Avilowca
Legacy Member
Vandaag staat in De Morgen een artikel over de nettolonen van onze politici. Interessant, daar we normaal enkel brutolonen te zien krijgen en je daaruit uiteindelijk niet zoveel kan afleiden.
Een zitje in het Vlaams of Federaal parlement is goed voor €5515 netto, onkostenvergoedingen inbegrepen. Mensen met extra of speciale functies hebben echter soms een veel hogere verloning. Hieronder vind je een aantal specifieke gevallen, gevolgd door een algemeen onverzicht.
Patrick Dewael - kamervoorzitter - €15,931
Herman Van Rompuy - Eerste minister - €11,040
Vincent Van Quickenborne - Federaal minister - €10,726
Kris Peeters - Minister-president - €10,369
Renaat Landuyt - Volksvertegenwoordiger - €5515
Voorzitter van de Kamer, Senaat of Vlaams Parlement - €15,931
Premier, vicepremier of minister van buitenlandse zaken - €11,040
Waals minister - €11,016
Federaal minister - €10,726
Vlaams minister-president of viceminister-president - €10,369
Federaal staatssecretaris - €10,295
Vlaams minister – €9,731
Vlaams fractievoorzitter - €7,409 tot €7,692
Minister van de duitstalige gemeenschapsregering – €6,328
Parlementslid (eender welk niveau) – €5,515
Iets wat meteen opvalt is dat de functie van kamervoorzitter financieel een pak aantrekkelijker is als die van 1ste minister. Dit zou puur om protocolaire redenen zijn daar de voorzitter technisch boven de premier staat in het halfrond. Dat is dan wel een protocolaire verschil van zo’n €5,000.
Dat een Waals minister meer verdient dan zijn Vlaamse of Federale tegenhangers komt omdat elk parlement blijkbaar de vergoedingen zelf kan beslissen. Het grote verschil zou hier zitten in de onkostenvergoedingen, alsook het feit dat dat het loon van een Waals minister geïndexeerd is. Want je weet wel, het leven wordt voor iedereen duurder.
Naast dit basisinkomen kan een politicus uiteraard nog andere ambten hebben. Sommigen zijn burgemeester of hebben nog een bijverdienste in de privé. Op bijverdiensten in de privé staat geen limiet, maar die van openbare beroepen zijn wel gelimiteerd. Het gaat om een maximum van 2 mandaten en een maximum resulterend nettoloon van €7,700.
Bovenstaande lonen hangen vast aan een functie. Ze maken geen onderscheid in anciëniteit.
Toen ik de discussie hier thuis aanging werd de opmerking gemaakt dat politiekers toch een zeer zware job hebben die praktisch al je tijd op eist. Je moet bovendien een olifantenvel hebben en bereid zijn zeer lange dagen te kloppen.
Persoonlijk stel ik niet in twijfel dat de politiek hard werken is. Het stoort mij ook niet zo zeer dat een man als Van Rompuy een goed salaris heeft. Waar ik mij vragen bij stel is bij de vergoedingen voor al die andere politiekers. Mensen als Ulla Werbrouck die politiek gedropt worden in een federale stoel maar verder niet echt bijdragen.
Mijn stelling is dus. Hoge lonen voor hoofdrolspelers in de politiek vind ik aanvaardbaar. Maar we moeten ons kanten tegen de stille, grijze massa an ministers en volksvertegenwoordigers die op de achtergrond teren op riante vergoedingen die voor de gewone man, dewelke vermoedelijk harder werkt, niet te bereiken zijn.
Wat denken jullie?
Een zitje in het Vlaams of Federaal parlement is goed voor €5515 netto, onkostenvergoedingen inbegrepen. Mensen met extra of speciale functies hebben echter soms een veel hogere verloning. Hieronder vind je een aantal specifieke gevallen, gevolgd door een algemeen onverzicht.
Patrick Dewael - kamervoorzitter - €15,931
Herman Van Rompuy - Eerste minister - €11,040
Vincent Van Quickenborne - Federaal minister - €10,726
Kris Peeters - Minister-president - €10,369
Renaat Landuyt - Volksvertegenwoordiger - €5515
Voorzitter van de Kamer, Senaat of Vlaams Parlement - €15,931
Premier, vicepremier of minister van buitenlandse zaken - €11,040
Waals minister - €11,016
Federaal minister - €10,726
Vlaams minister-president of viceminister-president - €10,369
Federaal staatssecretaris - €10,295
Vlaams minister – €9,731
Vlaams fractievoorzitter - €7,409 tot €7,692
Minister van de duitstalige gemeenschapsregering – €6,328
Parlementslid (eender welk niveau) – €5,515
Iets wat meteen opvalt is dat de functie van kamervoorzitter financieel een pak aantrekkelijker is als die van 1ste minister. Dit zou puur om protocolaire redenen zijn daar de voorzitter technisch boven de premier staat in het halfrond. Dat is dan wel een protocolaire verschil van zo’n €5,000.
Dat een Waals minister meer verdient dan zijn Vlaamse of Federale tegenhangers komt omdat elk parlement blijkbaar de vergoedingen zelf kan beslissen. Het grote verschil zou hier zitten in de onkostenvergoedingen, alsook het feit dat dat het loon van een Waals minister geïndexeerd is. Want je weet wel, het leven wordt voor iedereen duurder.
Naast dit basisinkomen kan een politicus uiteraard nog andere ambten hebben. Sommigen zijn burgemeester of hebben nog een bijverdienste in de privé. Op bijverdiensten in de privé staat geen limiet, maar die van openbare beroepen zijn wel gelimiteerd. Het gaat om een maximum van 2 mandaten en een maximum resulterend nettoloon van €7,700.
Bovenstaande lonen hangen vast aan een functie. Ze maken geen onderscheid in anciëniteit.
Toen ik de discussie hier thuis aanging werd de opmerking gemaakt dat politiekers toch een zeer zware job hebben die praktisch al je tijd op eist. Je moet bovendien een olifantenvel hebben en bereid zijn zeer lange dagen te kloppen.
Persoonlijk stel ik niet in twijfel dat de politiek hard werken is. Het stoort mij ook niet zo zeer dat een man als Van Rompuy een goed salaris heeft. Waar ik mij vragen bij stel is bij de vergoedingen voor al die andere politiekers. Mensen als Ulla Werbrouck die politiek gedropt worden in een federale stoel maar verder niet echt bijdragen.
Mijn stelling is dus. Hoge lonen voor hoofdrolspelers in de politiek vind ik aanvaardbaar. Maar we moeten ons kanten tegen de stille, grijze massa an ministers en volksvertegenwoordigers die op de achtergrond teren op riante vergoedingen die voor de gewone man, dewelke vermoedelijk harder werkt, niet te bereiken zijn.
Wat denken jullie?
