Nesjamag zei:
Mooi voorbeeld.
NVA reikt hand uit naar PS en blaast simultaan brug op met ecolo, wat ook indirect een belediging is naar PS. Ivm zaak grondwettelijk hof.
Is prima samenvatting van hun warm en koud blazen, hand uitreiken en dan schoppen wanneer iemand die hand dreigt aan te nemen.
Word wakker, NVA wil niet regeren. Maar ze is ook bang van oppositie. En ondertussen na enkele peilingen ook bang van herverkiezingen.
De N-VA wil niet in deze regering, met deze kaarten. Daar ben ik het mee eens, maar dat is wat ik persoonlijk denk. Dat heeft niet zozeer te maken met feiten, maar vooral met een interpretatie van die feiten, en ik snap dat anderen dat anders zullen zien.
Maar de N-VA is op dat vlak niet aan haar proefstuk toe. In Antwerpen heeft De Wever precies hetzelfde gedaan met Groen: Openlijk de deur opengehouden en aangestuurd op "vrede" (omdat dat beter uitkwam met het oog op de federale verkiezingen, zeiden cynici toen al), en tegelijk elk concreet voorstel van Groen waarmee ze konden bewijzen dat ze beleid van Groen wilde overnemen, wegschuiven. Op dat moment kon je op z'n minst beide kanten begrijpen. Ik toch. Daar was het onduidelijk of Groen nu gelijk had door het boeltje niet te vertrouwen, of gewoon bang had om te regeren, en of N-VA oprecht was in de toenadering, of gewoon de verzoener wilde lijken zonder het echt te zijn.
Later kwam De Wever wel erg snel met zijn Vlaamse regering. In de analyses die hier toen verschenen, zag je toch ook vaak terugkomen dat mensen geloofden dat dit het bewijs was dat De Wever verwachtte dat de federale verkiezingen opnieuw zouden moeten gebeuren. Ten eerste omdat hij eerst de post van burgemeester had laten vallen om zogenaamd Vlaams MP te worden, maar dat daarna overliet aan Jambon (die tot dan toe nooit vernoemd werd in die rol, en die zelfs Vlaams niet opkwam, geloof ik). Omdat de plek van formateur/premier open te houden. Ten tweede omdat hij met de vorming van een Vlaamse regering ineens een belangrijke fiche kwijt was in de formatierondes federaal, om een beetje druk uit te oefenen op mogelijke coalitiepartners. En ten derde omdat Vlaams en federaal meestal toch een afspiegeling zijn van elkaar, en dat dus nu niet noodzakelijk waren. Dat bemoeilijkt de formatie, maar geeft ook aan dat er een statement gemaakt moest worden.
Maar zoals gezegd: Dat is mijn interpretatie. Ik denk niet dat het in de lijn ligt van De Wever om tactische fouten te maken, laat staan drie op een rij. Dus ik denk niet dat dat alle drie fouten waren, maar dat er wel degelijk een strategie achter zit.
