Archief - Verschillende aanslagen in Brussel 22-03-2016

16. RECHT EN ORDE HERSTELLEN IN DE GETTOWIJKEN
De beste manier om de gettovorming in onze grootsteden tegen te gaan, is uiteraard de begeleide
terugkeer naar de landen van herkomst. In afwachting van deze terugkeer is het echter noodzakelijk
om er op toe te zien dat deze getto's niet verworden tot zones die ontoegankelijk zijn voor politie en
rijkswacht, waar alleen de terreur van de straat nog geldt. In wijken met hoge
vreemdelingenconcentraties is dan ook een verhoogde politieaanwezigheid noodzakelijk en dienen op
systematische wijze identiteitscontroles te gebeuren. Het is noodzakelijk dringend in deze gettowijken
recht en orde te herstellen.

17. HET MOSLIMFUNDAMENTALISME TERUGDRINGEN
De ontworteling van de niet-Europese vreemdelingen werkt het fundamentalisme in de hand.
Fundamentalistische organisaties kunnen nochtans, zonder enige belemmering, hier bij ons hun
activiteiten ontplooien. Een streng beleid ten overstaan van deze organisaties dringt zich dan ook op.
Momenteel zijn op het grondgebied van ons land verschillende fundamentalistische organisaties actief.
Een recent rapport van de Staatsveiligheid toont aan dat ons land een draaischijf van fundamentalisme
en radicaal islamisme dreigt te worden. Organisaties zoals 'Milli Görüs' en de 'Moslimbroeders'
breiden hun invloed binnen de islamitische gemeenschap steeds verder uit.

18. DE RITUELE SLACHTINGEN VERBIEDEN
In onze Europese samenleving bestaat terecht een groeiende aandacht voor het welzijn der dieren, die
zich ook vertaalt in wetgevende initiatieven. Nochtans blijven de dierenbeschermingswetten
onverdoofde rituele slachtingen uitdrukkelijk toestaan. Wanneer wreedheden tegen dieren in het kader
van wetenschappelijke experimenten aan banden kunnen worden gelegd, moeten zij zeker in het
godsdienstige kader worden verboden. In afwachting van het verbieden van rituele slachtingen, dient
het slachten te gebeuren door deskundige, geautoriseerde slachters in de daartoe voorziene
slachthuizen.

3. OPRICHTEN VAN EEN PARLEMENTAIRE COMMISSIE I.V.M. HET IMMIGRATIE- EN
VREEMDELINGENPROBLEEM
Deze commissie heeft tot taak de problematiek te onderzoeken en een diepgaande parlementaire en
maatschappelijke discussie in verband met het vreemdelingen- en immigratieprobleem op gang te
brengen.

5. UITVOEREN VAN EEN STUDIE IN VERBAND MET DE KOSTEN/BATENANALYSE VAN
DE MASSALE AANWEZIGHEID VAN VREEMDELINGEN IN ONS LAND
De belastingbetaler heeft het recht te weten hoeveel de aanwezigheid van honderdduizenden
vreemdelingen in dit land jaarlijks kost. Een dergelijke objectieve kosten/batenanalyse moet voor eens
en voor altijd duidelijkheid brengen.

6. BEKENDMAKEN VAN DE STATISTIEKEN IN VERBAND MET DE
VREEMDELINGENCRIMINALITEIT
Gegevens in verband met de vreemdelingencriminaliteit worden in dit land angstvallig geheim
gehouden. Met het niet-bekendmaken van het vele cijfermateriaal wil de overheid vooral de eigen
fouten verbergen. Enkel wanneer alle cijfermateriaal bekend is, kan op een ernstige manier werk
gemaakt worden van de bestrijding van de vreemdelingencriminaliteit. Aan deze verzuchting werd tot
voor enkele jaren ten dele voldaan door het jaarlijks 'Rapport Criminaliteit van Rijkswacht en
Gerechtelijke Politie' voor wat de drugcriminaliteit betreft. Sinds 1993 worden de cijfers in verband
met de vreemdelingencriminaliteit echter niet meer vrijgegeven.

8. DE INTEGRATIEPOLITIEK AFWIJZEN
Indien we de eigenheid van ons volk willen beschermen, moeten we het huidig integratiebeleid
resoluut afwijzen. De massale immigratie naar onze gewesten is de oorzaak van een dubbele
vervreemding. De ontworteling van de honderdduizenden Turken, Marokkanen en Afrikanen springt
ongetwijfeld het meest in het oog. Maar niet alleen de niet-Europese vreemdelingen zijn het
slachtoffer van de ontworteling. Ook de eigen bevolking ondervindt hiervan de gevolgen. De
aanwezigheid van de vele immigranten verandert onze leefwereld langzaam maar zeker. Het
straatbeeld verandert, de kwaliteit van het onderwijs vermindert, de criminaliteit stijgt, de
gettovorming neemt toe...

12. STRENGE CONTROLE OP POLITIEKE VREEMDELINGENORGANISATIES
Heel wat politiek geïnspireerde vreemdelingenorganisaties maken misbruik van de tolerantie en het
pluralisme die eigen zijn aan onze maatschappij. Vele van deze verenigingen verdedigen belangen die
haaks staan op de waarden en normen die aan de basis liggen van onze samenleving. Het is uitgesloten
dat vreemdelingenorganisaties die dergelijke belangen verdedigen, subsidies of andere materiële
voordelen van de overheid krijgen. Politieke vreemdelingenorganisaties moeten dan ook streng
gecontroleerd worden. Slechts wanneer een dergelijke vereniging over een overheidstoelating
beschikt, mag ze opgericht worden en kan ze hier activiteiten ontplooien. Het oprichten van
vreemdelingenorganisaties moet onderworpen worden aan de toestemming van de overheid. Artikel 16
EVRM voorziet immers de mogelijkheid om de politieke activiteiten van vreemdelingen te beperken.
Artikel 11 van het EVRM regelt het recht op vrijheid van vereniging. Het tweede lid van dit artikel
stelt echter dat de uitoefening van dit recht kan onderworpen worden aan beperkingen die door de wet
voorzien zijn en in een democratische samenleving nodig zijn in het belang van 's lands veiligheid, de
bescherming van de openbare veiligheid, de bescherming van de openbare orde, enzovoort. Juist om te
verhinderen dat vreemdelingenorganisaties met bijvoorbeeld fundamentalistische of terroristische
signatuur zich tot zulke activiteiten zouden lenen, is een strenge controle nodig.

14. DE ERKENNING VAN DE ISLAMITISCHE EREDIENST INTREKKEN
De islamitische godsdienst is een anti-Europese en onverdraagzame godsdienst. De jongste jaren is
duidelijk gebleken dat er een fundamentele en onoverbrugbare tegenstelling bestaat tussen de islam en
het Europese waardengoed. In tegenstelling tot de Europese maatschappijordening maakt de islam
geen onderscheid tussen het politieke, culturele en godsdienstige leven. Als dusdanig tast de islam de
openbare orde ernstig aan en vertroebelt deze godsdienst de verhoudingen tussen de religieuze
gemeenschap en de lekenstaat. Het Vlaams Blok is dan ook van oordeel dat de erkenning met de
daaraan gekoppelde betoelaging van de islamitische eredienst onmiddellijk moet ingetrokken worden.
Het is uitdrukkelijk niet de bedoeling van het Vlaams Blok te raken aan het beginsel van de
godsdienstvrijheid en de individuele godsdienstbeleving. Er kan trouwens op gewezen worden dat in
dit land maar vijf godsdiensten erkend zijn, namelijk de rooms-katholieke, de protestantse, de Grieksorthodoxe,
de joodse, en de islamitische godsdienst; andere godsdiensten zijn in dit land niet erkend.
Deze niet-erkenning houdt echter geen aantasting in van de godsdienstvrijheid; deze niet-erkende
godsdiensten kunnen hier immers in volledige vrijheid beleefd worden.

15. HET AANTAL MOSKEEËN DRASTISCH VERMINDEREN
De wildgroei van moskeeën moet gestopt worden. Overal rijzen moskeeën als paddestoelen [sic] uit de
grond. Aangezien het sociale leven van de islamgemeenschap zich concentreert in en rond de moskee,
betekent de inplanting van een moskee in een wijk of gemeente een belangrijke factor van
vervreemding en een aanzet tot gettovorming. Het Vlaams Blok wil deze gettovorming zoveel
mogelijk tegengaan. In afwachting van de begeleide terugkeer, is het Vlaams Blok er echter wel van
overtuigd dat de hier verblijvende moslims het recht hebben om hier hun godsdienst te belijden. Het
Vlaams Blok stelt dan ook een moskeestop voor. Polyvalente ruimten buiten de stads- en woonkernen
kunnen ter vervanging van de moskeeën in die kernen gebruikt worden als gebedsruimte.

20. DE MUNDIALISTISCHE EN MULTICULTURELE INDOCTRINATIE IN DE SCHOLEN
AFSCHAFFEN
Via het onderwijs, meer bepaald via de eindtermen die voor alle scholen gelden, probeert men de
Vlaamse jeugd de nieuwe multiculturele en mundialistische heilsleer aan te praten. In tal van
eindtermen gaat men ervan uit dat Vlaanderen onomkeerbaar een multiculturele samenleving
geworden is en dat ook moet blijven. Dat Vlaanderen multicultureel voelt of denkt, staat helemaal niet
vast en kan derhalve niet in decreten en/of wetten gevat worden. Deze vraag behoort tot een politiek
debat dat verre van afgesloten is. Aan deze nieuwe vorm van indoctrinatie moet dringend een einde
komen. Bovendien - en echter - moet in het onderwijs opnieuw aandacht geschonken worden aan het
nationale, de culturele identiteit en de eigenheid van ons volk. Vanuit een goed begrepen zelfbesef kan
het pas mogelijk zijn anderen positief tegemoet te treden en te waarderen in hun eigen land en hun
daar beleefde cultuur. Het zijn overigens niet de Vlaamse leerlingen die zich dienen aan te passen aan
de culturen van vreemdelingen in hun klasgroepen; het omgekeerde is vanzelfsprekend.

27. STRENGE NATURALISATIEVOORWAARDEN INVOEREN
Voor het Vlaams Blok is de nationaliteitsverkrijging een voorrecht dat men moet verdienen. Om de
naturalisatie te kunnen aanvragen zouden de belanghebbenden minstens aan de volgende voorwaarden
moeten voldoen:
· Ten volle vijfentwintig jaar oud zijn
· sinds ten minste 10 jaar zijn hoofdverblijfplaats in dit land hebben
· de taal van zijn hoofdverblijfplaats beheren
· van goed gedrag en zeden zijn
· succesvol een burgerschapsproef afleggen of bijzondere diensten hebben bewezen aan dit land
of ze door zijn bekwaamheden of zijn talenten kunnen bewijzen.
In vele landen (zoals Duitsland, Denemarken, Portugal, Zwitserland, de Verenigde Staten, Israël, ...)
wordt het toekennen van de nationaliteit gekoppeld aan een vergelijkbare reeks voorwaarden.

28. INVOEREN VAN EEN BURGERSCHAPSPROEF VOOR HET VERWERVEN VAN DE
NATIONALITEIT
Het Vlaams Blok is van oordeel dat elke vreemdeling die de nationaliteit van ons land wil bekomen,
moet slagen in een burgerschapsproef zoals die bijvoorbeeld in de Verenigde Staten in zwang is. De
burgerschapsproef toetst onder andere de actieve kennis van onze taal, de kennis van de geschiedenis
en cultuur van ons volk, alsook de vertrouwdheid met onze wetten en instellingen. In Amerika bestaat
de burgerschapsproef reeds geruime tijd en bevat zij onder andere een minimumkennis van de
geschiedenis en het regeringsbestel van Amerika.

29. HET ONDER VOORBEHOUD TOEKENNEN VAN DE NATIONALITEIT
Genaturaliseerde vreemdelingen die gedurende de eerste vijf jaar na het bekomen van de nationaliteit
een veroordeling tot een effectieve gevangenisstraf van meer dan drie maanden oplopen, verliezen de
nationaliteit. Art. 23 van het wetboek van de Belgische nationaliteit bepaalt nu al dat de nationaliteit in
geval van ernstige tekortkomingen aan de verplichtingen als burger, kan afgenomen worden. In
Frankrijk bestaat de mogelijkheid om aan een genaturaliseerde vreemdeling de Franse nationaliteit te
ontnemen, onder andere in geval van een gebrek aan loyauteit aan Frankrijk of een strafrechtelijke
veroordeling met een ernstig karakter. Lijkt een rechtvaardige maatregel.

36. INSCHRIJVEN VAN HET TERRITORIALITEITSPRINCIPE IN DE CONVENTIE VAN
GENEVE
De overheid moet het initiatief nemen opdat het territorialiteitsprincipe in de Conventie van Genève
ingeschreven zou worden. Het statuut van politiek vluchteling kan dan enkel nog toegekend worden
aan Europeanen. De politieke vluchtelingen uit andere werelddelen moeten hun toevlucht zoeken in de
regio van het land dat ontvlucht wordt. Door het invoeren van het territorialiteitsprincipe zal de
illegale immigratie sterk afnemen. In afwachting van de inschrijving van dit principe in de Conventie
van Genève, stelt het Vlaams Blok een aantal overgangsmaatregelen voor, zoals het invoeren van een
lijst van politiek onveilige landen en de oprichting van gesloten opvangcentra voor asielzoekers. Het
Vlaams Blok werd hier reeds in bijgetreden door de EU-top van Edinburg (12.12.92) die stelt:
"Ontheemden zouden moeten aangemoedigd worden in het dichtst bij hun woonplaatsen gelegen
veilige gebied te blijven. " Ook Mark Bossuyt, VN-Commissaris-Generaal voor vluchtelingen en
staatlozen, is voorstander van dit territorialiteitsprincipe. "Het is immers veruit verkieslijker er voor te
zorgen dat zoveel als mogelijk vluchtelingen opgevangen worden in een buurland van het land dat zij
ontvluchten, eerder dan hen opvang te moeten verlenen in een ver land. Zowel om redenen van
internationale solidariteit als in het belang van onze eigen landen, moet de opvang in buurlanden van
het ontvluchte land worden aangemoedigd" (Liberalisme, 1993, nr. 13).

41. OPRICHTEN VAN EEN VREEMDELINGENPOLITIE
Momenteel worden politie en rijkswacht, naast hun vele andere taken, belast met het opsporen van
illegalen. Gezien de omvang van het probleem (ongeveer 150.000 illegalen op het grondgebied van dit
land), is het noodzakelijk om een bijzondere politiedienst op te richten die zich bezighoudt met het
opsporen van illegalen, het houden van toezicht op de tewerkstelling van clandestienen, het oprollen
van netwerken, ...

49. DE SOCIALE ZEKERHEID SPLITSEN
Een splitsing van het systeem in een sociale zekerheid voor Europese gerechtigden en een sociale
zekerheid voor niet-Europese gerechtigden, zal de reïntegratie [sic] van de niet-Europese
vreemdelingen in hun landen van herkomst bespoedigen. Een autonome financiering betekent
eveneens dat onze bevolking niet langer zal moeten opdraaien voor het onderhoud, via de sociale
zekerheid, van een al te grote groep niet-actieve vreemdelingen. Deze splitsing van de sociale
zekerheid zal uiteraard gerealiseerd moeten worden via een nieuwe wet en aanpassing of afschaffing
van wetten die de toepassing van dit principe in de weg staan.