DigitalOverdose
Legacy Member
De discussie is momenteel vollop aan de gang: om de sociale zekerheid op langere termijn nog betaalbaar te houden moeten de mensen langer aan de slag blijven. Als algemene oplossing wordt daarbij op een loopbaan gemikt van minstens 40 jaar en pas ten vroegste op 60 jaar stoppen met werken voor alle mensen en daarbij komen natuurlijk pijnpunten boven:
- wat met mensen die al reeds vanaf hun 18de zijn beginnen werken en dus veel kans hebben dat ze langer dan 40 jaar moeten werken voor een volledig pensioen?
- wat met mensen die langer gestudeerd hebben en dus meer kans hebben op een betere job met meer verdiensten maar die op hun 60ste nog lang niet aan 40 jaar loopbaan zitten?
- wat met mensen met een 'zwaar' beroep zoals bouwvakkers en ploegenarbeiders die vaak al op hun 50ste letterlijk kapot gewerkt zijn en veel meer kans op blijvende fysieke schade hebben tengevolge van hun werk?
Persoonlijk werk ik in een volcontinue ploegensysteem in de chemie en dat reeds vanaf mijn 18de. Ik zie het echt ni zitten om dit tot mijn 60ste vol te houden, zeker al ni omdat wetenschappelijk is aangetoond dat 30 jaar ploegenarbeid de gemiddelde leeftijd met 7 jaar verkort tegenover mensen die hun hele leven een normale job hebben gedaan. En dan spreek ik nog ni over de vetzakkerij waarmee da'k in aanraking kom (want ja naar de buitenwereld toe is de chemie een pak 'properder' geworden, maar binnen in de bedrijven zelf gaat het er nog hetzelfde aan toe) die ook best z'n gevolgen kan hebben.
Ik vin ook ni dat handenarbeiders die op hun 50ste al serieus last krijgen van allerlei blijvende fysieke gevolgen verplicht mogen worden om er nog 10 jaar bij te doen om vervolgens in't ergste geval in ne rolstoel te wachten op het einde zonder nog in staat te kunnen zijn ietwa van de resterende jaren te kunne genieten.
Ja, mensen met een 'bureaujob' zullen ook wel last hebben met bepaalde dingen naarmate de werkjaren voorbij gaan. Vooral stress of nen 'burn out' zal aangehaald worden. Maar ze hebben vaak langer gestudeerd (= minder lang werken en op kosten van de maatschappij = de werkenden) en verdienen ook vaak meer vergeleken met handenarbeiders waardoor ze eerder in staat zijn om zelf een potje aan te leggen en wa vroeger te stoppen later. En tenslotte is een depressieke of nen burn out in mijn ogen achteraf nog altijd makkelijker te behandelen, na een paar maanden er tussen uit en ge zijt er vaak al bovenop. Zeker als ge dan nog fysiek in goeie staat zijt en nog ettelijke jaren genieten in't vooruitzicht hebt. Het is trouwens wetenschappelijk ook overduidelijk aangetoond dat deze groep mensen tegen hun pensioen vaak in betere gezondheid verkeren dan handenarbeiders. Niet alleen door het fysiek lichtere werk maar ook door minder risico's in het werk zoals ongevallen met letsels.
Met kapotte gewrichten of ne rug of een lichaam dat is aangetast zit ge echter vaak de rest van uw dagen die u nog resten en maken het genieten een pak minder voor de hand liggend.
- wat met mensen die al reeds vanaf hun 18de zijn beginnen werken en dus veel kans hebben dat ze langer dan 40 jaar moeten werken voor een volledig pensioen?
- wat met mensen die langer gestudeerd hebben en dus meer kans hebben op een betere job met meer verdiensten maar die op hun 60ste nog lang niet aan 40 jaar loopbaan zitten?
- wat met mensen met een 'zwaar' beroep zoals bouwvakkers en ploegenarbeiders die vaak al op hun 50ste letterlijk kapot gewerkt zijn en veel meer kans op blijvende fysieke schade hebben tengevolge van hun werk?
Persoonlijk werk ik in een volcontinue ploegensysteem in de chemie en dat reeds vanaf mijn 18de. Ik zie het echt ni zitten om dit tot mijn 60ste vol te houden, zeker al ni omdat wetenschappelijk is aangetoond dat 30 jaar ploegenarbeid de gemiddelde leeftijd met 7 jaar verkort tegenover mensen die hun hele leven een normale job hebben gedaan. En dan spreek ik nog ni over de vetzakkerij waarmee da'k in aanraking kom (want ja naar de buitenwereld toe is de chemie een pak 'properder' geworden, maar binnen in de bedrijven zelf gaat het er nog hetzelfde aan toe) die ook best z'n gevolgen kan hebben.
Ik vin ook ni dat handenarbeiders die op hun 50ste al serieus last krijgen van allerlei blijvende fysieke gevolgen verplicht mogen worden om er nog 10 jaar bij te doen om vervolgens in't ergste geval in ne rolstoel te wachten op het einde zonder nog in staat te kunnen zijn ietwa van de resterende jaren te kunne genieten.
Ja, mensen met een 'bureaujob' zullen ook wel last hebben met bepaalde dingen naarmate de werkjaren voorbij gaan. Vooral stress of nen 'burn out' zal aangehaald worden. Maar ze hebben vaak langer gestudeerd (= minder lang werken en op kosten van de maatschappij = de werkenden) en verdienen ook vaak meer vergeleken met handenarbeiders waardoor ze eerder in staat zijn om zelf een potje aan te leggen en wa vroeger te stoppen later. En tenslotte is een depressieke of nen burn out in mijn ogen achteraf nog altijd makkelijker te behandelen, na een paar maanden er tussen uit en ge zijt er vaak al bovenop. Zeker als ge dan nog fysiek in goeie staat zijt en nog ettelijke jaren genieten in't vooruitzicht hebt. Het is trouwens wetenschappelijk ook overduidelijk aangetoond dat deze groep mensen tegen hun pensioen vaak in betere gezondheid verkeren dan handenarbeiders. Niet alleen door het fysiek lichtere werk maar ook door minder risico's in het werk zoals ongevallen met letsels.
Met kapotte gewrichten of ne rug of een lichaam dat is aangetast zit ge echter vaak de rest van uw dagen die u nog resten en maken het genieten een pak minder voor de hand liggend.
laat staan de mensen in de bouw. hell der zijn gvd zelfs mensen van 60 die niemeer recht kunnen staan van de pijn in hun botten :doh:
).