Conradus zei:
Wanneer hebben Vlaanderen en Nederland dan ooit een weg samen afgelegd? Brabant strekte zich ooit uit tot delen van Nederland, maar Vlaanderen en Brabant zijn niet gelijk. Nee, echte historische verbondenheid is er niet. De eeuwen scheiding maken de pakweg eeuw die we samen zijn geweest verwaarloosbaar. De Zuidelijke Nederlanden daarentegen hebben wel eeuwenlang bij elkaar gehoord. En zijn in die zin een minder artificiële creatie dan je zou denken. België als een geheel is/was op Frankrijk gericht en dat komt heus niet alleen door de Walen.
We waren een korte tijd samen in de 16de eeuw.
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/a/a0/Utrecht-atrecht.jpg
Wij hebben dankzij godsdienstoorlogen een kans tot toenadering bij elkaar verloren. Toentertijd trokken veel protestantse Brabanders en Vlamingen naar het noorden en zijn er geassimileerd tot de Hollandse cultuur (omdat ze zich vooral daar vestigden).
Het geuzenlied het Wilhelmus is ook geschreven door een Antwerpse protestant trouwens.
Een rampzalige periode van verval was het voor ons, want al onze hersenen vertrokken naar Holland.
En daar ben je volgens mij fout in. Ik ken buiten een groepje intellectuelen niemand die erg uitkijkt naar het aansluiten bij Nederland.
Noem me zeker geen intellectueel, ik ben helemaal geen expert hoor. En ja, je hebt gelijk, willen we ons tot Nederland genegen voelen dan moeten er meer inspanningen gedaan worden wil er ooit een generatie Vlamingen en Nederlanders zich met elkaar verbonden voelen.
Mij werd eringestampt op school dat geheel Nederland gelijk stond aan de Hollandse randstadcultuur en daarom ben ik mede mezelf tot dat land gaan aangetrokken voelen toen ik erachterkwam dat het tegendeel waar is.
Als een bepaald groepje nationalisten hun ouderwets imago kwijtspeelt van vendelzwaaiers uit de jaren '30 en hun sloganeske taal "Dietsland! De Nederlanden één!"; als men leert inzien dat dit een nieuwe ideologie is dat uitgebouwd dient te worden na generaties, kan het mogelijk zover komen dat artiesten en media bekeerd worden tot het grootneerlandisme. Misschien kan dan het plebs bekeerd worden, anders zou het uiteraard niet werken en zullen we altijd onwetend over elkaar blijven.
Mentaliteit speelt ook een rol. Wat me opvalt is dat Afrikaners die ik vaak tegenkom maar niet kunnen begrijpen waarom er geen voldoende streven is naar Nederlands gemenebest. Zij hebben ook een harder leven gekend dan Vlamingen en Nederlanders.
Wat ik bedoel is dat weinig mensen oprecht trots zijn dat ze niet Nederlands zijn. Mensen zijn gewoon lauw Belg, omdat ze als Belg geboren zijn. Ja, ze voelen zich geen Nederlander, maar zichzelf herkennen in de Belgische Revolutie, dat is aangepraten zever.