stungunner
Legacy Member
Vinceness zei:De verhalen langs beide kanten hangen met haken en ogen aaneen. Ook dat van de eigenaars.
We kunnen maar weten wie het meest in de fout gegaan is door te achterhalen welke signalen de hond verstuurd heeft en hoe elke partij die interpreteerde en daarop reageerde. Maar losstaand daarvan zijn ze allebei in fout gegaan. Als we het wettelijke zelfverdediging-verhaal van de ultraloper/jogger (ja, er is een verschil, néé, in deze context maakt dat hoegenaamd niet uit) willen geloven, verwacht ik toch op z'n minst bijvoorbeeld een bijtwonde. Tot nu toe hebben we daar nog niks van gehoord. Dat kan zijn omdat die er niet is, maar dat kan ook zijn omdat bepaalde informatie rond het proces uit de openbaarheid wordt gehouden. Maar voor de publieke opinie van die man zou het alleszins wel in zijn voordeel spelen om dit publiek te maken, aangezien er dan toch ineens een heel stuk mensen zouden bijkomen die zeggen "neersteken was nog altijd overdreven, maar als een hond u aanvalt en bijt ..."
Probleem daar is natuurlijk de manier waarop dit verhaal in eerste instantie in de media is verschenen.
"Jogger steekt hondje Dribbel neer". Met de uitleg van de jammerende eigenaars dat hij al kwispelend en spelend naar de man liep, dat ze niet begrijpen wat hem bezielde, dat het een doodbraaf beestje is, met een foto van de schattige kleine Dribbel en een wazige foto van de loper in kwestie. Maw, een heel gekleurde berichtgeving.
Naarmate de identiteit meer bekend geraakte van de man veranderde de berichtgeving wel, nu krijg je op zijn minst de vraag in artikels en opiniestukken waarom honden aan de leiband moeten, waarom mensen schrik hebben van (kleine) honden, hoe je signalen kan herkennen van gevaarlijke honden,...
Maw, de media lijkt de schuldvraag van de eigenaars ook wel serieuzer te nemen dan in het begin.

