Commissar12911 zei:
Het kan nooit kwaad dat een maatschappij transparanter wordt. Misschien dat mensen zaken willen verbergen inderdaad, zoals een abortus of een vreemde sexuele fetisj, maar moest de maatschappij sowieso transparanter zijn dan zullen die (overbodige) taboes ook verdwijnen.
Er is een verschil tussen transparantie en tolerantie. Moest de maatschappij toleranter zijn, dan zouden veel zaken voor geen ophef meer kunnen zorgen en zou de transparantie automatisch volgen doordat mensen minder de noodzaak voelen om bepaalde zaken te verbergen voor anderen uit schaamte etc. Uit het oogpunt van meer transparantie dit goedkeuren is dan ook de zaken omkeren, want uit meer transparantie volgt niet noodzakelijk meer tolerantie.
Idealistisch gezien zou het (misschien, voor sommige idealen) wenselijk zijn dat een maatschappij volledige transparantie kent (en dan vooral de transparantie van de overheid naar de burger toe, in plaats van dit semi-permeabel membraan dat we nu hebben), maar in de hedendaagse praktijk is zoiets hoegenaamd niet mogelijk. En daar gaat het ten slotte over.
Bovendien begrijp ik wel wat je bedoelt met hoe'n sterk machtsmiddel informatie is, als je alles laat afhangen van populaire stemmen, maar dat is dan meer een indicatie dat er iets mis is met de basis van ons regeringsysteem. Ik opteer dan ook eerder voor meer totalitaire, maar toch verlichte regimes, zoals een meritocratie, maar dit terzijde.
Het gaat niet enkel over verkiezingen, dat was slechts één voorbeeld van verschillende andere. Chantage en identiteitsdiefstal steunen bijvoorbeeld ook volledig op het verkrijgen van informatie over een bepaald individu.
Datgene waarvoor mensen privacy inruilen, namelijk veiligheid, keert zich dus ook tegen hen. Iets waarvan nog veel voorbeelden te vinden zijn. Iemand die veel transacties doet van aandelen heeft misschien veel geld, iemand die een jacuzzi koopt via internet heeft allicht veel geld, iemand die zoekt op wat hij of zij moet doen met de winst van de lotto heeft allicht veel geld. En veel geld hebben trekt criminelen aan. Wanneer er volledige transparantie is, en dit soort zaken dus bekend zijn, wordt het net onveiliger voor dergelijke mensen.
Een ander voorbeeld van die onveiligheid die resulteert door het opgeven van privacy is dat zogenaamde "phishing" sites of e-mails veel legitiemer kunnen ogen. Idealiter zou de privacy-gevoelige informatie enkel door legitieme gebruikers met legitieme doeleinden mogen gezien worden, maar aangezien het informatie is, is het snel gekopieerd en doorverkocht. Of is het snel kwijtgeraakt. Bovendien wordt de informatie bijgehouden door een commercieel bedrijf, een ISP, en heeft per definitie dus al iemand die eigenlijk onbevoegd is gegevens over je, iets wat we tolereren omwille van technische redenen.
En zo zijn er nog vele zaken die problemen geven wanneer we zomaar al ons surfverkeer laten opslaan. Zelfs in een transparante maatschappij.
Laat ze maar kijken naar wat voor porno ik download of welke films, series en type e-books ik graag lees. Ik persoonlijk heb niets 'vreemd' of 'taboe-achtig' te verbergen, misschien anderen wel, maar dat is dan hun probleem. In principe zou een mens naar zijn prestaties moeten beoordeeld worden en niet naar de populariteit van zijn intresses.
Als je niks te verbergen hebt, waarom gebruik je dan bijvoorbeeld niet je echte naam in plaats van een schuilnaam op het internet? Waarom zet je dan niet je eigen foto bij je avatar in plaats van een geheimzinnig prentje? Waarom zet je niet de status van je bankrekening in je signature?
Ik ben akkoord dat iemand
in principe naar zijn prestaties moet beoordeeld worden, maar heden ten dage is de mensheid daar allesbehalve met bezig. En het gaat over maatregelen die men in dit tijdperk, met deze geldende maatschappelijke regels, wilt invoeren. Vergelijken met hoe het idealiter zou moeten zijn en dat als goedkeuring voor de invoering nu geven is dan ook fout, want claimen dat de argumenten contra in de ideale situatie niet bestaan heft de argumenten contra in deze situatie niet op.
Wanneer we een betrouwbare regering zouden hebben en de mensheid anderen beoordeelt op prestaties en niet op taboes, dan zou informatie voor de voorbeelden die ik aanhaalde inderdaad een stuk minder machtig zijn (maar dat lijkt mij ferm utopisch om te behalen, de menselijke aard bekijkend).
Echter zelfs dan blijft informatie en zeker internetverkeer nog altijd zeer belangrijk voor een overheid om dissidenten op te sporen en de kop in te drukken, voor bedrijven om klokkenluiders op te sporen en de kop in te drukken, etc. Dat oplossen met een totalitair verlichte regering lijkt me, zoals hiervoor, nogal utopisch. Voor één generatie blijft een dergelijke regering misschien verlicht, maar voor hoeveel meer? En ook een verlichte regering bestaat uit
mensen, die geïrriteerd kunnen raken door andere mensen die kritiek hebben op hun beleid (door dissidenten dus). Zelfs de meest "verlichte" en rationele mensen raken geïrriteerd of kunnen zich irrationeel gedragen over bepaalde punten.