Bwoah, verveling op het werk en dan begin ik topics zoals de deze te lezen.
Ik heb alles eens diagonaal doorgenomen en ik geef TH tot op een bepaalde hoogte gelijk hoor. Ik vind ook dat er in een relatie vrijheid moet bestaan, je bewandelt samen hetzelfde pad, maar je hebt wel ieders je eigen leven. Ik vind dat partners elkaar de vrijheid moeten gunnen om van dat pad af te wijken, tot op een bepaalde hoogte weliswaar.
Ik persoonlijk vind eerlijkheid zowat hét belangrijkste in een relatie, en als je dat allebei hoog in het vaandel draagt, voorkom je problemen in plaats van ze op te lossen. Als je je stoort aan iets, zeg je dat gewoon. Wil je iets in bed, wil je meer knuffels, meer spontaniteit, meer aandacht, minder gezaag, meer of minder van weet ik wat, dan zeg je dat en praat je erover. Na een tijd beschouw je die eerlijkheid als normaal en ga je je pas echt in een relatie vinden (of niet vinden), je geniet van het feit om alles te kunnen zeggen, dat je iemand hebt die je onvoorwaardelijk steunt met eender welke stommiteit die uit je mond komt. Dan heb je een toeverlaat, een rots in de branding, een soulmate if you want.
En om nog even terug te komen op je eigen vrijheid behouden, een relatie moet zorgen dat je je ten volle kan ontplooien. Een relatie mag niet het gevoel geven dat je op één of andere manier beknot wordt. Dus daarom, doe je zin, wijk van het pad af, maar kom altijd terug en vertel wat je aan jouw kant van het pad hebt meegemaakt. Altijd het pad volgen is saai en gaat een sleur worden.
Live and let die.