Tetram zei:
Simpel: met quota ga je, zoals hij aangeeft, effectief in situaties komen waar je een vrouw gaat verkiezen boven een beter geschikte man. Daarmee bestendig je de visie dat ze er maar zitten "omdat het moet, niet omdat ze de beste waren". Lijkt me net het omgekeerde van wat je wil bereiken als je het glazen plafond wil doorbreken; je versterkt dat glazen plafond er enkel mee.
Uiteraard kom je in die situatie. Dat is net de bedoeling van quota, dat er een vrouw komt waar er normaal een man zou zitten. Liefst is dat een even goede of betere kandidate, maar indien niet, dan niet. Zo werkt het. En nee, dat is niet altijd de meest comfortabele positie voor de vrouw ook niet. Dat hoeft ook niet.
De hele bedoeling van positieve discriminatie, of een quotum, zoals dat ook kan heten, is net om in te breken in een systeem of een organisatie waarin dat daarvoor onmogelijk was. Je wordt niet aangenomen als vrouw als alle hogere posities worden bekleed door mannen die het idee hebben dat vrouwen "er niet zouden passen", of "anders werken". Zo ontstaat een glazen plafond. In die wereld is dan onmogelijk binnen te komen, zelfs voor een betere kandidate dan een man. Daarom stel je quota in, zodat er ingebroken kan worden in dat systeem, en vrouwen op genoeg hogere posities kunnen zitten. Zoals gezegd, idealiter een betere kandidate, maar niet noodzakelijk.
Pas als dat gebeurd is, krijgen volgende kandidaten een eerlijke kans. Dan zijn quota niet meer nodig, en gaat het op natuurlijke wijze gewoon verder. Beste persoon voor de job, man of vrouw. Maar in de eerste versie daarvan was er alleen maar de schijn van eerlijke kans, door het glazen plafond. Dat is hoe het werkt.
Toegegeven, het werkt maar in zeer beperkte gevallen. En positieve discriminatie wordt amper nog toegepast buiten de overheid, precies omdat het alleen in beperkte gevallen werkt. Maar quota werken dus wel. Alleen als ze juist worden toegepast, op de juiste gevallen.