Sta mij toe de kwestie-Iran even in een ander daglicht te werpen.
Deze schijnbaar hedendaagse kwestie vindt zijn oorsprong reeds in de jaren '50.
Mossadeq , een democratisch verkozen maar niet al te Westersgezinde premier, wint aan populariteit, waardoor sjah Mohammed Reza Pahlavi (wél westersgezind...) moet vluchten naar het buitenland.
In 1959 brengt de CIA Mossadeq ten val, om zo de Sjah te helpen de touwtjes terug in handen te nemen.
Deze stelde een bloederig regime in (hoe maak je anders een Oosters land westersgezind ^^), dat makkelijk zelfs dictatuur te noemen valt (hoezo, de Amerikanen staan voor democratie??)...
Dit gaat door tot de Iraanse revolutie in 1979, wanneer Khomeini (een man van het volk, om zo te stellen) een staatsgrep pleegt en sjah Pahlavi vlucht naar de VS...
Vanaf het moment dat Khomeini aan de macht kwam hebben de Iranezen blijven vragen voor de uitlevering van de sjah, zodat ze hem konden veroordelen voor de misdaden (en dan neem ik het woord genocidenog niet in de mond) die hij gepleegd had. Amerika weigerde uiteraard.
De sjah werd ziek, werd gerepatrouileerd naar Panama waar hij tenslotte overleed.
De frustratie die in Iran heerste, is er nu nog steeds. En Amerika heeft schrik... Schrik voor de impact van het onderschatte Iran, dat nu plots met een nucleair programma op de proppen komt. Laat Iran geen atoomwapens bezitten, want ze hebben ons nog iets te goed...
Het feit dat dit verhaal nauwelijks in de media komt, bewijst de hypocresie van Amerika (en van de hele Westerse wereld).
Met dank aan onze geschiedenisleerkracht
. Getuigt van grote discussie capaciteiten.
maar dat zijn we dan ook gewoon van u.
