likes to kill zei:
Dit moet je niet persoonlijk opvatten maar er zijn er paar dingen die in je post staan die me storen.
Ten eerste: als je aangevallen wordt zal je nooit het instinct/de reflex hebben om zelf ook te slaan, integendeel veel beginnende vechtsporters hebben problemen om hun 'flinch' reflex in te houden.
Ten tweede: waarom zou een wedstrijd de jkd-beoefenaar teveel beperken en mag ik daaruit afleiden dat jullie ook niet sparren? Indien ja, zal ik hier zeker nog op reageren.
Ten derde een jab of straight mag misschien wel sneller zijn (in sommige gevallen) dan een trap naar het gezicht maar als jij op trap-afstand staat kan je niet aan de trapper zijn gezicht of lichaam. Als je niet op trap-afstand staat heb je geluk of sta je tegenover een beginner/ iemand die een grote fout maakt.
En ten vierde: hoe oefen je een 'vingerjab' of eye-gouge? Waarschijnlijk niet met contact. Als je hem nooit oefent met contact, hoe weet je dan dat hij werkt? Hoe weet je dan of je de techniek wel kan uitvoeren? En dan nog het oog is niet echt een groot doelwit, en in het gevecht is het dan nog een bewegend doelwit wat het nog moeilijker maakt om te raken. Dus volgens mij nogal een ondoeltreffende aanval, zeker als je beseft dat het missen van het oog kan leiden tot een gebroken vinger of vingers.
hey likes to kill, natuurlijk in mn vorige korte omschrijving over JKD ben ik misschien niet helemaal duidelijk geweest
ten eerste , als beginner beschik je idd nog niet over de nodige reflexen om aanvallen te ontwijken, laat staan zelf te reageren met een aanval, maar in JKD is het namelijk zo dat je geen vaste blok of uitwijkpatronen hebt, je leert dus op 1 soort aanval op verschillende manieren reageren ! natuurlijk horen hier zoals in elke vechtsport de nodige herhalende drills erbij om het goed in het kopke te steken
aanvallend reageren op een aanval word dan ook door vele JKD beoefenaars bekeken als moeilijkste onderdeel om aan te leren .
ten tweede, JKD is geen ringsport, het is echt ontworpen voor de keiharde realiteit.het is eigenlijk wetenschappelijk straatvechten, je kan JKD beoefenaars wel laten meedoen aan K1 events , cage fighting en dergelijke omdat daar relatief weinig regels bestaan, maar JKD is niet ontworpen om 3 x 3 minuten in een ring te staan
,dan moet het gevecht allang zijn afgelopen .
en ja we sparren wel, maar we gaan niet voluit, we proberen ook controle te bewaren hetgeen opzich dan ook weer zeer belangerijk is (inschatten van afstanden enz...)
ten derde in JKD heb je 4 ranges of combat,
1. kicking 2. punching 3.trappin 4. grappling
in JKD heb je het principe van uw langste wapen naar het dichtsbijzijnde punt te gebruiken, zoals uw been naar de knieschijf van je tegenstander .
dus als je in punching range staat, waarom dan een stap terug zetten om een kick in the face te geven ?
en ten vierde , wat die vingerjab betreft, dit geef je meestal pas na de tweede of de derde strike om het werk af te maken als het zijnde.
je kan uw vingers sterken door te pompen op uw vingers enz... zelf ben ik ook geen voorstander van de vingerjab, daarom dat ik er ook niet echt op train( het blijft idd risicovol , breken van vingers enz...). Bruce lee zn philosophie achter JKD is ook, dat iedereen anders is, en dat elk persoon zn zwakke en sterke punten heeft en dat je die ook moet accentueren .
ABSORB WHAT IS USEFUL AND REJECT WHAT IS USELESS !!!!
ik hoop dat je nu wat meer beeld hebt off the whole picture
hier zijn nog wat voorbeeldjes :
http://www.jeetkunedo.nl/jkd_technieken.htm
Greetz my friend
