Zelf geen Michael Jackson fan, maar wanneer gaat men eens leren begrijpen dat als je naar de muziek van iemand luistert, dat je daarom toch niet meteen de persoon of de personen die achter die muziek staan ook goedkeurt. Sterker nog, we kennen die persoon gewoon niet, dus wij kunnen daar geen oordeel over vellen.
Het is toch niet omdat ik de muziek van een persoon mooi vindt of aangenaam vindt om naar te luisteren dat ik me daarom moet verantwoorden voor die muzikant zijn gedrag? Of dat ik daarom de persoon / personen achter die muziek niet voldoende veroordeel. Zelfs dat insinueren gaat voor mij niet één brug, maar een heleboel bruggen te ver.
Het is totaal ook niet logisch, en een serieuze denkfout. F.Y.I. Als wij alles over elk idool te weten komen, zouden er op die manier nog weinig idolen over blijven. "Als God een monster wordt", is dus vooral blijk geven van naïviteit.
Als god een monster wordt: waarom niemand Michael Jackson nog zou mogen verdedigen
Wat het artikel wel aantoont, is dat het een goed idee is om kritisch te blijven, en dat heldenverering nooit een goed idee is, maar dat we tegelijkertijd wel de behoefte hebben om aan heldenverering te doen, en om naar andere mensen op te kijken. Gematigd naar idolen opkijken kan wel, maar er zijn uiteraard wel grenzen.
