renaat6
Legacy Member
Er was een tijd dat het fluitsignaal van de treinbegeleider, voor de treinbestuurder het sein was dat hij veilig kon vertrekken. Meer dan vijftig jaar geleden zag men in, dat zodoende ook anderen een trein konden laten vertrekken, en vulde men het gekende fluitsignaal aan met een elektrisch lichtsein, gegeven door de treinbegeleider via een eenvoudig sleutelsysteem. Blijkt nu dat de daarvoor benodigde 'sleutel' gewoon een plat metalen staafje is en het draaislot met gelijk welk ander stukje metaal of harde plastiek kan bediend worden.
Dat het tot vorige week geduurd heeft dat een onverlaat dit eens in de praktijk probeerde, is verwonderlijk. Dat men in deze elektronica-eeuw zich nog steeds bedient van een aftands negentiende-eeuws veiligheidsysteem, voor een toch wel gevaarlijke treinvertrekprocedure, stemt tot nadenken. Maar dat men meer dan een maand de tijd meent nodig te hebben om te onderzoeken hoe men die vertrekprocedure veiliger kan maken, is gewoonweg belachelijk.
De mogelijkheden om gecodeerde en dus beveiligde signalen van de ene persoon (treinbegeleider) naar de andere (treinbestuurder) te sturen, zijn al langer dan vandaag in alle vormen en middelen voor handen, en in een mum van tijd overal toepasbaar. Eén enkele vergadering met specialisten en verantwoordelijken ter zake, kan daarover een beslissing nemen. Dat men desondanks kiest voor een langdurig onderzoek- en evaluatieprocedure, om dan de resultaten ervan aan één of andere commissie voor te leggen, geeft aan dat zelfs een autonoom overheidsbedrijf incompetent bestuurd kan worden.
De lonen van de NMBS-CEO's zijn dus wel degelijk véél te hoog...
Dat het tot vorige week geduurd heeft dat een onverlaat dit eens in de praktijk probeerde, is verwonderlijk. Dat men in deze elektronica-eeuw zich nog steeds bedient van een aftands negentiende-eeuws veiligheidsysteem, voor een toch wel gevaarlijke treinvertrekprocedure, stemt tot nadenken. Maar dat men meer dan een maand de tijd meent nodig te hebben om te onderzoeken hoe men die vertrekprocedure veiliger kan maken, is gewoonweg belachelijk.
De mogelijkheden om gecodeerde en dus beveiligde signalen van de ene persoon (treinbegeleider) naar de andere (treinbestuurder) te sturen, zijn al langer dan vandaag in alle vormen en middelen voor handen, en in een mum van tijd overal toepasbaar. Eén enkele vergadering met specialisten en verantwoordelijken ter zake, kan daarover een beslissing nemen. Dat men desondanks kiest voor een langdurig onderzoek- en evaluatieprocedure, om dan de resultaten ervan aan één of andere commissie voor te leggen, geeft aan dat zelfs een autonoom overheidsbedrijf incompetent bestuurd kan worden.
De lonen van de NMBS-CEO's zijn dus wel degelijk véél te hoog...
