Five-seveN zei:
Neen. De bewijslast zal bij u liggen, en tenzij daarmee onomstotelijk kan aangetoond worden dat de geuite bedreiging de fysieke integriteit, de vrijheid of het seksueel zelfbeschikkingsrecht aantast van uw persoon, gaat de rechter eens goed lachen en de straf bij u leggen. "Hij ademde zonder masker te dicht bij mij, meneer de juge" hoort daar niet bij.
Een dief die bij je binnen breekt mag je ook niet zomaar lichamelijk aanvallen, als dat gebeurd zal opnieuw door onderzoek moeten uitgemaakt worden of de fysieke aanpak gerechtvaardigd was, maar voor een diefstal is het dat zelden tot nooit. (En dan gaat men naar uitlokking kijken, en kom je in een gans andere straat van de rechtspraak terecht.)
Ik stel voor dat je u in de toekomst eens deftig gaat informeren, in plaats van wat rommel uit uw duim te zuigen en hier voor waarheid komt verkondigen, want je maakt er alleen maar uzelf belachelijk mee. (Pro-tip: in uw lokale bibliotheek hebben ze normaal wel een sectie over het Belgische recht en de individuele onderdelen ervan. Je kan desgewenst ook heel het archief van het Rechtskundig Weekblad doorlezen op
https://rw.be/archief/jaargang.)
Loser zei:
Tuurlijk niet. Dat zeg ik ook niet. Maar dit kan volgens mij geen zelfverdediging zijn, want het is tegen een hond, en zelfverdediging is tegen een mens.
Klopt. Een aanval waartegen men zich mag verweren moet gericht zijn tegen personen, en enkel tegen personen die de facto niet in staat is een ernstige bedreiging te vormen. (Gehandicapten, of personen die hun daden niet gericht kunnen controleren.)