor de laagste rente's/hoogste opbrengsten, of vaak zelfs voor de bank met het grootste kantoor in de stad. -> meest gehoorde argument "ja die hebben zo'n groot kantoor, de zaken moeten er daar toch wel goed voor staan!". Een internetrekening op bvb. rabo.be wordt dan weer als 'onbetrouwbaar' gezien. De ironie.
Ik probeer hier niemand te beschuldigen, maar het feit dat mensen liever vanuit hun luie zetel TV kijken ipv dat ze ervoor zorgen dat hun geld bij een veilige bank staat heeft voor de situatie gezorgd zoals we die nu kennen. Banken die ons geld eigenlijk niet verdienen worden beloond (belonen = mensen blijven daar spaarder), terwijl andere 'veilige' banken (Argenta, Rabo, etc) geen impact kunnen maken...
Men vindt het wel normaal om voor een (ik zeg maar iets) BMW te kiezen in plaats van een Lada, vanwege de betrouwbaarheid, maar bij de keuze van een bank maakt het precies allemaal niks uit...
Wat de banken gedaan hebben is onvergeeflijk, zoveel is duidelijk, maar de kern van het probleem zit bij de mensen die spaarder/lener blijven bij een bank die gekend onveilig en onbetrouwbaar is. Door NIET om te schakelen naar een andere ('veiligere') bank, beloon je enkel die wilde beleggingsbank die risicovol omgaat met jouw geld.