squalleke123 zei:
Na berekeningen die hadden uitgewezen dat de slachtoffers van een invasie op japan, gezien het japans fanatisme, in de miljoenen zouden lopen. Dat valt nog enigszins te verdedigen.
Ik heb er geen probleem mee dat een democratie als de VS atoomwapens heeft. Ze hebben bewezen dat zelfs onder extreme spanning (bay of pigs en zo) de drempel tot gebruik voldoende hoog blijft.
Een theocratie, en zeker van een geloof waarvan een belangrijk deel van de aanhangers gelooft in een beter leven in het hiernamaals als ze sterven voor het geloof, lijkt me niet die stabiliteit te bieden om er veilig mee om te gaan. Aan de andere kant, pakistan heeft er ook ontwikkeld.
Het probleem is een beetje dat ontwikkelen van een atoomwapen eigenlijk niet zo moeilijk meer is. En op dat moment ben ik ergens blij dat er een democratisch land is dat er zoveel heeft dat ze elke aanval 10x kunnen beantwoorden. De drempel om tot gebruik over te gaan voor andere landen is op die manier voldoende hoog. Het probleem met NPV en dergelijke verdragen (conventie van den haag 1899 verbood ook gebruik van strijdgas...) is dat er eigenlijk niks de ontwikkeling tegenhoudt. Dus is het beter van het gebruik tegen te houden door de garantie van strike-back capaciteit
Akkoord. Maar Israel heeft zelf kernwapens. Gaan ze die afvuren indien de staat in gevaar komt? We hopen van niet anders escaleert de situatie nog vele erger.
Maar
als Iran werkelijk een atoombom heeft. Zijn ze dan werkelijk van plan om die op Israel af te vuren. Nee, want dan zouden hun moslimvriendjes ook geraakt zijn.
Israel heeft niets te vrezen indien ze samen de handjes uit de mouwen steken en dat gezaag voorgoed vaarwel zeggen.
Niet vergeten te moet worden is dat het Israëlische atoomwapen is bedoeld ter afschrikking van landen als Syrië, Libië, Iran en Irak die chemische en biologische wapens hebben of hadden.
Hopelijk valt het theocratische regime in Teheran vandaag of morgen. Dat zou ook veel goeds betekenen voor het Iraanse volk.
Netanyahu is kennelijk totaal niet op de hoogte met de geschiedenis van Israel, dat een en al agressie is.
Om enkele wapenfeiten te noemen (dus geen intenties zelfs): de moorddadige ethnische zuivering van Palestijnen in de periode van 1946-1960, de deelame aan de oorlog tegn Nasser ivm de Suez-crisis, de zesdaagse oorlog tegen de buurlanden die Israel zelf is begonnen, de herhaaldelijke bombardementen op Gaza, de invasie in Libanon, de lafhartige medeplichtigheid (Sharon) met de massamoord in twee Palestijnse vluchtelingen kampen, de ontwikkeling van nucleaire wapens zonder enige controle en toezicht internationaal, de bombardementen op de kerncentrales in Irak en Syrie, de verovering van de Golan-hoogte van Syrie, de gewelddadige voortgaande landroof en bezetting van Palestijns gebied enz. enz.
Vergeleken daarmee is Iran zeer vredelievend geweest met alleen een oorlog tegen Irak.
Iran moet kennelijk een regimeverandering ondergaan, waardoor de westerse oliemaatschappijen weer toegang krijgen tot het gebied.