Afnemend marginaal nut.
Vb als ge nu heel veel kunt consumeren, maar in de toekomst niet.
Dan gaat ge het niet zo erg vinden een klein beetje nu minder te consumeren, want ge kunt dan iets meer in de toekomst consumeren en van niets naar een klein beetje levert veel meer nut op.
Dit gaat zo verder tot ge een gelijk niveau aan nut hebt nu als in de toekomst. En daar speelt een tijdsvoorkeur in mee, naar de toekomst schuiven is dus niet tot in het oneindige een goed idee. Daar is het waar dat idee op de klippen loopt dat men eeuwig zou moeten sparen, dat negeert totaal de voorkeur van mensen om nu 10 euro in hun handen te hebben ipv 10 euro binnen 2 jaar.
Er is dus een optimale hoeveelheid dat ge kunt sparen voor later en dus een optimaal deel dat ge nu kunt gebruiken.
Nutsmaximalisatie lijkt me als ik naar de beschrijvingen kijk een hedonistisch iets, het sparen valt dus ook perfect vanuit uw hedonistisch perspectief te verklaren.
Er is totaal geen nood aan ascetisme om het gezegde te verklaren. (dus as said, kgeef u gelijk dat het niet klopt wat die Weber zegt.

)