Darks
Legacy Member
" We worden steeds rijker". "Economische groei". "Meer welvaart". Je hoort het regelmatig wel in het nieuws. Klinkt goed. Ik hoor dat ook graag. We leven in een welvarend land en worden steeds rijker.
Toch heb ik het steeds moeilijker om dat te geloven. Ik denk dat iedereen hier die zelf of waarvan de ouders het met een normaal inkomen moeten doen wel merkt hoeveel duurder het leven de laatste jaren geworden is.
40 jaar geleden was een huis neerzetten op je 18e de normaalste zaak. Auto erbij, vrouw bleef thuis bij de kinderen. Dat ging allemaal.
Nu de dag van vandaag vraag ik mij af of ik ooit wel wil beginnen aan een eigen huis. Iedereen wil dat natuurlijk, maar is het het wel waard om je hele leven zoveel te moeten afbetalen dat je altijd op iedere euro moet letten? Omdat ik hier heel goed zit bij mijn ouders ben ik van plan nog wel even te blijven. Natuurlijk lukt dat niet overal even goed en ook ik zal hoogstwaarschijnlijk ooit de stap moeten zetten. Maar het zijn niet alleen huizen die duur zijn. Denk maar aan olie, en nu ook voedingsmiddelen.
Sure, er is de jaarlijkse indexaanpassing. Maar ik ben er zeker van dat de lonen niet gelijk stijgen met het duurdere leven. En ja, we zijn meer gewend. Maar de meeste mensen die ik ken leven hadden 10 jaar geleden geen overbodige luxe, en nu nog niet. Toch komen ze moeilijker rond. Ohja, harder werken en meer stress komen er natuurlijk ook nog bij. En de vrouw thuis laten bij de kinderen? Financieel niet haalbaar.
Wat denken jullie hiervan? En hoe ga je om met dit?
Toch heb ik het steeds moeilijker om dat te geloven. Ik denk dat iedereen hier die zelf of waarvan de ouders het met een normaal inkomen moeten doen wel merkt hoeveel duurder het leven de laatste jaren geworden is.
40 jaar geleden was een huis neerzetten op je 18e de normaalste zaak. Auto erbij, vrouw bleef thuis bij de kinderen. Dat ging allemaal.
Nu de dag van vandaag vraag ik mij af of ik ooit wel wil beginnen aan een eigen huis. Iedereen wil dat natuurlijk, maar is het het wel waard om je hele leven zoveel te moeten afbetalen dat je altijd op iedere euro moet letten? Omdat ik hier heel goed zit bij mijn ouders ben ik van plan nog wel even te blijven. Natuurlijk lukt dat niet overal even goed en ook ik zal hoogstwaarschijnlijk ooit de stap moeten zetten. Maar het zijn niet alleen huizen die duur zijn. Denk maar aan olie, en nu ook voedingsmiddelen.
Sure, er is de jaarlijkse indexaanpassing. Maar ik ben er zeker van dat de lonen niet gelijk stijgen met het duurdere leven. En ja, we zijn meer gewend. Maar de meeste mensen die ik ken leven hadden 10 jaar geleden geen overbodige luxe, en nu nog niet. Toch komen ze moeilijker rond. Ohja, harder werken en meer stress komen er natuurlijk ook nog bij. En de vrouw thuis laten bij de kinderen? Financieel niet haalbaar.
Wat denken jullie hiervan? En hoe ga je om met dit?




ad: