trouwens, begrijp mij weer niet verkeerd...
Als ik een klein zwart ventje zie vergaan van de honger op het nieuws zal ik de eerste zijn die toegeeft dat ik tranen in mijn ogen krijg van zoveel miserie.
Maar als ik een oplossing voor dat probleem wil zoeken, dan moet ik dat objectief durven doen!
Ik vind juist dat als ik dat ene ventje eten zou geven en mijn ogen zou sluiten voor al die andere die ook honger hebben en sterven, DAT pas hypocriet en kortzichtig zou zijn!
Das zo van: "Ach ik geef toch 1 ventje eten" en uw geweten is gesust... zo werk ik niet. Ik ben een wetenschapper en wil problemen structureel oplossen! Ik leef niet om constant mijn geweten te sussen met druppels op een hete plaat, om dan op het einde van de weg te zien dat er niks verbeterd is. (in tegendeel)
Mijn visie (utopisch maar soit, het is er één hé

):
- AL het geld dat nu naar alle verschillende goede doelen gaat voor derde wereld zou in 1 pot moeten gestoken worden.
- Met dit geld zouden dorpen, steden, regio's, landen die de hulp zelf vragen volledig structureel geholpen moeten worden. En project per project moet van begin tot eind uitgevoerd worden. Geen lappendeken, maar een afgewerkt geheel telkens achterlaten.
- Op deze manier zullen de regio's die op het moment behandeld worden achtergelaten worden als werkende entiteiten. Gedurende dit proces is het dan uiteraard evident dat andere streken/regio's niks van hulp zullen krijgen en vele mensen zullen sterven... maar dan zijn we tenminste structureel bezig!
Als er zoiets in gang gezet wordt, ga ik geld beginnen storten!
