Troj
Legacy Member
Column Hugo Camps, De Morgen 19 augustus 2006.
Couldn't agree more
.
Een interview in Libération, dan ben je als geitenhoeder en fan van Freddy Maertens natuurlijk in de zevende hemel. Dan wil je echt voor de volle 100 procent minister-president zijn. Zonder grote, gaullistisch-politieke uitspraken sterft zo'n interview in een Franse krant weg nog voor het gelezen is.
Yves Leterme ging er eens goed voor zitten. Na een woelnacht met de prangende vraag: hoe maak ik nieuws? Een mening over Beiroet zou hem natuurlijk niet gevraagd worden. Over de EU ook niet. Van Günter Grass had hij niet één boek gelezen, dat kon je zien. De aardappeloogst is in heel Europa een catastrofe. En het eigen land sleepte zich voort van zomerfestival naar zomerfestival. Toch moest die politieke uitspraak er komen. Want het eigen profiel had dringend een streep verf nodig. Yves wilde nu wel eens weg uit de nevelen van boekhouderstaal en notarisgedrag. Zonder iets van stront aan de knikker kom je niet in een Franse krant, wist ook Leterme.
In het ochtendgloren zag hij het licht. Hij zou eens ferm zeggen dat alle Franstaligen debielen zijn. Te dom om in het Nederlands een bewijs van goed gedrag en zeden op te vragen. Zelfs de koning en aanhang brabbelen er in het Nederlands maar een beetje op los. Enfin, de heilstaat Vlaanderen ingebed in een gordel van sukkels.
Yves Leterme was apetrots op zichzelf na zijn politieke sergeantentaal. Wie zou hem nu nog een saaie, klerkachtige, totaal bloedeloze provinciaal uit de Westhoek durven te noemen? Hij belde zijn vrouw: "Schat, staat de Leffe koud." Geluk moet je delen.
Toen deze week alle Franstaligen op hun achterste poten gingen staan, werd Yves weer geheel zichzelf: onschuld, postzegel, geitenhoeder. Natuurlijk was wat hij gezegd had bedoeld als ironie.
Yves Leterme en ironie? Er zit meer ironie in een tang op een varken.
Couldn't agree more
.Een interview in Libération, dan ben je als geitenhoeder en fan van Freddy Maertens natuurlijk in de zevende hemel. Dan wil je echt voor de volle 100 procent minister-president zijn. Zonder grote, gaullistisch-politieke uitspraken sterft zo'n interview in een Franse krant weg nog voor het gelezen is.
Yves Leterme ging er eens goed voor zitten. Na een woelnacht met de prangende vraag: hoe maak ik nieuws? Een mening over Beiroet zou hem natuurlijk niet gevraagd worden. Over de EU ook niet. Van Günter Grass had hij niet één boek gelezen, dat kon je zien. De aardappeloogst is in heel Europa een catastrofe. En het eigen land sleepte zich voort van zomerfestival naar zomerfestival. Toch moest die politieke uitspraak er komen. Want het eigen profiel had dringend een streep verf nodig. Yves wilde nu wel eens weg uit de nevelen van boekhouderstaal en notarisgedrag. Zonder iets van stront aan de knikker kom je niet in een Franse krant, wist ook Leterme.
In het ochtendgloren zag hij het licht. Hij zou eens ferm zeggen dat alle Franstaligen debielen zijn. Te dom om in het Nederlands een bewijs van goed gedrag en zeden op te vragen. Zelfs de koning en aanhang brabbelen er in het Nederlands maar een beetje op los. Enfin, de heilstaat Vlaanderen ingebed in een gordel van sukkels.
Yves Leterme was apetrots op zichzelf na zijn politieke sergeantentaal. Wie zou hem nu nog een saaie, klerkachtige, totaal bloedeloze provinciaal uit de Westhoek durven te noemen? Hij belde zijn vrouw: "Schat, staat de Leffe koud." Geluk moet je delen.
Toen deze week alle Franstaligen op hun achterste poten gingen staan, werd Yves weer geheel zichzelf: onschuld, postzegel, geitenhoeder. Natuurlijk was wat hij gezegd had bedoeld als ironie.
Yves Leterme en ironie? Er zit meer ironie in een tang op een varken.

als ge frans dan laat vallen of wa terugschroeft en mij statistieken en/of informatica in de plaats geeft dan leer ik tenminste iets da bij mijn richting past en wat ik ongetwijfeld nodig zal hebben in verdere studies!
ad: Ik zou voor Chinees gaan ze, maarja ik vind dat nu een geweldige cultuur en zou voor dat vak zeker en vast mijn best willen doen, maar door da kut frans ben ik wel in den TSO beland
.
