@ Bluto, je pakt wel twee artikels van auteurs met een duidelijk politiek-ideologische allure. Zeker Luc Huyse, zijn houding tot de alternatieve partijen is al lang bekend. Ik zeg niet dat ze ongelijk hebben, kritisch lezen is bij hun wel aan te raden.
Ik vind het wel interessant hoe politici en media zich herpositioneren niet alleen ten opzichte van NVA maar ook het vlaams-nationalisme in het algemeen. Vroeger was het voor de traditionele partijen en media gemakkelijk om het vlaams-nationalisme in een nauw hoekje te drijven. Er was maar één dreiging, het Vlaams belang en door deze te bestempelen als een groepje racisten, xenofoben, collaborateurs en populisten was het voor de anderen gemakkelijk om een wederantwoord te vinden op alles wat het VB te vertellen had.
Echter kent het vlaams-nationalisme (terug?) een intellectueel middenklasse gezicht via de NVA. Dit maakt het natuurlijk veel moeilijker om hun discours te weerleggen. Het is hier waar ik wat teleurgesteld ben. De voorbije dagen gaat het maar om één ding. Het bochtenwerk van de NVA en het mogelijk opportunisme van Bracke. Alsjeblief, ik ben dat bochten-argument zo beu gehoord, ongeacht tot wie het gericht is en wie het roept. Elke partij zal zich moeten aanpassen, dat is nu eenmaal nodig als je verkiezingen wil winnen.
Maar opnieuw vervalt het debat in een discussie wie welke bocht heeft gemaakt en aldus niet te vertrouwen zou zijn of het gebrek aan verantwoordelijkheid bevat. Waarom heb ik nog geen enkele andere partij nu eens iets concreet anders horen voorstellen dan het confederaal alternatief NVA voorstelt? Dergelijke verhalen wil ik horen.