Rider
Legacy Member
Hallo.
Na mijn deelname in verschillende discussies over actualiteit, islam, & het katholieke geloof vind ik dat het tijd is voor een thread waarin wij, goddeloze ketters, centraal staan; en het geloof in het ongeloof toegelicht kan worden.
Aangezien ik mij hier toch al een beetje heb laten kennen als iet of wat fundamentalistische ongelovige, acht ik mijzelf geschikt om over dit onderwerp mijn eerste thread op dit forum te starten.
Ik zou graag starten door te stellen dat de moraal die zonder god tot stand komt, superieur is aan die die verschillende religies hun volgelingen willen opdringen.
Het stoort mij mateloos dat religies (en de katholieke kerk in het bijzonder) zich het totaalconcept van een goede moraal toe-eigenen, en dat er dan nog jonge, "verlichte" forumgebruikers intrappen ook.
Hoe kan je nu een moraal steunen die uitgaat van het idee dat alle zonden door een fictief figuur vergeven kunnen worden?
Waarom zou je uw naaste liefhebben zoals uzelf wanneer ge na uw dood toch een tweede kans krijgt?
Ik geloof dat dit leven het énige leven is. Mijn moraal is eindeloos superieur aan die van een religieus iemand; want ik geloof niet in "vergiffenis". Ik vermijd liever de 'zonde' daar ik naar mijn inzien géén herkansing krijg na de dood. De ENIGE die mijn zonden kan vergeven is de persoon tegen wie ik zondig.
De vraag in deze thread: welke toegevoegde waarde geeft een moraal onttrokken aan een geloof, aan de moraal die inherent deel uitmaakt van het leven als sociaal dier?
euhrrmmm...
START!
Na mijn deelname in verschillende discussies over actualiteit, islam, & het katholieke geloof vind ik dat het tijd is voor een thread waarin wij, goddeloze ketters, centraal staan; en het geloof in het ongeloof toegelicht kan worden.
Aangezien ik mij hier toch al een beetje heb laten kennen als iet of wat fundamentalistische ongelovige, acht ik mijzelf geschikt om over dit onderwerp mijn eerste thread op dit forum te starten.
Ik zou graag starten door te stellen dat de moraal die zonder god tot stand komt, superieur is aan die die verschillende religies hun volgelingen willen opdringen.
Het stoort mij mateloos dat religies (en de katholieke kerk in het bijzonder) zich het totaalconcept van een goede moraal toe-eigenen, en dat er dan nog jonge, "verlichte" forumgebruikers intrappen ook.
Hoe kan je nu een moraal steunen die uitgaat van het idee dat alle zonden door een fictief figuur vergeven kunnen worden?
Waarom zou je uw naaste liefhebben zoals uzelf wanneer ge na uw dood toch een tweede kans krijgt?
Ik geloof dat dit leven het énige leven is. Mijn moraal is eindeloos superieur aan die van een religieus iemand; want ik geloof niet in "vergiffenis". Ik vermijd liever de 'zonde' daar ik naar mijn inzien géén herkansing krijg na de dood. De ENIGE die mijn zonden kan vergeven is de persoon tegen wie ik zondig.
De vraag in deze thread: welke toegevoegde waarde geeft een moraal onttrokken aan een geloof, aan de moraal die inherent deel uitmaakt van het leven als sociaal dier?
euhrrmmm...

START!

