Weetikveel zei:
Het is geen eenvoudige materie. Epyon wees erop dat het erg moeilijk is om onze eigen regels aan buitenlandse producenten op te leggen. En toch geloof ik dat dat is wat we uiteindelijk zullen moeten doen.
We hebben het hier over de bestaansreden van subsidies:
- JPV's visie: ze dienen vooral om boeren niet failliet te doen gaan, zonder verdere reden
- Mijn visie: ze dienen vooral om de marktverstorende werking vanuit de overheid te compenseren
In welke mate jouw reply daar een antwoord moet op vormen, zie ik niet.
Weetikveel zei:
Het is opvallend dat je negeert dat ik ook schreef dat de WTO dit al tien jaar geleden erkend heeft. Maar de WTO kan je natuurlijk niet afdoen als 'linkse hippies' (echt, wat een discussieniveau), dus heb je dat handig omzeild.
Ik heb hier nog geen bronnen gezien van de WTO, enkel van MO. Logisch dat ik dus daarop reageer.
En ja, MO is een uiterst links getinte opiniërende website. Als je met die waarheid niet om kunt gaan is dat niet mijn probleem hoor. Ik vermoed dat jij vast ook een opmerking zult hebben mocht ik mijn argumentatie van boerenbond.be halen. En die zijn nog niet eens zo radicaal.
Weetikveel zei:
Dat hoeft ook helemaal niet. Je moet niet de efficiëntste zijn om te kunnen concurreren. Je moet een comparatief voordeel hebben ('de wet van Ricardo').
Uhu, en waar zit het comparatief voordeel van Afrika t.o.v. Europa die opgewassen is tegen alle voordelen die Europa heeft t.o.v. Afrika?
Weetikveel zei:
Je zegt zelf dat Afrika ten opzichte van Europa een netto-exporteur is, wat al meteen bewijst dat Afrika wel degelijk kan concurreren (tenzij je gelooft dat ze enkel gewassen uitvoeren die uitsluitend in Afrika geteeld kunnen worden, maar ik ga ervan uit dat je beseft dat dat geenszins het geval is).
Mocht je mijn posts gelezen hebben, mocht je überhaupt
uw eigen bronnen gelezen hebben, dan zou je inderdaad gezien hebben dat de export van Afrika naar Europa voornamelijk bestaat uit de zaken waar hun comparatief voordeel (om maar eens jouw woorden te gebruiken) van hun klimaat kunnen opwegen tegen die van Europa. En dat handelt dan inderdaad vooral over cacao, koffie, enzovoort. Iets waar blijkbaar ook de Wereldbank op aanstuurt.
Zeer vreemd dat je je eigen bronnen hier tegenspreekt.
Weetikveel zei:
Compleet van de pot gerukt. Waar je dit soort onzin blijft halen, het is mij een raadsel.
Van de pot gerukt? Please, enlighten me.
Weetikveel zei:
Dat doet helemaal niets ter zake. Mijn stelling - die ook door het WTO onderschreven werd - is dat de Europese landbouwsubsidies de Afrikaanse landbouw beschadigen. Ze zorgen ervoor dat Afrika meer importeert dan zonder Europese subsidies het geval zou zijn én dat Afrika minder exporteert dan zonder de Europese subsidies. Dat is toch niet moeilijk? Dat is een eenvoudige economische wetmatigheid.
Ik geef een fictief voorbeeld. Momenteel wordt er door Afrika 9 miljard euro aan landbouwproducten geïmporteerd uit de EU, en wordt 13 miljard euro geëxporteerd naar de EU. => netto +4 mld.
Zonder landbouwsubsidies zou dit bijvoorbeeld kunnen zijn: 8 miljard euro import, 14 miljard euro export => netto + 6mld.
Op die manier maakt het dus helemaal geen enkel verschil of Afrika nu een netto-importeur of netto-exporteur is ten opzichte van de EU. Het gaat erom dat de Europese subsidies een schadelijk effect hebben op de Afrikaanse landbouw, en dat ze in dit geval zonder Europese subsidies een grotere netto exporteur zouden zijn.
Dat we andere, belangrijkere afzetmarkten voor onze landbouw hebben dan Afrika, doet opnieuw niets af aan dit simpel feit. Ja, het is correct dat we meer uitvoeren naar andere landen. Je kan dan stellen dat die andere landen meer nog dan Afrika schade ondervinden van de Europese subsidiepolitiek, en dat is helemaal correct. Waarom wordt dan steeds Afrika naar boven gehaald in het debat? Eenvoudig: omdat de Afrikaanse economieën in grote mate afhankelijk zijn van landbouw, en daardoor relatief méér hinder ondervinden van de Europese landbouwsubsidies.
Je kan zelfs beargumenteren - en dat zou ook correct zijn - dat de economieën die je opsomt (of toch ten minste VS, Zwitserland en Japan) juist baat hebben bij de Europese landbouwsubsidies (de economie als geheel, natuurlijk niet de landbouw). Onze subsidies zorgen immers voor goedkopere voeding voor die landen, waardoor ze meer middelen aan andere zaken (consumptie of investering) kunnen besteden. De Europeanen betalen eigenlijk gedeeltelijk de voeding van de Japanners en de Zwitsers, die daardoor meer beschikbaar inkomen overhouden.
Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor Afrika, maar omdat die economieën zo sterk afhankelijk van landbouw zijn, weegt het eerste, schadelijke effect sterker door. Japan kan de concurrentievervalsing door de Europese landbouwsubsidies opvangen met hun (technologische) industrie. In Afrika is die optie grotendeels afwezig.
Los daarvan denk ik dat je ook een en ander te algemeen beschouwt. Het gaat niet zozeer om dé Europese landbouw vs de Afrikaanse. Het gaat om specifieke producten en specifieke landen. Ik herinner mij het verhaal over de ineenstorting van de katoenindustrie van een bepaald land, dat redelijk plots moest gaan concurreren met overgesubsidieerd Amerikaans katoen. Op een paar jaar tijd werd de hele katoenindustrie er gedecimeerd, terwijl het land er in zeer grote mate van afhankelijk was. Ik heb al getracht het verhaal terug te vinden om nog eens te lezen hoe dit precies in elkaar zat, maar ik vind het kennelijk niet meteen terug. Alleszins spelen dezelfde effecten ook met de Europese landbouwsubsidies.
Zonder eindeloze quotes te willen gebruiken ga ik daar kernachtig proberen op antwoorden:
- De meeste landbouwsubsidies zijn er gekomen om marktverstorende ingrijpen te compenseren. Dat dit feit dan weer effecten heeft op andere zaken (zoals de Afrikaanse landbouw) zou
misschien wel kunnen, maar daarmee is de bestaansreden en rechtvaardiging van die subsidies nog niet weggenomen natuurlijk. M.a.w. Europese boeren worden eerst slachtoffer van opgedrongen wetgeving waar ze zelf geen vragende partij voor zijn, dat wordt dan deels gecompenseerd met subsidies, en nu zouden diezelfde boeren opnieuw moeten geviseerd worden omwille van
secundaire effecten van diezelfde subsidies... Dat is toch werkelijk de wereld op zijn kop?!
Dat is zoals wanneer uw baas zou zeggen tegen jou dat je uw bedrijfswagen moet inleveren omwille van milieuredenen, waar jij geen vragende partij voor bent. Dat je die bedrijfswagen vervolgens gecompenseerd ziet in een stukje extra nettoloon (de subsidies). En dat uw baas vervolgens stelt "oei, maar nu is de concurrentiepositie van mijn bedrijf niet meer zo goed, dus geef dat stukje extra nettoloon maar weer af". Vind jij dat een goed, eerlijk beleid? Neen? Wel, dat is nochtans hetgeen waar jij hier voor pleit.
- Uw simplistisch verhaaltje "subsidies = kunstmatige lage prijs" klopt niet. Blijkbaar ben je er niet van op de hoogte maar sinds 1 april 2015 zijn de melkquota met bijhorende subsidies afgeschaft met als gevolg de totale
ineenstorting van de melkprijzen. Ja hoor, subsidies gingen hand in hand met quota. Nu die quota wegvallen wordt de melkmarkt overspoeld terwijl de subsidies wegvallen. Ik weet niet of je je de boerenbetogingen nog herinnert in 2015? Dat ging daarover. Het oneerlijke beleid, zoals in bovenstaand puntje beschreven en door jou verdedigd, wordt langzaam maar zeker doorgedrukt. Proficiat, ik hoop dat uw Afrikaanse boeren er beter van worden. Je mag het mij eens aantonen.
In 2017 ondergaat de suikermarkt hetzelfde lot. Kunnen we allemaal suikerriet vreten uit Afrika. Inefficiënt geteeld in een wereld waar steeds minder grond is om steeds meer mondjes te voeden. Getransporteerd over duizenden kilometers terwijl er ons gigantische ecologische uitdagingen te wachten staan. Proficiat, ik hoop dat de wereld er beter van wordt. Je mag het mij eens aantonen.
- Bovendien is het ook zeer naïef om te denken dat de prijszetting afhangt van de subsidies die de boer krijgt. Want dat is nog zoiets waar de landbouwsector zo sterk verschilt van andere sectoren; in bijna alle sectoren zijn de producenten de grote multinationals die alle macht in handen hebben, en zijn de afnemers de kleine garnalen die moeten volgen. In de landbouwsector is het exact omgekeerd; er zijn 10 000'en kleine producenten (boeren) tegen slechts een handvol grote, globale afnemers (voedingsbedrijven). De prijszetting gebeurt veelal in "onderling overleg", lees: boer versus multinational. M.a.w. de prijszetting ligt vooral in de handen van die grote voedingsbedrijven, en die kan het geen hol schelen of die boer nu (met of zonder subsidies) uit de kosten geraakt of niet.
- Ik zou verder nog kunnen spreken over enkele algemeenheden zoals het feit dat bijna alle landen ter wereld hun eigen landbouw protectioneren, waarom zou Europa dan weer als enige de naïeve good guy moeten spelen? Ook het feit dat Afrika nu éénmaal veel minder industrieel ontwikkeld is en dat hun economie zwaar afhangt van landbouw is begrijpelijk, maar sorry als dit hard klinkt maar eigenlijk is dit niet het probleem van de Europese boer. Die hebben zelf moeite om het hoofd boven water te houden. Dus ontwikkelingshulp, zoveel je wil. Maar afschaffen van subsidies is echt op zoveel vlakken de verkeerde reflex.