Googke zei:
Geachte lui,
Wat zijn hier de meningen over mensen die liever hun hele leven single willen blijven?
Zelf ben ik absoluut van mening single te blijven, gewoon zodat ik niemand het hele leven zuur maak doordat ik een moeilijke mens ben om mee samen te leven

En raar maar waar, het vrouwelijke geslacht interesseert me geen zak (meer). Door een pijnlijke ervaring in het verleden oefent het vrouwelijke geslacht totaal geen aantrekkingskracht meer uit op mij. Als iemand zegt:'' dat is een mooie vrouw'', dan doet me dat precies niks

. Ik ben nu ook weer geen vrouwenhater maar samenwerken met vrouwen voor een project vind ik nu al een zware dobber dus hoe kan ik een leven leiden zonder constant ruzie.
Bovendien moet je voor een relatie dingen geven en nemen, je kan niet zomaar meer doen wat je zelf wilt. Je ziet veel mensen met een relatie die contact met hun vrienden verliezen, enorm triestig.
Om even on topic te reageren op de initiele post:
Mijn eerste vraag: Hoe oud ben je?
En voor de rest: Uiteraard bestaan er mensen die graag gans hun leven 'alleen' blijven (in de zin van zonder partner door het leven gaan).
Echt helemaal zonder menselijk contact (soort van kluizenaar), zo zijn er maar weinig, maar ook dat kan.
Wat voor jou het correcte pad is, kan ik absoluut niet uitmaken, daarvoor ken ik je uiteraard niet goed genoeg (helemaal niet zelfs)...
Maar, jij moet vooral die denkoefening voor jezelf maken...
Niet zomaar oordelen over anderen. Iedereen is anders: sommigen kunnen niet alleen leven (echt letterlijk depressief worden alleen en beter af zijn met een partner die ze niet graag zien, dan geen partner hebben), anderen kunnen niet samenleven met gelijk wie.
Persoonlijk ben ik tot mijn 26e single geweest (volledig, zelfs geen lief voor een dag tot dan). En ik was perfect gelukkig en heb er nog altijd geen 'spijt' van (ook al kon ik er niet echt iets aan doen, kon gewoon niemand krijgen blijkbaar tot dan

).
Nu (op mijn 32e) heb ik een vrouw en een dochter van 5 maanden en ben ik ook gelukkig.
Het leven is anders, maar ik kan niet zeggen beter of slechter... het is... anders... en ik ben even gelukkig maar op een andere manier.
Dus op die manier kan je het ook zien...
Het is misschien ook een kwestie van niet te veel te vergelijken, maar in het NU te leven!
NU ben je wie je bent... niet vroeger, niet later, niet in een andere context, alleen of samen met iemand, met kind of zonder kinderen,...
Nee, NU. Geen vergelijking, gewoon de situatie zoals ze is bekijken en zien: dit is leuk! (of niet leuk natuurlijk

)
Of zoals Sam Harris het zegt (zoek maar op youtube naar volledige uiteenzetting):
"There are ways to really live in the present moment. What's the alternative? It is always now. However much you feel you may need to plan for the future, to anticipate it, to mitigate risks, the reality of your life is now. This may sound trite... but it's the truth... As a matter of conscious experience, the reality of your life is always now. I think this is a liberating truth about the human mind. In fact, I think there is nothing more important to understand about your mind than that if you want to be happy in this world. The past is a memory. It's a thought arising in the present. The future is merely anticipated, it is another thought arising now. What we truly have is this moment. And this. And we spend most of our lives forgetting this truth. Repudiating it. Fleeing it. Overlooking it. And the horror is that we succeed. We manage to never really connect with the present moment and find fulfillment there because we are continually hoping to become happy in the future, and the future never arrives."