Archief - Medvedev wil het Russische verleden herschrijven

Medvedev wil het Russische verleden herschrijven

MOSKOU - Rusland wil voorkomen dat het verleden kan worden gebruikt om het prestige van de natie te schaden.
De Russische geschiedenis wordt binnenkort precies zo herschreven als het Kremlin wil. Dat is het gevolg van een door president Medvedev aangekondigde commissie, die moet voorkomen dat het verleden kan worden gebruikt om Ruslands prestige te schaden.

De commissie moet er onder meer op toezien dat de Sovjet-Unie in het vervolg alleen wordt neergezet als een vertegenwoordiger van het goede, de natie die nazi-Duitsland versloeg en Oost-Europa bevrijdde. Dat dezelfde Sovjet-Unie in alle Oost-Europese staten na 1945 een terreur begon en haar welgezinde regimes in het zadel hielp, mag niet meer worden beweerd.

Onlangs maakte premier Poetin ook bekend te werken aan een wet die verbiedt dat het Rode Leger wordt beschuldigd van wreedheden en het illegaal bezetten van de Baltische republieken tijdens de Tweede Wereldoorlog. Onder die wreedheden vallen ook de systematische verkrachtingen van Duitse vrouwen tijdens de Russische opmars door Duitsland op het eind van de oorlog. Op overtreding van die wet staat een celstraf van maximaal drie jaar, voor zowel Russische burgers als buitenlanders.

De commissie zal bestaan uit 28 onderministers, officieren van veiligheidsdiensten, historici, Kremlin-spindoctors en parlementsleden. Behalve de bezetting van Litouwen, Letland en Estland, waarbij Russische veiligheidsdiensten tienduizenden leden van de elite van die landen naar de goelags deporteerde, worden ook andere gebeurtenissen uit de twintigste eeuw onderworpen aan het toeziende oog van de commissie.

Zoals de door de Sovjet-Unie begane moord op 20.000 Poolse officieren, priesters en intellectuelen bij de West-Russische stad Katyn, in 1940. En de door Stalin doorgevoerde collectivisatie van de landbouw in Oekraïne. Bij die laatste actie, door de huidige Oekraïense regering een genocide genoemd, kwamen zo'n vijf miljoen plattelandsbewoners om als gevolg van executie, deportatie of verhongering.

© NRC Handelsblad

Klik om te vergroten...

There's plenty of scope for questioning the motives for this Russian history commission, which seems to be drifting towards the Japanese approach of whitewashing its war history so that the government and nation don't have to confront unpleasant aspects of their past, such as for the Soviets and now Russia the carving up and betrayal of Poland and related outrages such as the Katyn abomination.

However, the Western approach to their nations' war histories, while ostensibly free of such overt government control and distortion, might not be much better.

Under-informed amateur, and many less justifiably ill-informed professional, historians are fond of quoting 'official histories' as the last word on any issue, as if 'official histories' are the inevitable and indisputable result of careful, dispassionate and unerringly accurate analysis by teams of government historians with full knowledge of every relevant aspect.

The reality is that Australian and the like, including British, ‘official histories’ are not the official government version of events but just the histories as interpreted by independent official historians granted access to official documents not accessible to any other historians.


Official histories are "official" in the sense they are commissioned by government as the national record of Australia’s involvement in particular conflicts. The official historians are granted unrestricted access to closed period and security classified government records. The Australian official war histories contain the authors' own interpretations and judgements and do not follow any official or government line.

The works are the first published official record of Australia’s involvement in war. They are a detailed, chronological record of all services and theatres of conflict. They comprise an invaluable resource for researchers at all levels, from the scholar to the general reader. The official war histories are our enduring national record providing a comprehensive, authoritative, and accessible account of the Australian experience of war.
Australian War Memorial - Official histories

'Official histories' may not even be written by trained historians, as was the case with Australia's WWI official history which was written and edited by a lawyer become war correspondent with a particular pre-war view of Australia which is reflected in his official history Charles Edward Woodrow (CEW) Bean, Australia's WW1 historian and in Australians' emerging view of themselves at the time and since.

Such 'official histories' are as independent of government as are, say, the decisions of an appellate court whose judges were carefully selected by the ruling party to reflect its views, as commonly happens in English speaking democracies which like to delude themselves that the judiciary is independent of government and impartial.

As the governments appoint the official historians the governments aren’t likely to appoint historians who will reflect badly on that government or the nation, any more than they appoint appellate judges likely to oppose the government which appointed them.

There are countless instances of war crimes by Australian troops during WWII against Japan in many personal memoirs, diaries and other documents I have read, and a few personal confidences. You won’t find any of them in the Australian official war history of that conflict, not least because those histories are based on offical documents, from after action reports upwards.

No commander from platoon upwards is likely to file a report saying “We marched half a dozen captured and disarmed Japs into the bush and bayoneted the bastards to death in retaliation for them – well, at least, their side even if it wasn’t them – doing the same to our troops.”

The number and scale of Pacific Australian, and American, war crimes was vastly less than those perpetrated by Japan in the Pacific war and immeasurably less than those perpetrated and experienced by any of the several sides in Eastern Europe, but they are generally as invisible in Australian official war histories as they are in Japan’s version of its war and as they are likely to be in Russia’s latest commission.

It’s all just another aspect of victor’s justice, where the winner conveniently gets to ignore its misdeeds while punishing those of its enemy.

Klik om te vergroten...

Epyon zei:

Typische tsarenstreken zeker.

Klik om te vergroten...

Sightblinder zei:

Wordt dit al niet overal eeuwenlang gedaan?

Klik om te vergroten...

Nuytuh zei:

Grove fout van Medvedev.

Klik om te vergroten...

GTM zei:

Nee.

Klik om te vergroten...

GTM zei:

Nee.

Klik om te vergroten...

Equino zei:

Jawel

Klik om te vergroten...

GTM zei:

Azo, dus volgens jou is het bijvoorbeeld in België illegaal om de wandaden van het koloniaal beleid in de 19e en vroege 20e eeuw in Kongo te vermelden?

Zoals ik al zei: NEE!

Klik om te vergroten...

Equino zei:

Dat hoeft niet zo extreem voorgesteld te worden.

Wat die andere gast maar wou zeggen is dat geschiedenis altijd en overal naar de hand wordt, werd en zal worden gezet door de huidige overwinnaars.

Klik om te vergroten...