Archief - Return of the democrats: Amerikaanse verkiezingen 06/11/2018

https://en.wikipedia.org/wiki/United_States_elections,_2018

Binnen 2 weken zijn er verkiezingen in Amerika. Op zich niks speciaals, elke 2 jaar zijn daar verkiezingen, waar telkens een hele hoop congresleden, senatoren, gouverneurs en lokale vertegenwoordigers verkozen worden.

Dit jaar is het echter speciaal. Niet enkel omwille van de figuur van Donald Trump, maar omdat véél meer op het spel staat dan vorige keer:

Eerst en vooral wat "gewoon" te verkiezen valt:
- alle 435 leden van het congres
- 35 van de 100 zetels in de senaat (23 democraten, 8 republikeinen, 2 onafhankenen)
- 39 gouverneurs (28 republikeinen, 9 democraten, 2 onafhankelijke)

Maar waar zit het addertje onder het gras nu?

Verkiezingen in USA zijn een ingewikkeld spel van cijfers en "gerrymandering". Mocht de Belgische manier van zetelverdeling in de USA gebruikt worden, zou je ongeveer volgende uitslag hebben:
(eerste cijfer: volledig nationaal kiesdistrict, tweede cijfer: per staat)
Clinton: 263 of 268
Trump: 251 of 266
Johnson: 17 of 2
Stein: 5 of 1
McMullin: 2 of 1

Telkens zou er dus een coalitie nodig geweest zijn. Nu, dit is niet de Amerikaanse manier van cijferen, dus mag je dit in de vuilbak gooien.

Maar wat is het interessante nu? Door het "winner takes all" principe is er in elk te verkiezen gebied maar 1 winnaar. Stel je nu voor dat je een staat hebt met 150 kiezers en 5 te verkiezen congresleden. 80 kiezers stemmen democraat, 70 kiezers republikein (verder als 80-70 bestempeld). Zou normaal gezien 3-2 betekenen in verdeling van congreleden.

Maar, in de USA worden de gebieden niet altijd logisch verdeeld, maar vaak via "gerrymandering" (https://en.wikipedia.org/wiki/Gerrymandering). Men verdeelt de gebieden zodat ze denken er zelf voordeel uit te halen.


Voorbeeld: In de stad stemt men hevig democraat (60-20), in het platteland stemt men hevig republikeins (20-50). Als je nu de gebieden deelt per 30 inwoners, maar dit uitgekiend doet als republikein, kan je volgende zones maken:

Zone 1: volledig stad: 24-6
Zone 2: deels stad/deels platteland: 12-18
Zone 3: deels stad/deels platteland: 14-16
Zone 4: deels stad/deels platteland: 14-16
Zone 5: deels stad/deels platteland: 14-16

In plaats van 3-2, heb je een verkiezing die 1-4 oplevert. Republikeinen halen dus 80% van de zetels binnen, terwijl ze minder dan 50% van de stemmen halen.

Utopie? Nee, een realiteit. Er zijn diverse voorbeelden waar dit het geval is (zie bovenste link). In extreme gevallen heeft de supreme court gesteld dat dit niet kan (bvb wegens neiging tot apartheid, zie bvb https://en.wikipedia.org/wiki/Shaw_..._Districts_in_North_Carolina,_1993_–_1998.tif)

In de praktijk bestaat dit nog steeds en wordt het door beide partijen gebruikt in hun voordeel (méér door republikeinen dan democraten wel). Waar komen de huidige verkiezingen nu in beeld?

De beslissing om een staat te verdelen in gebieden, is een politieke keuze. De heersende meerderheid kan zijn meerderheid dus proberen veilig te stellen door de grenzen van de gebieden te veranderen in hun voordeel.

En dat gebeurt, massaal: De republikeinen haalden in 2016 bvb 55,4% van de zetels, maar slechts 49,1% van de stemmen. de democraten haalden 44,6% van de zetels, maar wel 48% van de stemmen. Mocht je de zetels proportioneel per staat verdelen (en dus los van dat geografisch gefoefel), zouden de democraten 206 zetels halen, tegenover 188 nu. Republikeinen slechts 211, onvoldoende voor een meerderheid.

Het is dus duidelijk dat wie de regio's bepaalt, de sleutel heeft voor een gemakkelijkere zege. De laatste jaren hadden vooral republikeinen die macht in handen en hebben ze daar dus gebruik van gemaakt. Republikeinen hebben in 24 staten de macht in handen, democraten in 5 (in de andere is er geen meerderheid voor de ene of is er een wetgeving die eerlijker is).

Maar... in 2018 zijn in de meeste staten deze commissies te herverkiezen (met een mandaat tot 2020 of 2022). En omdat in 2020 er nieuwe bevolkingstellingen zijn én daardoor ook de grenzen van de districten in vele staten opnieuw bepaald zullen worden, is het belangrijk om een meerderheid te hebben in je staat op dat moment.

Bovendien zijn ook veel gouverneurs, die in vele staten een veto hebben, te herverkiezen.

Als je dit in rekening neemt, samen met het feit dat er een voorspelling is dat democraten in het algemeen stemmen zouden winnen (https://en.wikipedia.org/wiki/Unite...resentatives_elections,_2018#Election_ratings), kan een "ruk naar democratisch" deze keer véél meer gevolgen hebben op lange termijn.

Voor de "neutrale supporter" is het gelukkig zo dat steeds meer staten een wetgeving stemmen die het gerrymandering verbiedt of probeert tegen te gaan door op neutrale argumenten staten in districten te verdelen. Op die manier zal het resultaat van de verkiezingen ook eerlijker vertaald worden in zetels. Belangrijk op vlak van lokale afgevaardigden, maar natuurlijk vooral op vlak van het aantal congresleden.

En dit kan héél belangrijk zijn gezien er momenteel 2 rechters uit de Supreme Court >80 jaar oud zijn (beide eerder democratisch gezind). Interessante leesvoer hieromtrent: https://en.wikipedia.org/wiki/Ideological_leanings_of_United_States_Supreme_Court_justices

Eén ander groot gebrek in het Amerikaanse politieke systeem is de invloed van geld in de politiek. In tegenstelling tot veel andere Westerse landen, gaat er veel extern geld om bij de campagnedonaties.
De democraten zijn trouwens ook geen garantie op eerlijke verkiezingen, zie maar hoe ze de voorverkiezingen in 2016 hebben aangepakt met Bernie Sanders versus Clinton.

Op zich kan het mij allemaal weinig schelen maar ik hoop dat in 2020 trump herverkozen geraakt.

De dagelijkse drama in de kranten over deze man zijn gwn te entertainend.


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

@JPV, beetje een voorbarige titelkeuze, niet?

Niet alleen komen de republikeinen redelijk sterk terug in de polls, de senaatszetels die op het spel staan zijn ook nog eens redelijk in hun voordeel. Als je immers de zetels gaat opsplitsen en gaat vergelijken met de resultatenkaart van 2016, dan zie je toch dat het wel een redelijke tegenwind is die de democraten moeten overwinnen. En dat terwijl Trump een stevige economische groei kan voorleggen en eigenlijk, zeker in de staten waar de senaatszetels op het spel staan, stijgende approval ratings kan voorleggen.

Edit: Ik wil niet beweren dat het een republikeinse overwinning wordt, maar de media in de VS geven toch aan dat het een redelijk nipte race wordt voor de meeste senaatszetels, en ook de polls voor congres lopen vrij sterk uiteen.

Ik zie idd ook niet veel redenen voor de hoerastemming van de titel . Ik denk dat de republikeinen eerder goed zullen scoren, zeker gezien de opgeklopte stemming omtrent die groep Hondurese immigranten die de media in de VS beheerst.

Mij lijkt het vooral interessant hoe een door de republikeinen gedomineerde overheid het democratische systeem verder zal aanpassen om aan de macht te kunnen blijven onder de snelle veranderingen die de Amerikaanse demografie het komend decennium zal doormaken. Het gerrymanderen lijkt me op zijn limieten gestoten te zijn, dus ze gaan creatief uit de hoek moeten komen om de meerderheid van de stemmers te kunnen blijven negeren.

Tja, het kind moet een naam hebben, zeker. De zittende partij heeft historisch gezien altijd een voordeel. Zeker in de presidentsverkiezingen als het gaat om het herverkiezen van een incumbent. Maar ook in de tussenverkiezingen. Er is nog heel weinig te voorspellen in een hypergepolariseerd land, waar de president net leeft van die polarisatie.

Maar wat JPV heel goed aanduidt, is dat het kiessysteem inderdaad zal moeten worden aangepakt. En niet dat van de kiesmannen. Hoewel er waarschijnlijk heel veel mensen graag vanaf zouden willen, zal dat nog wel een paar bruggen te ver zijn. Maar het gerrymanderen zal op verschillende plaatsen de boel op de spits drijven. Het worden inderdaad woelige tijden, maar vooral eerder op technisch vlak. Terwijl de verkiezingen in de VS de laatste (tiental) jaren vooral een emotioneel gebeuren zijn geworden.

Dus naast het technische deel van de gerrymandering, de kiesdistricten en eventueel de kiesmannen (met de census idd), is een heel groot punt de opkomst. En punt waarop misschien de democraten het meeste te winnen hebben, omdat vooral bij (ook hoogopgeleidere) jongeren de opkomst bijzonder laag ligt, terwijl zij vaak een progressiever beleid zouden willen.

squalleke123 zei:

@JPV, beetje een voorbarige titelkeuze, niet?

Niet alleen komen de republikeinen redelijk sterk terug in de polls, de senaatszetels die op het spel staan zijn ook nog eens redelijk in hun voordeel. Als je immers de zetels gaat opsplitsen en gaat vergelijken met de resultatenkaart van 2016, dan zie je toch dat het wel een redelijke tegenwind is die de democraten moeten overwinnen. En dat terwijl Trump een stevige economische groei kan voorleggen en eigenlijk, zeker in de staten waar de senaatszetels op het spel staan, stijgende approval ratings kan voorleggen.

Edit: Ik wil niet beweren dat het een republikeinse overwinning wordt, maar de media in de VS geven toch aan dat het een redelijk nipte race wordt voor de meeste senaatszetels, en ook de polls voor congres lopen vrij sterk uiteen.

Klik om te vergroten...

De senaat zullen de democraten idd niet in handen krijgen, of er moet een héél grote overwining zijn. Daarvoor zijn het aantal zetels die open staan van republikeinse kant véél te klein. Maar dat ze het huis van afgevaardigden binnen zullen halen is wel heel waarschijnlijk. En dat ze zullen terugkeren met meer zetels, is al helemaal (statistisch) zeker.

Overigens moeten ze niet noodzakelijk de senaat winnen in 2018. Als ze goed vooruitgaan, is het al voldoende. Want in 2020 staan in principe 8 republikeinse senatoren op de wip, tegen maar 2 voor de democraten (de rest lijkt zegezeker voor zowel democraten als republikeinen).

Mijn post ging trouwens vooral over het "foefelen" met stemmen, niet zozeer over wie wint.

Loser zei:

Tja, het kind moet een naam hebben, zeker. De zittende partij heeft historisch gezien altijd een voordeel. Zeker in de presidentsverkiezingen als het gaat om het herverkiezen van een incumbent. Maar ook in de tussenverkiezingen. Er is nog heel weinig te voorspellen in een hypergepolariseerd land, waar de president net leeft van die polarisatie.

Klik om te vergroten...

klopt niet hoor, toch als je met zittend bedoeld de partij die de president aanlevert.

zie:
https://ballotpedia.org/Wave_elections_(1918-2016)/Full_report#U.S._House_races (zoek op: "Presidential party House seat change (1918-2016)")

Loser zei:

Maar wat JPV heel goed aanduidt, is dat het kiessysteem inderdaad zal moeten worden aangepakt. En niet dat van de kiesmannen. Hoewel er waarschijnlijk heel veel mensen graag vanaf zouden willen, zal dat nog wel een paar bruggen te ver zijn. Maar het gerrymanderen zal op verschillende plaatsen de boel op de spits drijven. Het worden inderdaad woelige tijden, maar vooral eerder op technisch vlak. Terwijl de verkiezingen in de VS de laatste (tiental) jaren vooral een emotioneel gebeuren zijn geworden.

Dus naast het technische deel van de gerrymandering, de kiesdistricten en eventueel de kiesmannen (met de census idd), is een heel groot punt de opkomst. En punt waarop misschien de democraten het meeste te winnen hebben, omdat vooral bij (ook hoogopgeleidere) jongeren de opkomst bijzonder laag ligt, terwijl zij vaak een progressiever beleid zouden willen.

Klik om te vergroten...

de opkomst is idd iets wat ik vergat. het is eigenlijk erg dat daar zo'n groot verschil is, wat ook aantoont dat een deel van het publiek van de democraten eigenlijk de democraten niet wil.
Nu, gelukkig zijn er een aantal voorstellen die ook ter stemming voorgelegd worden om alvast al het gerrymanderen tegen te gaan.

KnightOfCydonia zei:

Eén ander groot gebrek in het Amerikaanse politieke systeem is de invloed van geld in de politiek. In tegenstelling tot veel andere Westerse landen, gaat er veel extern geld om bij de campagnedonaties.
De democraten zijn trouwens ook geen garantie op eerlijke verkiezingen, zie maar hoe ze de voorverkiezingen in 2016 hebben aangepakt met Bernie Sanders versus Clinton.

Klik om te vergroten...

Dat laatste zei ik ook duidelijk, hé, democraten doen hier ook aan mee. Ergens mogelijks om te compenseren wat ze in andere staten verliezen, maar da's geen oplossing van het probleem, hé. De grootste misbruikers zijn (overduidelijk) wel de republikeinen, dat kan je zien aan de hoeveelheid gerrymandering (bestaan objectieve manieren om dit te meten).

JPV zei:

Dat laatste zei ik ook duidelijk, hé, democraten doen hier ook aan mee. Ergens mogelijks om te compenseren wat ze in andere staten verliezen, maar da's geen oplossing van het probleem, hé. De grootste misbruikers zijn (overduidelijk) wel de republikeinen, dat kan je zien aan de hoeveelheid gerrymandering (bestaan objectieve manieren om dit te meten).

Klik om te vergroten...

Is inderdaad een systeem dat moet aangepakt worden, maar IMHO is het vooral het FPTP systeem dat een nefaste invloed heeft op het democratisch gehalte van de VS. In een representatief systeem zou gerrymandering veel minder een probleem zijn.

squalleke123 zei:

Is inderdaad een systeem dat moet aangepakt worden, maar IMHO is het vooral het FPTP systeem dat een nefaste invloed heeft op het democratisch gehalte van de VS. In een representatief systeem zou gerrymandering veel minder een probleem zijn.

Klik om te vergroten...

Maar een representatief systeem heeft dan weer andere nadelen. Ik versta wel dat, in het huidige verdeelde Amerika, een representatief systeem voor een catastrofe zou zorgen, zeker als je het plots zou invoegen. Je zou zoiets geleidelijk en mss best eerst op lager niveau moeten invoeren.

JPV zei:

Maar een representatief systeem heeft dan weer andere nadelen. Ik versta wel dat, in het huidige verdeelde Amerika, een representatief systeem voor een catastrofe zou zorgen, zeker als je het plots zou invoegen. Je zou zoiets geleidelijk en mss best eerst op lager niveau moeten invoeren.

Klik om te vergroten...

Niet is perfect natuurlijk. Maar een politiek systeem dat de staat Montana evenveel senatoren bedeelt als de staat California Dat 4000% (vier-duizend procent) de bevolking heeft van de eerstgenoemde is totaal absurd.

De kern van het probleem voor de Democraten is dat ze historisch niet gaan stemmen en dan zeker niet tijdens mid-terms. En waar ze het toch proberen worden ze door de Republikeinen langs alle mogelijke manieren uit het stemhokje gehouden. Ik denk aan "Exact Match" registratie. Het "purgen" van stemlijsten of het gewoonweg technisch onmogelijk maken zoals een vast adres eisen van mensen die op een reservaat wonen.

Ik verwacht een overwinning voor de Republikeinen. Heidi Heitkamp gaat eruit en hoe charmant ik Beto O-Rourke ook vind Texas kleurt nog steeds bloedrood. Misschien wat pessimistisch maar ook ik ben recent in de val gelopen door tijdens de affaire Kavanaugh enkel naar linkse media te kijken. Zo had je toch echt wel de indruk dat er kans was dat de benoeming niet ging doorgaan. Maar kijk, daar zit hij nu.

Dat van die senatoren is totaal niet absurd, dat is één van de fundamenten waarop de unie van de Verenigde Staten sinds zijn beging is op gebaseerd. Anders zouden kleine staten volledig ondergeschikt worden aan de grote staten, dit terwijl de Verenigde Staten niet bedoeld waren als een superstaat waarin de oorspronkelijk onafhankelijke staten die toetraden tot de unie hun bevoegdheden zouden verliezen. De discussie over rechten van de individuele staten versus die van de federale overheid is dan ook een belangrijke discussie in de Verenigde Staten.
Door enerzijds wél een Congress te hebben waar het aantal congresleden wel afhankelijk is van het aantal inwoners van de staat en anderzijds een Senaat waar elke staat een gelijke stem heeft, heeft men een mooi evenwicht bereikt in die discussie. Zonder dit evenwicht zouden kleine staten nooit de oorspronkelijke grondwet hebben goedgekeurd of toegetreden zijn tot de Union.

Onze taalwetgeving met al zijn alarmbelprocedures met de regio's en gemeenschappen in dit land treft mij als veel oneerlijker dan de samenstelling van de Senaat in de V.S.

JPV zei:

klopt niet hoor, toch als je met zittend bedoeld de partij die de president aanlevert.

zie:
https://ballotpedia.org/Wave_elections_(1918-2016)/Full_report#U.S._House_races (zoek op: "Presidential party House seat change (1918-2016)")


de opkomst is idd iets wat ik vergat. het is eigenlijk erg dat daar zo'n groot verschil is, wat ook aantoont dat een deel van het publiek van de democraten eigenlijk de democraten niet wil.
Nu, gelukkig zijn er een aantal voorstellen die ook ter stemming voorgelegd worden om alvast al het gerrymanderen tegen te gaan.

Klik om te vergroten...

Ik bedoelde met zittende partij de huidig zittende partij. Bij een president de incumbent, als die opnieuw verkozen kan worden, en in dit geval beide huizen voor de Reps. Maar de golfbeweging is inderdaad ook sterker dan ik dacht!

Maar zoals je zegt, in de opkomst zit misschien nog wel de grootste winstmarge. Een groot deel van de mensen die normaal progressief zouden stemmen, zijn niet eens te motiveren om voor de Democraten te komen stemmen. Wat logisch is, als je blijft teren op dezelfde mensen, met dezelfde achtergrond en dezelfde vriendenkring. Daarom dat "drain the swamp" zo'n enorm populaire slogan is geworden. Meer dan elders lijken ze daar wel te snakken naar iemand die "buiten" het systeem staat, maar dan liefst alleen in perceptie, want hij moet ook wel z'n vak kunnen. Iets als een Macron.

KnightOfCydonia zei:

Dat van die senatoren is totaal niet absurd, dat is één van de fundamenten waarop de unie van de Verenigde Staten sinds zijn beging is op gebaseerd. Anders zouden kleine staten volledig ondergeschikt worden aan de grote staten, dit terwijl de Verenigde Staten niet bedoeld waren als een superstaat waarin de oorspronkelijk onafhankelijke staten die toetraden tot de unie hun bevoegdheden zouden verliezen. De discussie over rechten van de individuele staten versus die van de federale overheid is dan ook een belangrijke discussie in de Verenigde Staten.
Door enerzijds wél een Congress te hebben waar het aantal congresleden wel afhankelijk is van het aantal inwoners van de staat en anderzijds een Senaat waar elke staat een gelijke stem heeft, heeft men een mooi evenwicht bereikt in die discussie. Zonder dit evenwicht zouden kleine staten nooit de oorspronkelijke grondwet hebben goedgekeurd of toegetreden zijn tot de Union.

Onze taalwetgeving met al zijn alarmbelprocedures met de regio's en gemeenschappen in dit land treft mij als veel oneerlijker dan de samenstelling van de Senaat in de V.S.

Klik om te vergroten...

Mja, niet mee eens. Ik hou even de senatoren aan, want er is senaat en congres, natuurlijk. Elke staat krijgt 2 senatoren, dat staat inderdaad in de grondwet. Zo krijgt elke staat in de senaat evenveel te zeggen. Dat is dus net bijzonder vergelijkbaar met de situatie in België, waar er meer Vlamingen zijn, maar de vertegenwoordiging dat bevolkingsoverwicht niet weerspiegelt. Nu heeft een stemmer in Montana veel meer invloed dan een stemmer in Cali.

Voor Congress wordt er gekeken naar een census, een volkstelling. Omdat die niet heel erg up-to-date zijn, loopt dat systeem een beetje achter op de realiteit, terwijl dat net de twee-senatoren-stelsel in check zou moeten houden.

Maar los daarvan zal de VS misschien toch een paar dingen in de grondwet moeten herbekijken. Want het is maar de vraag of de Founding Fathers miljoenensteden in een staat veel minder inspraak wilden geven dan praktisch onbewoonde gebieden.

Loser zei:

Maar zoals je zegt, in de opkomst zit misschien nog wel de grootste winstmarge. Een groot deel van de mensen die normaal progressief zouden stemmen, zijn niet eens te motiveren om voor de Democraten te komen stemmen. Wat logisch is, als je blijft teren op dezelfde mensen, met dezelfde achtergrond en dezelfde vriendenkring. Daarom dat "drain the swamp" zo'n enorm populaire slogan is geworden. Meer dan elders lijken ze daar wel te snakken naar iemand die "buiten" het systeem staat, maar dan liefst alleen in perceptie, want hij moet ook wel z'n vak kunnen. Iets als een Macron.

Klik om te vergroten...

op zich ziet het er niet zo slecht uit hoor. In California worden bvb in juni "pre-elections" gehouden waar de 2 kandidaten met de hoogste aantal stemmen (ongeacht de partij) mogen meedoen aan de verkiezingen. Het waren dus wel wat competitieve verkiezingen, want voor hetzelfde geld wonnen 2 republikeinen in 1 district, waardoor sowieso al een republikein in het congres zat.

De opkomst was daar vorige midterms zo'n 2,3 miljoen voor democraten en 1,7 voor republikeinen. Dit jaar was het 4,2 miljoen voor democraten en 2,3 voor republikeinen. Resultaat: 3 democratische gebieden en slechts 1 republikeinse (die sowieso verwacht werd). In 2014 waren er zo al 2 automatisch voor de republikeinen.

JPV zei:

op zich ziet het er niet zo slecht uit hoor. In California worden bvb in juni "pre-elections" gehouden waar de 2 kandidaten met de hoogste aantal stemmen (ongeacht de partij) mogen meedoen aan de verkiezingen. Het waren dus wel wat competitieve verkiezingen, want voor hetzelfde geld wonnen 2 republikeinen in 1 district, waardoor sowieso al een republikein in het congres zat.

De opkomst was daar vorige midterms zo'n 2,3 miljoen voor democraten en 1,7 voor republikeinen. Dit jaar was het 4,2 miljoen voor democraten en 2,3 voor republikeinen. Resultaat: 3 democratische gebieden en slechts 1 republikeinse (die sowieso verwacht werd). In 2014 waren er zo al 2 automatisch voor de republikeinen.

Klik om te vergroten...

Anderszijds heeft die 'jungle primary' wel tot gevolg dat republikeinen in die districten nu geen kans meer hebben op vertegenwoordiging. Maar bon, das weer een gevolg van FPTP, wat IMHO het grote kwaad blijft wat betreft Amerikaanse verkiezingen.

KnightOfCydonia zei:

Dat van die senatoren is totaal niet absurd, dat is één van de fundamenten waarop de unie van de Verenigde Staten sinds zijn beging is op gebaseerd. Anders zouden kleine staten volledig ondergeschikt worden aan de grote staten, dit terwijl de Verenigde Staten niet bedoeld waren als een superstaat waarin de oorspronkelijk onafhankelijke staten die toetraden tot de unie hun bevoegdheden zouden verliezen. De discussie over rechten van de individuele staten versus die van de federale overheid is dan ook een belangrijke discussie in de Verenigde Staten.
Door enerzijds wél een Congress te hebben waar het aantal congresleden wel afhankelijk is van het aantal inwoners van de staat en anderzijds een Senaat waar elke staat een gelijke stem heeft, heeft men een mooi evenwicht bereikt in die discussie. Zonder dit evenwicht zouden kleine staten nooit de oorspronkelijke grondwet hebben goedgekeurd of toegetreden zijn tot de Union.

Onze taalwetgeving met al zijn alarmbelprocedures met de regio's en gemeenschappen in dit land treft mij als veel oneerlijker dan de samenstelling van de Senaat in de V.S.

Klik om te vergroten...

Heel eigenaardige redenering. De indeling van de senaat staat net toe dat kleine staten hun wil kunnen doordrukken in de senaat. En nat dat principe (dictatuur van de minderheid) klaag je aan in je post. Ik versta er niets van.

De huidige manier van verdelen dateert van voor 1800 en moet dringend geactualiseerd worden. Kijk naar de confirmatie van Kavanaugh. Het is toch totaal ondemocratisch dat een senator van California tegen stemt en dan zijn stem in zijn geheel word genullificeerd door een voorstem uit Wyoming. De ene vertegenwoordigd 40 miljoen mensen, de andere een half miljoen. 8000 procent verschil.

squalleke123 zei:

Anderszijds heeft die 'jungle primary' wel tot gevolg dat republikeinen in die districten nu geen kans meer hebben op vertegenwoordiging.

Klik om te vergroten...

in 2 van de drie gebieden waar democraten de 2 kandidaten zijn was er zelfs geen republikeinse kandidaat, in de andere was er maar 17% voor een republikeinse kandidaat en had de democratische topper al 65%, dus dat zou geen verschil maken, lijkt me.

(in 5 andere districten zijn er ook geen republikeinse kandidaten meer, omdat andere (groene/onafhankelijke) kandidaten als 2e eindigden.

De VS lijkt ook meer op de EU dan België.
Wyoming heeft evenveel macht als California
Malta heeft evenveel macht als Duitsland.

België is een land dat later naar een federale staat gegaan.
De EU en de VS zijn een collectie staten die besloten hebben om samen te werken en bevoegdheden af te staan.

Dat concept waar kleine staten "overdreven veel" macht hebben is nu éénmaal eigen aan het ontstaan van de EU en de VS en is de oorzaak van al het gemarchandeer in de EU en de VS maar ik zie niet in waarom staten zo vrijwillig hun macht gaan afstaan. Zeker in de VS waar dat dat concept heilig is.

Ik kan er wel ergens inkomen want anders kunnen sommige besluiten een regio economisch vernietigen (agrarische staten vs "diensten" staten, periferie vs economisch centraal gelegen,...). Eén van de redenen waarom landbouw altijd zo'n hot topic is in de VS en de EU terwijl het beperkt is qua % van het BBP.

About one-fifth of the more than 100 Republican-held House districts targeted by Democrats are in the top 10 U.S. soybean-producing states, making the prospect of a trade war a point of contention in rural areas where Democrats have had difficulty gaining traction.
https://www.reuters.com/article/us-...rats-an-opening-in-farm-country-idUSKBN1HQ335

Avilowca zei:

Heel eigenaardige redenering. De indeling van de senaat staat net toe dat kleine staten hun wil kunnen doordrukken in de senaat. En nat dat principe (dictatuur van de minderheid) klaag je aan in je post. Ik versta er niets van.

De huidige manier van verdelen dateert van voor 1800 en moet dringend geactualiseerd worden. Kijk naar de confirmatie van Kavanaugh. Het is toch totaal ondemocratisch dat een senator van California tegen stemt en dan zijn stem in zijn geheel word genullificeerd door een voorstem uit Wyoming. De ene vertegenwoordigd 40 miljoen mensen, de andere een half miljoen. 8000 procent verschil.

Klik om te vergroten...

Het is niet ondemocratisch vanuit het perspectief van de Amerikaan.
Voor hen is het de United States of America, niet het land Amerika met een aantal regio's of provincies.
Men is nooit akkoord gegaan om in een land op te gaan waarin hun staat enkel nog een regio is, ondergeschikt aan het land.
Amerikanen hebben daarover een totaal ander perspectief en denkwijze dan Europeanen.