Ok, genoeg gezeverd en getrolld, even typen wat ik er echt van vind.
Natuurlijk gaat Barcelona verdiend door. Mourinho zat waarschijnlijk nog met die 5-0 van november & de terugmatch van de halve finale met Inter vorig seizoen in gedachten toen hij vorige week woensdag de match aanvatte.
Natuurlijk probeer je dan een stevige organisatie op poten te zetten tegen de best tikkende ploeg ter wereld. (let op: best tikkende, maar daarom voor mij niet best voetballende ploeg)
Die organisatie hield lange tijd goed stand, zonder al te veel kansen weg te geven, maar ook zonder zelf echte kansen bijeen te voetballen. Als je dan de belangrijkste schakel in die organisatie verliest (want waarom zou Mou Pepe anders naar het middenveld brengen?), is het natuurlijk een verloren zaak. Tenzij je eenzelfde soort speler op je bank hebt zitten... niet dus. Inter had vorig jaar op dat vlak een streepje voor met het triumviraat Motta-Zanetti-Cambiasso, al zag het natuurlijk snel Motta weggestuurd worden. Maar Zanetti & Cambiasso hielden Messi gedurende 180 minuten vakkunding uit de match, iets wat vorige week woensdag niet meer lukte, de laatste 20 minuten.
Daar zat em dus het verschil. Al moet gezegd worden, ik vond Barcelona ook allesbehalve indrukwekkend spelen, zowel vorige week als gisteren. Veel getik, maar vooral rond de middencirkel, en zonder veel diepgang. Het was vorige week Messi die het verschil maakte en gisteren, tja, Pedro mss?
Wat had Mourinho dus misschien moeten doen? Thuis zeker en vast niet zo behouden spelen. Daar ligt volgens mij de sleutel tot de uitschakeling. Want dit Barcelona was te pakken, zeker achteraan met 2 spelers op een onnatuurlijke positie voor hun.
Natuurlijk zijn dit allemaal maar hypotheses, want als het nu bijvoorbeeld vorige week 0-0 of 1-0 of 2-1 had geëindigd, dan had Barcelona vast veel snediger gespeeld gisteren.
Over het zagen voor, tijdens en na de match dan. Wie zaait, zal oogsten. Dat is wat Mourinho voor elkaar heeft gekregen. Ik kan me niet voorstellen dat hij dit vorig jaar met Inter zo heeft gedaan, aan de vooravond van de halve finales. Natuurlijk, Inter-Barça is geen Clasico, maar toch...
Je kan wel stellen dat de scheids licht pro-Barça was, in beide matchen, want bij twijfelgevallen floot hij voor het overgrote deel in het voordeel van de Blaugrana. Toch moet Real niet de oorzaak gaan zoeken bij de scheids, al is het wel klote als je bepalende speler (Pepe) eraf vliegt en je een geldig doelpunt (bij 0-0) ziet afgekeurd worden voor een vermeende fout. Real moet vooral de oorzaak van het verlies bij zichzelf zoeken. Ga thuis uit van je eigen sterkte en gooi voor mijn part alles toe in Camp Nou zoals vorig seizoen. Nu krijg je een 0-2 op je bakkes met een team dat voor de 0 te houden ging...
Hoezeer ik het dus jammer vind voor Real, het is hun eigen schuld.
Maar wat ik vooral van deze matchen onthoud: hoe kunnen de 2 (naar eigen zeggen) beste ploegen ter wereld zo'n potje kutvoetbal brengen? Ik heb meer acteerwerk gezien dan op de gemiddelde set van Thuis.
