Loser zei:
Zo, hier ben ik het grondig mee oneens, zeg.
Ten eerste maak jij van de twijfel van een geëngageerd persoon ineens iets slechts. Iets wat hij fout doet. In plaats van de vraag die hij stelt.
Ik constateer alleen dat dit een groeiend fenomeen is. Er komen hier op het forum regelmatig dergelijke opmerkingen bovendrijven en ook in real life merk je een steeds groeiende apathie tegenover de politiek. En ik heb proberen uitleggen hoe dat komt, volgens mij.
Een geëngageerd persoon? Ik beschouw dit eerder als een persoon (net zoals de anderen die met hetzelfde "probleem" kampen) die van meerdere walletjes tegelijk willen eten. Ik ga een beetje overdrijven om mijn punt duidelijk te maken:
- Als het om hun loon draait, betalen ze allemaal liever wat minder belastingen en zijn ze allemaal plots liberaal
- Als ze ziek of werkloos worden, zijn ze allemaal plots socialistisch
- Als ze de zondag met de fiets gaan rijden, zijn ze plots groen
- En als ze de volgende dag met de auto in de file staan, dan bedenken ze zich dat de NVA ook wel een punt heeft om extra rijstroken aan te leggen.
- ...
Je kan dan de schuld extern gaan zoeken en doen alsof ons politiek systeem niet goed in elkaar steekt want "tiens tiens, ik kan mij precies in geen enkele partij 100% vinden, hoe zou dat nu toch komen?". Of je kan de hand in eigen boezem steken en er even bij stilstaan dat je gewoon niet consequent bent. En 9 kansen op 10 vloeit die inconsequentie ("van elke partij wel iets goeds vinden") voort uit het nastreven van eigenbelang. Dus hoe ik het zie, is dat eerder het tegenovergestelde van engagement en neigt het naar egoïsme.
Loser zei:
En ten tweede steunt je hele post eigenlijk op deze zin: "Politici moeten leiders zijn met een visie. Ze moeten niet langer bang zijn om onpopulaire beslissingen te nemen waarvan iedereen goed weet dat ze in het algemeen belang zijn".
Maar als "iedereen weet" dat een beslissing in het algemeen belang is, dan is er geen enkele politicus bang om die te nemen, hoor. Alleen verschilt dat "algemeen belang" nogal van persoon tot persoon, en is het niet zo algemeen. Of is de weg daarnaartoe niet zo algemeen. Neem het vluchtelingenprobleem. Voor veel mensen is het in het "algemeen belang" dat de grenzen gesloten worden. Maar lang niet voor iedereen. Of pensioenen. Het is in het algemeen belang dat we rondkomen om iedereen hun pensioen uit te betalen, daar is iedereen het over eens. Alleen, op welke manier doe je dat? Meer belastingen, pensioenfonds, mìnder belastingen en zelf sparen...
Het is dus een drogredenering: Ze zijn al niet bang om zulke beslissingen te nemen. Alleen bestaan die beslissingen amper.
Ik begrijp wat je wil zeggen maar ik heb mij misschien niet goed uitgedrukt.
Ik bedoelde hier het spanningsveld waarbij de individuele belangen botsen met de maatschappelijke belangen. Een ideologie is het ultieme middel tegen de verleidelijke lokroep om teveel de individuele belangen te dienen (cliëntelisme). Met een ideologie kun je bepaalde problematieken op een hoger niveau tillen waardoor mensen politici niet meer gaan afrekenen op concrete dossiers maar alleen nog zullen afrekenen op bepaalde principes en denkwijzen. Op die manier ga je van die stuurloze, logge boot van vandaag (uit angst om teveel individuele belangetjes van het kiesvee te raken) een meer dynamische koers kunnen varen met een duidelijke lange termijnvisie en met de focus op het maatschappelijke belang.
Voor uw eigenbelang moet je zelf zorgen, daar zouden politici niet voor gebruikt mogen worden. Overigens, als politiek zo simpel zou zijn dat het gewoon de simpele optelsom is van alle individuele belangetjes, dan mag je heel de politiek afschaffen. Dat kan een computer ook.
Neen, politici zouden een veel kleinere maar belangrijkere rol moeten vervullen en dus enkel mogen verkozen worden met als doel om het maatschappelijke belang te dienen op de lange termijn. Dat is compleet uit de hand aan het lopen vandaag. Politiek zou moeten gaan over visie. Niet over marktonderzoekjes om vervolgens de eigen achterban te kunnen plezieren.