Archief - Vragenvuur: Avondland

"Niet echt eigenlijk, tenzij je dat begrip heel breed bekijkt en ook mensen met Portugese en Franse voorouders als allochtonen bekijkt. Ik kende vroeger wel een Marokkaan, maar daar heb ik contact mee verloren in de loop der jaren. Het is niet zo dat ik geen allochtone vrienden heb uit principe, maar ik heb er geen nood aan. Wat komt, dat komt. Het kan zijn dat ik binnenkort vriendschap sluit met een Hezbollahfan van de AEL. Ik zou wel graag in debat treden met die mannen moet ik zeggen."

laat ons dan zeker weten hoe het verliep


hou je van sport?
zoja welke?

en doe je zelf aan sport?

En om het nog luchtiger te houden (een beetje in de geest van het forum). Wat is je favoriete game? En waarom?

Conradus zei:

Ja, ik moet zeggen dat ik je de laatste tijd radicaler vind dan vroeger

Heb je een favoriete persoon/tijdperk in de geschiedenis? Zoja waarom dan eigenlijk?

Een beetje luchtiger vraag.

Klik om te vergroten...

Luchtig? Ik kan er wel honderden opnoemen!

Maar mijn favoriete persoon is wel Alexander de Grote. Fenomenaal wat die heeft gepresteerd (hoewel hij nu en dan natuurlijk wel geluk heeft gehad) op zo'n jonge leeftijd. Het moet een bijzondere eer zijn geweest om naast hem als een van de Hetairoi op het slagveld van Gaugamela een charge uit te voeren op Darius III. Ik zou graag in zijn voetsporen treden, maar dan als reiziger, om zijn tocht naar het einde van de wereld te willen meemaken. De Hindu Kush moet in het voorjaar wel prachtig zijn denk ik. Maar de praktische haalbaarheid, langs de sektarische wespennesten in Centraal-Azië, is een andere zaak.

En tijdperk: ik kan niet kiezen. Elk tijdperk heeft wel zijn 'charme'. De Oudheid voor de roem, de Middeleeuwen voor de feodaliteit, de Nieuwe Tijd voor de grote ontdekkingszeiltochten en de Nieuwste Tijd voor haar ambivalentie.

Ah Megas Alexandros, blij dat we toch enkele gelijkenissen hebben. Maar ja, bij geschiedenisfanaten is dat wel onvermijdelijk zeker?

nasredinho zei:

"Niet echt eigenlijk, tenzij je dat begrip heel breed bekijkt en ook mensen met Portugese en Franse voorouders als allochtonen bekijkt. Ik kende vroeger wel een Marokkaan, maar daar heb ik contact mee verloren in de loop der jaren. Het is niet zo dat ik geen allochtone vrienden heb uit principe, maar ik heb er geen nood aan. Wat komt, dat komt. Het kan zijn dat ik binnenkort vriendschap sluit met een Hezbollahfan van de AEL. Ik zou wel graag in debat treden met die mannen moet ik zeggen."

laat ons dan zeker weten hoe het verliep


hou je van sport?
zoja welke?

en doe je zelf aan sport?

Klik om te vergroten...

Ik doe niet aan sport, maar ik wil het wel eens doen. Een gevechtssport zoals Braziliaanse Jiu Jitsu lijkt me wel interessant. Of, met een meer spirituele dimensie met enige verbeelding, ook Kendo lijkt mij interessant om te doen. Maar voorlopig is het uitstelgedrag.

captain asshole zei:

En om het nog luchtiger te houden (een beetje in de geest van het forum). Wat is je favoriete game? En waarom?

Klik om te vergroten...

Hmm, ik was vroeger werkelijk verslaafd aan Sudden Strike (Resource Wars), met een mod erbij (Long Range Mod). De reden waarom is dat ik altijd al geïnteresseerd ben geweest in de oorlogsvoering van de Tweede Wereldoorlog en omdat, ondanks het arcadegevoel, Sudden Strike een brede waaier aan mogelijkheden gaf om toch een bepaalde sfeer weer te geven over die periode. Het is een 2D spel, maar toch vind ik het tot vandaag de dag wel oké uitzien. Daarmee bedoel ik vooral de editor, die gemakkelijk hanteerbaar is en in staat is om vrij grote maps te maken met een niet onaardige afwisseling aan gebouwen en vegetatie.

Zo nu en dan speel ik het. Maar Hearts of Iron II: Doomsday haalt toch de bovenhand voor mij. Geweldige Grand Strategy en de mods maken het allemaal compleet. Binnenkort Hearts of Iron III!

Conradus zei:

Ah Megas Alexandros, blij dat we toch enkele gelijkenissen hebben. Maar ja, bij geschiedenisfanaten is dat wel onvermijdelijk zeker?

Klik om te vergroten...

Inderdaad!

Als je hier op het forum post, doe je dit bijna steeds heel uitvoerig.

Wat drijft je hiertoe? Een soort bekeringsijver? Ergernis omdat anderen jouw ideeën niet volgen?

kisthechef zei:

Als je hier op het forum post, doe je dit bijna steeds heel uitvoerig.

Wat drijft je hiertoe? Een soort bekeringsijver? Ergernis omdat anderen jouw ideeën niet volgen?

Klik om te vergroten...

Goeie vraag. Maar ik heb anderen toch al langere posts zien doen hoor, en uitvoeriger. Mijn doel is alleszins niet om mensen te 'bekeren'. En ik heb zeker geen ergernis dat anderen mijn ideeën niet volgen. Daarvoor moet ik op andere fora aanwezig zijn en dit forum biedt mij de kansen mijn denken te ontwikkelen. Die kans neem ik dan ook gretig aan.

Nog eentje: Wie is de persoon in je afbeelding, en waarom heb je deze gekozen?

kisthechef zei:

Nog eentje: Wie is de persoon in je afbeelding, en waarom heb je deze gekozen?

Klik om te vergroten...

Julius Evola. Dat is een Italiaanse traditionalist en heeft uitvoerig geschreven over Traditie, boeddhisme, spiritualiteit, politiek, ... Hij is begonnen als Dadaïst en van daaruit heeft hij zijn eerste filosofische ontdekkingen gedaan in het Taoïsme, Boeddhisme en Hindoeïsme. Hij ontwikkelde een heel eigen soort kijk op de moderne wereld en beschouwde het bergbeklimmen als een spirituele ervaring (hij heeft in zijn jonge jaren een aantal moeilijke beklimmingen gemaakt). De tijd waarin hij zijn denken wist uit te bouwen was het interbellum en hij heeft in zijn tijdschrift La Torre een aantal kritieken geleverd op het fascisme. Tijdens de oorlog was hij lid van de Ahnenerbe, een esoterische Duitse organisatie. Deze periode zou hem later zwaar aangerekend worden en na de Tweede Wereldoorlog werd hij dan ook voor de rechtbank in Italië gesleept omdat hij de jeugd van Italië zou aanzetten tot fascisme en dat hij een gevaarlijk individu was. Hij nam de verdediging op zich en wist het pleit voor zich te winnen. Na de oorlog schreef hij nog een belangrijk boek over politiek (Men Among the Ruins) en over de houding die de man van de Traditie moest hanteren tegenover de moderne wereld: apoliteia. In ieder geval een grote invloed op mijn denken.

Ik las daarnet dat je niet tegen geweld bent. Dus dan kan ik er van afleiden dat je ook niet tegen een "geweldadige revolutie" bent? Waarom? Daarentegen ben je duidelijk tegen het lijden van de bevolking in de derde wereld. Waarom kan geweld gerechtvaardigd worden, indien dit toch ook groot leed met zich mee brengt?

lol: Ik wist het: Evola, toch wel één van uw grote idolen inzake politieke filosofie

Solid Q zei:

Ik las daarnet dat je niet tegen geweld bent. Dus dan kan ik er van afleiden dat je ook niet tegen een "geweldadige revolutie" bent? Waarom? Daarentegen ben je duidelijk tegen het lijden van de bevolking in de derde wereld. Waarom kan geweld gerechtvaardigd worden, indien dit toch ook groot leed met zich mee brengt?

lol: Ik wist het: Evola, toch wel één van uw grote idolen inzake politieke filosofie

Klik om te vergroten...

Ik ben niet tegen geweld omdat ik het een natuurlijk gegeven vind in het leven. We hebben in normale vredestijden geen nood aan geweld en we kunnen het zonder zorgen kanaliseren in games, voetbalmachten of gevechtsporten. Maar een revolutieperiode is een abnormale periode waarin de sociale controle van het burgerlijke moralisme wegvalt, omdat het overbodig wordt en beknellend. Burgerlijk-sociale grenzen zijn dus niet absoluut, maar relatief. Dat is ook iets wat Raskolnikov, het hoofdpersonage van Dostojevski's 'Misdaad en Straf' wist. Buitengewone mensen zijn niet gebonden aan gewone grenzen. In de praktijk zijn die grenzen natuurlijk niet altijd even eenvoudig te bepalen, omdat geweld ook in vredestijd voorkomt. Een bende voetbalhooligans die zichzelf machtig vinden en zich met geweld richten op straatborden of geparkeerde auto's zijn vanuit een gewoon standpunt niet goed te keuren, maar in wezen eigenen ze zich een bepaalde vrijheid toe die ze normaal gezien niet krijgen. Hetzelfde met betogingen van kwade stakers. Terreuraanslagen kan je ook kaderen in het zich toeëigenen van een bepaalde vrijheid. Het opblazen van een gebouw of een auto bijvoorbeeld. Geweld is een middel om die vrijheid te kunnen uiten. Je moet veel verder zien dan de geweldshandeling op zich, dus op de achterliggende betekenis. De geschiedenis wijst al genoeg op boerenopstanden die gebeuren in haast rituele handelingen: ze wisten perfect wat kon en wat niet kon en de staat stond hen binnen die grenzen geweld toe. Daarom acht ik geweld als iets dat tot de integrale natuur van de mens als wezen beschouw.

Maar dat ik niet tegen geweld ben, wil dat niet zeggen dat geweld zomaar willekeurig moet toegepast worden. De meeste opstanden in het verleden waren bijvoorbeeld reacties tegen willekeurig geweld in plaats van eisen tot volkssoevereiniteit of meer democratie. Misschien dat we ook de betoging in Teheran en (nu ook) andere steden van Iran moeten zien, hoewel die ideologie van democratie en vrijheid natuurlijk een belangrijke rol speelt. De rechtvaardiging van geweld ligt ironisch genoeg in het bestrijden van een onrechtvaardigheid. De begrenzing van geweld ligt in feite in de mate waarin de geweldenaars zich een bepaalde militaire ethos opleggen. Vandaag de dag bestaat die niet meer. Temeer omdat het krijgerschap in de moderne wereld werd vervangen door soldatenschap.

Avondland zei:

Hmmm, ik beschouw me nu als radicaler maar zoals iedereen heb ik inderdaad wel een evolutie doorgemaakt doorheen de jaren. Dat is niet meer dan normaal voor een zoekende mens. Ik denk dat ik vooral genuanceerder uit de hoek kom dan vroeger, toen ik nogal vasthing aan populistische slogans en VB-clichés. Over het vreemdelingenprobleem bijvoorbeeld: ik weet nu dat daar ook een belangrijke sociale dimensie aan vastzit en een structurele problematiek in de Derde Wereld.

Klik om te vergroten...

Vind je dat dan niet het grote probleem van extreem rechtse partijen, dat ze de oplossingen voor zulke problemen proberen te verkopen met holle slogans en cafépraat? Je zegt zelf dat je er ook ingelopen bent vroeger, terwijl als je als mens iets verder nadenkt, je toch zelf beseft dat het moeilijker ligt dan zulke partijen willen laten blijken.

morphius zei:

Vind je dat dan niet het grote probleem van extreem rechtse partijen, dat ze de oplossingen voor zulke problemen proberen te verkopen met holle slogans en cafépraat? Je zegt zelf dat je er ook ingelopen bent vroeger, terwijl als je als mens iets verder nadenkt, je toch zelf beseft dat het moeilijker ligt dan zulke partijen willen laten blijken.

Klik om te vergroten...

Dat is inderdaad zo. En het fenomeen 'toognationalisme' ('zeiken' aan de toog dat de revolutie eraan komt en alle '******** het vliegtuig opmoeten zonder parachute') is mij zeer goed gekend. Ik betreur dat, want het belemmert een waardig sociaal alternatief vanuit een min of meer conservatieve (relatief begrip uiteindelijk) zijde op te stellen. Als het VB mijn stem terug wil verdienen zal ze een sterke comeback moeten maken, maar ik vrees ervoor. Bovendien denk ik dat ik met mijn ideeën nergens meer terecht kan komen in een partij omdat geen enkele partij pleit voor de ommezwaai waar ik voor te vinden ben. Het VB is trouwens een windhaan: in economisch goede tijden is het liberaal en in slechte tijden is het sociaal. Of wat er toch voor moet doorgaan. Zo werkt dat niet.

Een vraagje na het zien van enkele foto's van je. Ben je soms naar Estland geweest? Indien ja, voor hoe lang? Wat heb je allemaal bezocht? Wat vond je van het land? Want ik ben er een maand geleden naartoe geweest en ik vond het toch wel een zeer tof land. Ik heb dan wel maar enkel het zuiden van Estland gezien, Tallinn en Viimsi. Deze zomer keer ik dan ook terug en ga ik waarschijnlijk de eilanden zien.

Careless zei:

Een vraagje na het zien van enkele foto's van je. Ben je soms naar Estland geweest? Indien ja, voor hoe lang? Wat heb je allemaal bezocht? Wat vond je van het land? Want ik ben er een maand geleden naartoe geweest en ik vond het toch wel een zeer tof land. Ik heb dan wel maar enkel het zuiden van Estland gezien, Tallinn en Viimsi.

Klik om te vergroten...

Ik ben bijna twee jaar geleden naar Estland geweest voor een negental dagen. Spray-bunny was daar trouwens ook bij. Wij hebben toen Tallinn gebruikt als een uitvalsbasis om het land te bezoeken en een dagje Helsinki. Twee dagen Tallinn bezocht en de rest naar Helsinki geweest (daar overnacht en dan terug naar Tallinn) en de andere dagen naar Tartu, Narva, Rakvere en Pärnu geweest. Ik vond het een fantastisch land dat ik zeker nog eens opnieuw wil bezoeken. Vriendelijke mensen, veel te zien, niet te veel toeristen, de busreizen van en naar de steden vond ik eigenlijk best wel leuk omdat er vele mooie plattelandszichten te zien waren, ... Ik ben zeker van plan er nog eens naartoe te gaan. Misschien eens een 'Baltic tour' doen voor de verandering. De busreizen waren niet duur, dus dat is allemaal wel financieel haalbaar.

Hoe beleef je spiritualiteit? Is er een "doel" in ons leven? Is er "iets" na de dood?

Het is daar inderdaad niet duur (alle grote namen zoals McDonalds, Coca Cola, ... zijn daar zeker voor de helft goedkoper ) en men is er inderdaad zeer vriendelijk. Ik ga er in elk geval na deze zomer er nog zeker en vast enkele keren naartoe. Ik moet wel zeggen, ik ken er Esten en ik mag dan ook terug in het gezin verblijven waar ik bij verbleef tijdens de uitwisseling dat gebeurde dit jaar en als zij dan naar België komt mag ze dan bij mij blijven logeren, bespaart natuurlijk wel kosten op die manier als je geen hotel moet boeken. En het brengt nog een voordeel met zich mee, je leert de gebruiken van de bevolking nog beter kennen. In elk geval, ik was er toch zeer graag .

moehaa! zei:

Hoe beleef je spiritualiteit? Is er een "doel" in ons leven? Is er "iets" na de dood?

Klik om te vergroten...

Goede vraag, maar wat nu volgt is mijn eigen perceptie. Misschien dat je ermee akkoord gaat, maar misschien ook helemaal niet. Ik denk dat eenieder dat voor zichzelf moet uitmaken.

Spiritualiteit wordt beleefd tijdens het bestaan. Vanuit deze immanentie zoekt de mens de metafysische ervaring op (transcendentie): hij weigert dus het onderscheid tussen het wereldse en het bovenwereldse omdat het tijdloze en ruimteloze worden ervaren in zijn existentiële wording. Ik interpreteer dat als volgt: het is onmogelijk jezelf volledig los te maken van het aardse bestaan. Boeddha probeerde dat en dat dreef hem uiteindelijk tot zelfvernietiging. Maar voor mij persoonlijk is het moment van de zelfloosheid een spirituele ervaring. Pas die het meemaakt heeft kennis van het spirituele. Geloof is een soort voor-conditie: je gelooft het wel, maar je wéét het niet. Daar draait spiritualiteit om denk ik: de ervaring van het goddelijke. Het doel van ons leven is volgens mij zoals Aristoteles het zegt: het volledige ontplooien van ons eigen bestaan. Ik geloof echter niet in een gedemocratiseerde Bevrijding. Daarom beschouw ik spiritualiteit als iets viriels en aristocratisch: niet de gelijkheid en de materiële welzijn is hier belangrijk, maar het opzij zetten van zulke bijkomstigheden en het essentiële willen bereiken. De triomf van de geest over het wereldse. Of het sacrale over het profane. Dát is volgens mij spiritualiteit. Dat het ervaren wordt is belangrijker dan hoe het ervaren wordt. Voor de een is dat contempleren en ascetisch leven terwijl dat voor een andere een actief leven is als krijger.

En of er leven na de dood is? Ik geloof dat iemand pas dood is als iemand uit onze gedachten weg is. Het lichaam is slechts een vehikel van de geest, en geen tempel op zich. Dat is iets waar de gemiddelde Westerling het moeilijk mee zal hebben, want zijn vege lijf is quasi heilig. De vraag is natuurlijk of ik daarzelf wel consequent mee ben. Zal ik zelf mijn aangeleerde afhankelijkheid van het lichamelijke opzij kunnen zetten voor een geestelijke verheffing? Dat is volgens mij iets wat enkel ervaren en geweten kan worden op een bepaald moment. Ernst Jünger wist het wanneer hij in de loopgraven zat in de Eerste Wereldoorlog.

Waarom gebruik jij altijd van die geleerde/moeilijke woorden in je betogen?

Soms heb ik echt iets van , ik begrijp er geen snars van

gentille zei:

Waarom gebruik jij altijd van die geleerde/moeilijke woorden in je betogen?

Klik om te vergroten...

Ik ben academicus van opleiding. Beroepsmisvorming denk ik. Het biedt wat fundering heb ik soms de indruk.