Vandaag de match tussen Club en Anderlecht gevolgd vanuit de perstribune (wat ook meteen impliceerde dat ik neutraal moest zijn). Ik vond het één van de betere uitgaves van Club-Anderlecht van de afgelopen jaren. Alleen jammer dat Anderlecht zo zwak voor de dag kwam. Of dat al dan niet door toedoen van Club was, laat ik in het midden.
Het was in ieder geval Club Brugge dat het meeste initiatief nam vanaf het begin van de partij. Tot echte druk leidde dat niet, maar je voelde toch dat een doelpunt niet ver weg was. Dat beide ploegen dan scoren uit een identieke fase (vrije trap aan de rechterkant), hoeft niet te verbazen. Combinerend lukte het de eerste 20 minuten niet.
Na de 1-1 kreeg Anderlecht een extra stukje zelfvertrouwen en dat resulteerde in een paar kansjes, maar toen scoorde Geraerts (met een gelukje) net op het moment dat de match in het voordeel van Anderlecht kon kantelen.
Anderlecht maakte veel te weinig gebruik van de zwakke punten van Club, met name de rechterflank die helemaal open lag door het naar binnenknijpen van Geraerts. Kanu plakte wel tegen de lijn, maar Anderlecht had niet genoeg balvastheid in het middenveld om de flankspelers in stelling te brengen. Club Brugge deed wel wat Anderlecht moest doen, namelijk snel omschakelen van de verdediging naar de aanval. Het resultaat was de 3-1. Twee passen (één van Hoefkens en één van Akpala) lagen aan de basis van een aanval van baklijn tot baklijn.
Na de rust kwam Anderlecht duidelijk gemotiveerd uit de kleedkamer. Chatelle verving de geblesseerde Legear vrij goed en Bousouffa zakte iets meer naar links uit, zodat de flanken beter werden benut. Na de inbreng van Lukaku schakelde Jacobs zelfs helemaal over naar een 4-4-2, maar eigenlijk had hij dat al veel eerder moeten doen. Helaas voor hem viel even later Bernardez geblesseerd uit waardoor de wedstrijd eigenlijk beslist werd. Club kon rustig afwachten en de man meer situatie uitbuiten, al deden ze dat vaak veel te slordig. De 4-1 was op dat moment niet eens gevleid. Sonck en Dirar hadden de 5 en 6-1 nog aan de voet, maar het was opnieuw De Sutter die aan de overkant een late onoplettendheid afstrafte.
Al bij al vind ik 4-2 wel een billijke uitslag, al had het zeker op het einde nog veel dramatischer kunnen worden voor Anderlecht. Op de persconferentie stelde Jacobs mij wel teleur. Hij gaf niet eens een eerlijke analyse van de wedstrijd, maar begon meteen over de blessures. Dat zat hem precies wel heel hoog, maar iedere ploeg heeft wel eens pech met geblesseerde spelers. Een club als Anderlecht moet dat gewoon kunnen opvangen en het is ook de taak van de trainer om de ploeg te vormen rond de beschikbare spelers. Iedereen weet dat Club Brugge vrij centraal speelt en de rechterflank vaak openlaat. Waarom stelt Jacobs dan niet meteen een échte linkerflankspeler op ipv een veredelde centrale middenvelder à la Kanu? Jacobs mag af en toe ook wel eens de hand in eigen boezem steken. Hij kan toch onmogelijk zeggen dat een bank met Chatelle, Suarez en Lukaku geen mogelijkheden biedt?
Vooral die aflegger van Carcela op Mbokani 
