Archief - De huidige 'altijd-bereikbaar-cultuur'

Als ik niet thuis ben heb ik mijn smartphone bij de hand.
Op het werk pruts ik er nauwelijks mee (ik zit dan toch achter de pc)
1 keer thuis ligt die ergens en ben ik er niet echt meer mee bezig.

In gezelschap ben ik bezig met mijn gsm als de conversatie mij niet echt boeit.
Ik probeer het wel te beperken.

pie-jie zei:

Een ander vraagje aan diegene die zeggen dat ze niet graag antwoorden of pas later antwoorden op berichten/whatsapps/... Kan je dan begrijpen dat mensen die dat wel doen of die wel altijd sturen naar jullie op den duur dit beu worden waardoor in extreme situaties zelfs 'ruzie' van komt of situaties zoals in de datingthread: waar de ene gesprekspartner wacht van antwoorden, omdat de andere partner ook gewacht heeft x dagen, dus ik moet ook x dagen wachten, enzovoort enzovoort .. Waar zijn we dan mee bezig?

Klik om te vergroten...

Dat is ook wel een sign-of-the-times vrees ik, en meer dan nog bij de tieners van vandaag. Bij mijn dochter en haar vriend is dit vrij extreem, als er niet quasi onmiddellijk geantwoord wordt op sms of messenger begint het al te wringen, en meer dan dat, elk bericht moet verplicht vergezeld zijn van een minimum aantal kiss-emojis of het zit er ook tegen. Ik lach mij daar altijd een kriek mee, maar voor hen is dat serious business...

Ik snap eerlijk gezegd het verlangen niet om constant bereikbaar te zijn. Ik lig er echt niet wakker van of ik mijn GSM op zak heb of niet. Ik zal het wel zien wanneer ik hem terug vast heb.
Let wel op: als er een vraag gesteld wordt, antwoord ik wel zo snel mogelijk (aka, vanaf ik het gelezen heb). Iedereen die ik ken weet dat ondertussen al wel dus het stoort niemand.
Ook absoluut niet de nood mijn telefoon vast te nemen wanneer ik op stap ga, iets zit te drinken of eten of whatever. Andere mensen hebben dat wel en da's soms storend: soms kunnen mensen dan enorm ongeïnteresseerd over komen.

Voordelen zijn er ook hoor: snel een foto als herinnering, wil je iets doen dan kan je snel opzoeken waar/wat/etc. Ook betalen is nu zalig: als we met een groep uit eten gaat, schiet één iemand voor en de rest betaalt gewoon per GSM.

Als ge zelf heel nonchalant zijt in het beantwoorden van berichten etc en uw partner hecht daar veel belang aan, dan moet je daar een middleground in vinden. Ieder zal wat water bij de wijn moeten doen.
Snapt uw (potentiële) partner dat niet misschien toch maar eens twee keer nadenken voor je wat serieuzer begint te worden

Maandje terug op vakantie geweest. Mijn reisgezel voelde zich gewoon ziek dat ze nergens op internet kon. Dit was voor mij persoonlijk gewoon zalig, het niet bereikbaar zijn.
Zit ik op cafe met iemand te zeveren en merk ik dat die hele tijd met gsm bezig is, zal ik er een opmerking over maken. Veranderd dit niet sta ik op, ga ik naar iemand anders.
Nu een vriendin die een leek is met smartphones ed. Zalig dit.

mac-bc zei:

Ik ben ook eind de 20 en krijg het nogal snel op mijn heupen van mensen die de basis-communicatietechnieken niet doorhebben. Uit respect voor uw correspondent kies je best het geschikte communicatiemiddel, in volgorde van stijgende dringendheid:
- Mail (verwachtte antwoordtermijn: tot enkele dagen)

Klik om te vergroten...

Nu spreek je toch wel enkel over de persoonlijke sfeer vermoed ik? Denk niet dat mails negeren voor meerdere dagen ok is in een werkomgeving.

Anyway, ik moet mijn gsm in de buurt hebben gedurende de werkdag. Maar eens ik thuis ben ligt die op de kast en waarschijnlijk op 'stil' als iedereen thuis is. Als we alle 4 thuis zijn is er niks dat mogelijks onmiddelijk mijn aandacht nodig heeft.

zarathustra zei:

Nu spreek je toch wel enkel over de persoonlijke sfeer vermoed ik? Denk niet dat mails negeren voor meerdere dagen ok is in een werkomgeving.

Anyway, ik moet mijn gsm in de buurt hebben gedurende de werkdag. Maar eens ik thuis ben ligt die op de kast en waarschijnlijk op 'stil' als iedereen thuis is. Als we alle 4 thuis zijn is er niks dat mogelijks onmiddelijk mijn aandacht nodig heeft.

Klik om te vergroten...

Goh, ik doe dat wel hoor. Als HR mailt dat er begin volgende maand iemand nieuw start ga ik daar bv niet op antwoorden. Reminder in mijn agenda en de dag er voor stuur ik de details door.
Als ik overal meteen op moet gaan antwoorden, ben ik echt te veel daar mee bezig.

Bompaization zei:

Dat is ook wel een sign-of-the-times vrees ik, en meer dan nog bij de tieners van vandaag. Bij mijn dochter en haar vriend is dit vrij extreem, als er niet quasi onmiddellijk geantwoord wordt op sms of messenger begint het al te wringen, en meer dan dat, elk bericht moet verplicht vergezeld zijn van een minimum aantal kiss-emojis of het zit er ook tegen. Ik lach mij daar altijd een kriek mee, maar voor hen is dat serious business...

Klik om te vergroten...

Da's ook zoiets ja. Ik heb zo wat jongere mensen op facebook via buren enzovoort, en wat je daar allemaal ziet verschijnen .. Je houdt dat niet voor mogelijk. Of als je eens sms'jes ziet toevallig, de hartjes en kruisjes zijn niet bij te houden. Maar op den duur wordt daar inderdaad een bepaalde verwachting gecreëerd die dan niet altijd voldaan wordt, met depressieve kinderen als gevolg ... want ja, ik krijg maar 15 x'jes en ik had er 20 gestuurd, hij ziet me niet meer graag zeker? Of mijn vriendin krijgt 524 likes en zoentjes op haar profielfoto en ik maar 322.... Dat kan je die kinderen niet kwalijk nemen, maar ik zie daar echt een gevaar in. Dat houdt die gastjes toch bezig? Die vergelijken constant met anderen en hebben op den duur toch écht geen tijd/energie meer om zich te focussen op wat echt telt in het leven? Daarmee dat ik ook echt vrees dat binnen een paar jaar psycholoog een knelpuntberoep zal worden ...

Creeping Death zei:

Goh, ik doe dat wel hoor. Als HR mailt dat er begin volgende maand iemand nieuw start ga ik daar bv niet op antwoorden. Reminder in mijn agenda en de dag er voor stuur ik de details door.
Als ik overal meteen op moet gaan antwoorden, ben ik echt te veel daar mee bezig.

Klik om te vergroten...

Ok tuurlijk, maar je leest het wel en er wordt ook verwacht dat je ze leest want is niet altijd iets dat tot volgende week kan wachten.

pie-jie zei:

Een ander vraagje aan diegene die zeggen dat ze niet graag antwoorden of pas later antwoorden op berichten/whatsapps/... Kan je dan begrijpen dat mensen die dat wel doen of die wel altijd sturen naar jullie op den duur dit beu worden waardoor in extreme situaties zelfs 'ruzie' van komt

Klik om te vergroten...

Als ze ruzie willen maken, leven ze zich maar uit. Ik doe alleen niet mee. Als het echt dringend is, dan probeer ik wel zo snel mogelijk te antwoorden. Maar een niet-dringende vraag of (veel erger) van die nutteloze gesprekken als "hey ça va"... Dan wachten ze maar hoor.

Ik zou er "simpel" zonder kunnen.
Zou het vooral merken betreffende muziek & het gemak van altijd een camera bij te hebben.
Ook hier zijn andere alternatieven voor handen, kwestie van je/mezelf voor te bereiden.

We zijn het nu eenmaal gewoon (luxe) en aanpassen/inleveren is niet altijd even gemakkelijk voor sommigen.