abronsius zei:
Typerend voor Zen-boeddhisme. Wie te ijverig zoekt naar verlichting zal die niet vinden (Dit is de boodschap in Pan Nalin's film "Samsara" trouwens.). Zen-meesters geven hun leerlingen koan's, verhalen, vraagstukken die men door rationeel denken niet kan oplossen. Die Zen-meesters kunnen met bruut geweld tewerk gaan, bij het geven van het verkeerde antwoord is het niet vreemd dat er met een stok op het hoofd van de leerling wordt geklopt telkens hij een onjuist antwoord geeft. Schreeuwen en kloppen is een zen-techniek om spontane verlichting op te wekken. Jaja, rare gasten die zen-dudes

Ik hou van die Zen cultuur, humoristische gasten.
Zonder discipline kan je geen deftige vooruitgang boeken.
Dit geldt voor alles, dus ook meditatie.
Een goeie zen meester mag hard zijn, maar moet correct blijven.
't Is al gebeurd dat een "zen-meester" een leerling met een stok doodsloeg.
Dat soort mensen zijn gefrustreerd/pervers en zouden beter zelf wat meer in meditatie vertoeven,
i.p.v. in hun ego.
Hypocriete mensen vind je overal. Net als je in 't katholicisme de pedofiele priesters hebt,
zijn er in't boeddhisme bvb. veel mensen die zichzelf voordoen als iemand die verlichting bereikt heeft...
om sex, aandacht of geld van andere mensen te krijgen.
'k Heb bij veel boeddhistische leraren 't gevoel dat een groot aantal van de woorden die ze spreken of schrijven totaal overbodig zijn. Met hun overbodige woorden vullen ze echter tijd of blz, en dat levert meer geld op voor hun boeken en toespraken!
Imo, de beste onderwijzers in meditatie houden geen koffieklets en hebben niet doorlopend de behoefte
om andere mensen hun ego te strelen door grapjes te verzinnen.
Ze houden hun onderricht kort en duidelijk.