pie-jie
Legacy Member
Ik heb besloten een topic te openen als gevolg van een uitgelopen antwoord op een post in de datingsite ervaringen thread. Je kan mijn post zien als een 'rant' maar het is eerder een gevoel dat ik wil delen en vraag me af hoe anderen daar over denken. Ik zag op de frontpage van vrije tijd nog geen gelijkaardig topic, maar moest zoiets al bestaan, mijn excuses!
Korte inleiding: het ging er even over in een andere thread dat iemand 'verwacht' van een tegenpartij snel antwoord te krijgen op een sms/bericht/whatever. En er kwamen wel heel wat reacties op van mensen die zeiden dat dit zeker niet mag verwacht worden en dat dit normaal is dat niet iedereen elk uur van de dag zijn smartphone bijheeft. Er zijn blijkbaar zelfs jonge mensen die ook beweren dagenlang sociale media niet te checken, of toch zeker geen behoefte hebben om elke dag te zien wat een ander doet. Het rare is, dat ik precies beide partijen kan verstaan. Soms heb ik momenten dat ik wel vanalles wil delen met vrienden en/of chatten of plannen maken precies, terwijl ik dan andere momenten heb dat ik iets heb van 'laat me nu gewoon effe gerust'. Ik heb het er soms wel lastig mee eigenlijk, met de hedendaagse cultuur van smartphones en altijd bereikbaar zijn, omdat ik ben opgegroeid zonder maar ermee geconfronteerd ben geworden in sneltempo tijdens mijn jonge jaren. Met andere woorden, ik heb nog het geluk gehad (ja ik vind dat echt geluk hebben en vind het jammer dat mijn kinderen dat niet zullen meemaken) om af te spreken met vrienden de vrijdag op school à la 'Zaterdag om 20u op de markt hé, juuu" en dan was iedereen effectief op dat moment daar en je had ook nog iets te vertellen tegen mekaar want je had niet elke seconde de mogelijkheid om aan iedereen tegelijk mee te delen dat je een scheet hebt gelaten ... Anderzijds kan je ook zeggen dat ik het geluk heb gehad om een krachtig toestel in mijn zak te hebben waarmee de wereld aan mijn voeten ligt ... Maar da's niet zonder gevaar denk ik.
Een tijd terug ging ik het nog durven ontkennen en beweren dat er nog altijd veel mensen zijn die 'zonder kunnen', waar ik mezelf dan trots bijrekende. Maar nu valt gewoon niet meer te ontkennen dat iedereen (in zijn vrije tijd) elke 10' minstens 1x die gsm vastgehad heeft, eender waar, eender wanneer. En hoe jonger, hoe slechter. Maar ook 'mijn generatie' die vroeger vrij van zorgen afsprak op school met vrienden voor een week later wordt precies 'opgeslokt' en dan vraag ik me soms wel eens af van 'zou ik dat ook moeten doen?' of 'mis ik hier iets door niet volledig mee te zijn en elke dag mee te doen aan die bereikbaarheid?' en andere dagen heb ik dat gevoel helemaal niet en is het eerder van 'ik ben blij dat ik zonder kan'... Best vreemd, al zeg ik het zelf.
Toen ik nog elke week uitging was er gewoon de standaard gsm die kon sms'en en bellen en dan ging daar nog eens commentaar op komen van 'Alleh, steekt da nu eens weg, we zitten ier samen op café en gij zit te sms'en!!!' maar nu zitten ze nog allemaal samen op café maar quasi de helft van de groep is gewoon bezig met tokkelen op die gsm... en ja, ik betrap er me zelf op dat ik het ook doe, maar ik probeer er echt op te letten, want ik vind het eigenlijk zelf echt belachelijk en de laatste tijd doe ik het niet/zelden meer omdat ik weer wil genieten van de momenten dat je weg bent met anderen. Maar ik zie rondom mij dat dit echt grote (gevaarlijke?) proporties aan het aannemen is ... Het is gewoon op heel korte tijd 'aanvaardbaar' geworden om tijdens een gesprek, soms zelfs gewoon met 2, je gsm te checken en al dan niet vlug te antwoorden op iets dat je ziet passeren. Waarom doen wij dit als mens? Is dat dan omdat ze daar niet graag zijn op dat moment dat ze vluchten in de gsm? Waarom kom je dan af? Is dat omdat ze per se willen laten weten aan anderen dat ze leuke dingen aant doen zijn? Maar ze zitten toch met vrienden samen op café/terrasje ofzo? Aan wie wil je dat dan nog laten weten? Hoe komt dat dan nie over naar het gezelschap dat je dan bijzit? Als ik al nog eens een pint ga drinken zo af en toe zit ik te kijken naar de jonge gasten buiten op 't terras en 't is soms echt schrijnend om te zien hoe zij precies ongelukkig naast elkaar zitten, en maar facebook refreshen of whatsappen om te vertellen waar ze zitten en wat voor coole dingen ze doen.
tl;dr: Ik denk persoonlijk dat ik zo net de 'tussengeneratie' ben die het nut van een smartphone zeker inziet, en de voordelen ervan gretig gebruikt, maar die zich ook niet wil laten vangen door de gevaren/valkuilen ervan, die er zeker en vast zijn. En ik denk dat ik daar wel mee zal omkunnen, al is het niet altijd eenvoudig vind ik. Maar ik vrees wel een beetje voor de generatie na mij dat dit echt een enorme druk met zich zal meebrengen om overal aanwezig te zijn of te moeten zien hoe een ander het goed stelt, enz enz ..
Wat denken jullie hierover? Mensen van rond mijn leeftijd (28) die een beetje hetzelfde gevoel hebben? Hebben jullie -eerlijk- 'moeite' om zich niets aan te trekken van alles die op facebook/whatsapp verschijnt? Of doen jullie actief mee? Hoe zit het met andere leeftijden?
Korte inleiding: het ging er even over in een andere thread dat iemand 'verwacht' van een tegenpartij snel antwoord te krijgen op een sms/bericht/whatever. En er kwamen wel heel wat reacties op van mensen die zeiden dat dit zeker niet mag verwacht worden en dat dit normaal is dat niet iedereen elk uur van de dag zijn smartphone bijheeft. Er zijn blijkbaar zelfs jonge mensen die ook beweren dagenlang sociale media niet te checken, of toch zeker geen behoefte hebben om elke dag te zien wat een ander doet. Het rare is, dat ik precies beide partijen kan verstaan. Soms heb ik momenten dat ik wel vanalles wil delen met vrienden en/of chatten of plannen maken precies, terwijl ik dan andere momenten heb dat ik iets heb van 'laat me nu gewoon effe gerust'. Ik heb het er soms wel lastig mee eigenlijk, met de hedendaagse cultuur van smartphones en altijd bereikbaar zijn, omdat ik ben opgegroeid zonder maar ermee geconfronteerd ben geworden in sneltempo tijdens mijn jonge jaren. Met andere woorden, ik heb nog het geluk gehad (ja ik vind dat echt geluk hebben en vind het jammer dat mijn kinderen dat niet zullen meemaken) om af te spreken met vrienden de vrijdag op school à la 'Zaterdag om 20u op de markt hé, juuu" en dan was iedereen effectief op dat moment daar en je had ook nog iets te vertellen tegen mekaar want je had niet elke seconde de mogelijkheid om aan iedereen tegelijk mee te delen dat je een scheet hebt gelaten ... Anderzijds kan je ook zeggen dat ik het geluk heb gehad om een krachtig toestel in mijn zak te hebben waarmee de wereld aan mijn voeten ligt ... Maar da's niet zonder gevaar denk ik.
Een tijd terug ging ik het nog durven ontkennen en beweren dat er nog altijd veel mensen zijn die 'zonder kunnen', waar ik mezelf dan trots bijrekende. Maar nu valt gewoon niet meer te ontkennen dat iedereen (in zijn vrije tijd) elke 10' minstens 1x die gsm vastgehad heeft, eender waar, eender wanneer. En hoe jonger, hoe slechter. Maar ook 'mijn generatie' die vroeger vrij van zorgen afsprak op school met vrienden voor een week later wordt precies 'opgeslokt' en dan vraag ik me soms wel eens af van 'zou ik dat ook moeten doen?' of 'mis ik hier iets door niet volledig mee te zijn en elke dag mee te doen aan die bereikbaarheid?' en andere dagen heb ik dat gevoel helemaal niet en is het eerder van 'ik ben blij dat ik zonder kan'... Best vreemd, al zeg ik het zelf.
Toen ik nog elke week uitging was er gewoon de standaard gsm die kon sms'en en bellen en dan ging daar nog eens commentaar op komen van 'Alleh, steekt da nu eens weg, we zitten ier samen op café en gij zit te sms'en!!!' maar nu zitten ze nog allemaal samen op café maar quasi de helft van de groep is gewoon bezig met tokkelen op die gsm... en ja, ik betrap er me zelf op dat ik het ook doe, maar ik probeer er echt op te letten, want ik vind het eigenlijk zelf echt belachelijk en de laatste tijd doe ik het niet/zelden meer omdat ik weer wil genieten van de momenten dat je weg bent met anderen. Maar ik zie rondom mij dat dit echt grote (gevaarlijke?) proporties aan het aannemen is ... Het is gewoon op heel korte tijd 'aanvaardbaar' geworden om tijdens een gesprek, soms zelfs gewoon met 2, je gsm te checken en al dan niet vlug te antwoorden op iets dat je ziet passeren. Waarom doen wij dit als mens? Is dat dan omdat ze daar niet graag zijn op dat moment dat ze vluchten in de gsm? Waarom kom je dan af? Is dat omdat ze per se willen laten weten aan anderen dat ze leuke dingen aant doen zijn? Maar ze zitten toch met vrienden samen op café/terrasje ofzo? Aan wie wil je dat dan nog laten weten? Hoe komt dat dan nie over naar het gezelschap dat je dan bijzit? Als ik al nog eens een pint ga drinken zo af en toe zit ik te kijken naar de jonge gasten buiten op 't terras en 't is soms echt schrijnend om te zien hoe zij precies ongelukkig naast elkaar zitten, en maar facebook refreshen of whatsappen om te vertellen waar ze zitten en wat voor coole dingen ze doen.
tl;dr: Ik denk persoonlijk dat ik zo net de 'tussengeneratie' ben die het nut van een smartphone zeker inziet, en de voordelen ervan gretig gebruikt, maar die zich ook niet wil laten vangen door de gevaren/valkuilen ervan, die er zeker en vast zijn. En ik denk dat ik daar wel mee zal omkunnen, al is het niet altijd eenvoudig vind ik. Maar ik vrees wel een beetje voor de generatie na mij dat dit echt een enorme druk met zich zal meebrengen om overal aanwezig te zijn of te moeten zien hoe een ander het goed stelt, enz enz ..
Wat denken jullie hierover? Mensen van rond mijn leeftijd (28) die een beetje hetzelfde gevoel hebben? Hebben jullie -eerlijk- 'moeite' om zich niets aan te trekken van alles die op facebook/whatsapp verschijnt? Of doen jullie actief mee? Hoe zit het met andere leeftijden?
). Soms vergeet ik het ook en dan zie ik om 16 uur dat mijn vriendin om 9u30 een vraag had gesteld via sms of zo. 