Archief - eenzaam in relatie
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
mac-bc
Legacy Member
Sir WarCry III zei:Precies geen last van.Elke keer als ik terug in 't land zit kom ik bijna tijd tekort om bij al m'n vrienden genoeg langs geweest te zijn.
Uiteraard. Ik zie ook graag mijn oude vrienden nog eens terug van in de lagere school, die ene keer per jaar. Ik amuseer mij, ik heb een leuke avond, ... Maar de onvermijdelijke realiteit is dat je uit elkaar groeit wanneer je elkaar slechts 1 keer per jaar ziet:
- Hij/zij is er niet op belangrijke momenten: wanneer je ze nodig hebt of wanneer je belangrijke levensstappen wil vieren.
- Hij/zij zal steeds minder van uw dagdagelijkse reilen en zeilen weten.
- Je beleeft steeds minder dingen samen, waardoor uw gedeelde geschiedenis een kleinere basis begint te vormen. Je krijgt dus een minder gevoel van betrokkenheid met elkaar.
- ...
En dan hoor je de smoesjes opnieuw:
- "Ja maar Skype lost dat wel op"
- "Ja maar die ene keer per jaar dat ik u ga zien, zal dan extra leuk zijn"
- ...
Maar dat neemt allemaal bovenstaande niet weg.
mac-bc
Legacy Member
zarathustra zei:
Niet willen... of niet durven zeggen?
Het zal eerder dat laatste zijn. Niemand maakt zich populair door te zeggen dat je geld boven vriendschap zet, de meesten doen dat sneaky door middel van valse dilemma's:
- "Ik wil wel afspreken maar ik heb het zo druk"
- "ik wil wel mee op reis maar ik heb momenteel geen geld omdat ik pas een huis heb gekocht"
- ...
Dat is allemaal zever en zijn gewoon andere woorden voor respectievelijk: "Ik stel mijn carrière boven mijn vriendschappen" en "ik stel mijn vastgoedbezittingen/investeringen boven mijn vriendschappen".
Alles draait uiteindelijk rond keuzes. Er is niemand die hen dwingt om carrière te maken of die hen dwingt om een lening af te sluiten voor een stuk vastgoed die ze eigenlijk niet kunnen permitteren.
Sylverscythe
Legacy Member
mac-bc zei:
Kijk ik ben akkoord dat sommige mensen zich in een relatie opsluiten, alsof vriendschappen een fase zijn en nu de vaste relatie daar is hebben we dat niet meer nodig. Dan krijg je uitspraken zoals eerder in deze thread "vriendschappen zijn overrated", wat ik de grootste hoop onzin vind die er is. Zo'n mensen zitten dan ook gegarandeerd in zak & as van zodra de relatie stopt voor eender welke reden, en ik heb dit ook al gezien bij kennissen.
Maar langs de andere kant doe jij nu net alsof dit een soort bewuste keuze is van ofwel vriendschap ofwel iets anders. Het is geen zwart/wit verhaal hé. Er zijn maar 24 uur in een dag, en dan worden die ingevuld volgens bepaalde prioriteiten en vormt er zich een nieuw evenwicht. Dan kan je gepikeerd claimen dat mensen de vriendschap met jou minder belangrijk achten dan hun carrière of investeringen, of gewoon aanvaarden dat dit het resultaat is van een beperkte hoeveelheid aan tijd. Een goede vriendschap kan daartegen hoor, naar het buitenland gaan bijvoorbeeld is soms gewoon deel van de persoonlijke ontwikkeling, net zoals een carrière uitbouwen of een huis kopen, en goede vrienden aanvaarden dat. Als jij echter zelf doet alsof vrienden voor het geld kiezen in plaats van voor jou, dan kan je daar misschien een oorzaak zoeken voor het gebrek aan contact.
De meeste mensen hebben zowel een vol leven als vrienden hoor.
mac-bc
Legacy Member
Sylverscythe zei:
Welja, ik had het over mensen die hun vriendschappen verwaarlozen en dat zijn per definitie natuurlijk de mensen die er niet in slagen om beiden te combineren. Kan je dit wel combineren, tant mieux natuurlijk. Maar van die mensen merk je dan soms dat die vriendschap voorwaardelijk wordt in de zin van: "Afspreken met mij kan nog, maar alleen volgens mijn agenda." Ze gaan dus vragen aan u om zich te plooien naar hun agenda (en niet omgekeerd), anders ga je ze niet meer zien.
Een smerige strategie die de verantwoordelijkheid over het voortbestaan van de vriendschap doorschuift naar de verkeerde. Deze strategie kan alleen blijven werken mits een proportioneel veel grotere inspanning van de ene zijde.
Mensen die het écht kunnen combineren (dus door dezelfde flexibiliteit te verwachten van beide kanten) zijn eerder zeldzaam maar ze bestaan.
Guazala
Legacy Member
mac-bc zei:
Ge ziet dat ook allemaal zo zwart-wit. Mensen hebben nu eenmaal al eens drukkere periodes in hun leven, waarin het moeilijk is om dat evenwicht te vinden. Als uw vrienden echt om u geven begrijpen die dat en gaan ze zich aanpassen. Het jaar erna kan het dan weer zijn dat het omgekeerde het geval is en de andere eens een tijdje moet schipperen tussen alles wat in z'n leven aan het gebeuren is om de boel draaiende te houden en dan pas jij je aan aan hun agenda.
Akkoord als het altijd van 1 kant moet komen, maar vriendschap is toch ook dat je begrip hebt voor elkaars problemen/verantwoordelijkheden/moeilijkere periodes.... Eisen dat je vrienden altijd tijd maken voor jou, lijkt me eerder gedrag van een kleuter dan van een volwassen persoon met enige realiteitszin.
zarathustra
Legacy Member
mac-bc zei:
Ik zie niet waarom dat zever zou moeten zijn.
Om uw voorbeeld te gebruiken: "ik wil wel mee op reis maar ik heb momenteel geen geld omdat ik pas een huis heb gekocht"
Je kan best EN een een huis willen EN mee op reis gaan. Alleen wil je het ene meer dan het andere. Dat wil daarom nog niet zeggen dat je hiet niet spijtig kan vinden dat je niet beiden kan doen.
En natuurlijk gebeurd alles volgens iemands agenda, allez volgens beide partijen hun agenda. Wij zijn bevriend met een koppel dat we soms maanden niet zien omdat we toevallig niet een weekend hebben waar we allemaal niks anders gepland hebben. Dan zien we elkaar weer 3 keer op een maand. Ik zie niet waarom dat slecht zou zijn
pantomed
Legacy Member
Welkom in adulthood!FVB9 zei:
Je beschrijft hoe ik het ook ervaar.
Ik heb zo'n gevoel dat eens mensen rond de leeftijd komen van kinderen en trouwen alles precies afgestoten wordt. Enkel de partner/kinderen telt nog dan.
Is op zich wel logisch, maar toch ook weer niet.
Ik heb dan nog de pech gehad een groot deel van mijn leven in het buitenland te hebben gezeten voor ik terug in België ben komen wonen. Het is bijna onmogelijk vrienden te maken na je 30ste.
Reverz
Legacy Member
Dat hangt toch ook gewoon allemaal heel sterk af van persoon tot persoon.pantomed zei:
Ik heb een relatie van ondertussen bijna 2 jaar en ik zie zelfs mijn allerbeste maten nog hooguit ne keer of 5-6 op een jaar waar wij vroeger bijna elke week wel afspraken toen we allemaal nog single waren. Om eerlijk te zijn heb ik absoluut geen behoefde om die mannen nog alle weken te zien... niet omdat ze niet meer belangerijk zijn, integendeel. Het feit is gewoon dat een relatie veel tijd vraagt, en die tijd moet komen van tijd die ik vroeger aan andere zaken spendeerde: downtime, hobby/sport, vrienden (in volgorde van belangerijkheid voor mij). Genoeg tijd hebben op mijn eigen is belangrijk is voor mij kwestie van mentale stabiliteit, als ik té lang en té vaak mensen rond mij heb wordt ik echt snel cranky. In kort: als ik na mijn relatie en werk ergens tijd over heb zal ik snel kiezen voor nen avond in mijn zetel hangen boven afspreken met iemand, niet altijd maar vaak wel. Evengoed heb je mensen aan de meer extraverte kant van het spectrum die in hun "vrije tijd" net de tegenovergestelde beslissing nemen...
FVB9
Legacy Member
muchogusto zei:
Hey bedankt voor uw reactie, ik was op reis waardoor ik het maar laat zag. Wat je zegt op het laatste is inderdaad waar, zeggen dat je vrienden zoekt is not done. Wat je in jouw ervaringen beschrijft zijn eigenlijk gewoon ook mijn ervaringen. Ik herken me in zoveel dingen die je zegt.
USMC1032
Legacy Member
pantomed zei:
Yep mijn relaties is stuk gelopen na 4,5 jaar nadat ze mij begon te slaan we zijn nu uit elkaar. Ik ben terug gekeerd naar mijn ouderlijk huis (voorlopig) omdat we moeten het huis nog regelen en zij is mij al 4 maanden een stilte behandeling aan het geven. Maar nieuwe vrienden maken rond 30 jaar forget it, mensen willen graag praten maar vriendschap is al moeilijk te vinden en laat staan een relatie op te bouwen. Meeste vrouwen zijn echt raar rond de midden 20 jaar . Vind ik toch
gumball4000
Legacy Member
Ik snap het probleem van TS ook wel. Zit zelf rond de 30, vrienden die ik vroeger had zijn een andere weg ingeslagen.
Iedereen werkt, heeft zijn eigen familie/kinderen ed.
Overlaatst ook "een tegenslag" gehad. Ik dacht dat ik een leuke kameraad had en persoonlijk contact > lege boodschappen/facebook hype . Nu gaat hij trouwen. Van hem had ik verwacht dat hij het eerst persoonlijk aan vrienden zou vertellen.. nowp.. gewoon op Facebook gesmeten. Vond het "een tegenslag", gezien ik toch had verwacht dat hij het tegen goede kameraden eerst zou gezegd hebben en pas achteraf algemeen zou bekendmaken.
Nuja iedereen doet zoals hij wil natuurlijk.
Of kameraden/koppels die je bij u uitnodigt en een goed fun moment mee beleeft. Je verwacht indirect dat zij de volgende keer initiatief nemen en u uitnodigen bij hen/op restaurant. Maar het komt er dan precies nooit van. En dan stel ik mij de vraag "wat moet ik van dergelijke vriendschappen denken? Heb ik de vriendschap verkeerd ingeschat of heb ik hem wel juist ingeschat, maar is hun aanpak gewoon anders en daarom niet minder?"
En dan zijn er de mensen in uw omgeving die qua quality-talk 0.000 waard zijn. Waar ik bijvoorbeeld graag praat over de actualiteit, het financiele, reizen, relatie... Hebben zij precies nog puberpraat.
Nu niet denigrerend bedoelt (en niet dat dit algemeen zo is), maar in mijn omgeving zijn de goede kameraden precies enkel de mensen die dezelfde richting gevolgd hebben (master). Mensen waarmee ik vroeger gestudeerd heb (bachelor) zijn precies pubers die op een roze wolk leven. Zijn ook mensen waar ik niets van kan bijleren.. Vind het soms spijtig dat ik niet veel mensen met dezelfde interesse vind
Iedereen werkt, heeft zijn eigen familie/kinderen ed.
Overlaatst ook "een tegenslag" gehad. Ik dacht dat ik een leuke kameraad had en persoonlijk contact > lege boodschappen/facebook hype . Nu gaat hij trouwen. Van hem had ik verwacht dat hij het eerst persoonlijk aan vrienden zou vertellen.. nowp.. gewoon op Facebook gesmeten. Vond het "een tegenslag", gezien ik toch had verwacht dat hij het tegen goede kameraden eerst zou gezegd hebben en pas achteraf algemeen zou bekendmaken.
Nuja iedereen doet zoals hij wil natuurlijk.
Of kameraden/koppels die je bij u uitnodigt en een goed fun moment mee beleeft. Je verwacht indirect dat zij de volgende keer initiatief nemen en u uitnodigen bij hen/op restaurant. Maar het komt er dan precies nooit van. En dan stel ik mij de vraag "wat moet ik van dergelijke vriendschappen denken? Heb ik de vriendschap verkeerd ingeschat of heb ik hem wel juist ingeschat, maar is hun aanpak gewoon anders en daarom niet minder?"
En dan zijn er de mensen in uw omgeving die qua quality-talk 0.000 waard zijn. Waar ik bijvoorbeeld graag praat over de actualiteit, het financiele, reizen, relatie... Hebben zij precies nog puberpraat.
Nu niet denigrerend bedoelt (en niet dat dit algemeen zo is), maar in mijn omgeving zijn de goede kameraden precies enkel de mensen die dezelfde richting gevolgd hebben (master). Mensen waarmee ik vroeger gestudeerd heb (bachelor) zijn precies pubers die op een roze wolk leven. Zijn ook mensen waar ik niets van kan bijleren.. Vind het soms spijtig dat ik niet veel mensen met dezelfde interesse vind
maccie
Legacy Member
Denk dat de meesten dit wel ervaren, zoals al gezegd is geweest "welcome in adulthood".
Ik kan zonder twijfel zeggen dat ik GEEN vrienden heb, buiten wat sociaal contact met collega's heb ik verder niemand die ik als vriend kan bestempelen.
Er zijn maar 7 dagen in de week die al voor 90% opgevuld word door werk, het huishouden, mijn vrouw en onze 2 kinderen.
ALS ik geluk heb heb ik misschien 1 of 2 uur per week dat ik iets anders kan doen, dan spendeer ik dat liever nog eens aan wat gamen, wat prutsen aan mijn laptops/rpi of om te gaan hardlopen.
Vroeger zat ik elke week bij vrienden, en dan als je begint met werken merk je dat het contact begint af te brokkelen.
Zeker als iedereen begint met trouwen, kinderen enzovoorts ... dan is het gewoon gedaan en moet je vechten om 1 dag per jaar te kunnen plannen om iets met u vrienden te gaan doen.
Want er is altijd wel ene die niet kan vanwege ...
Ik kan zonder twijfel zeggen dat ik GEEN vrienden heb, buiten wat sociaal contact met collega's heb ik verder niemand die ik als vriend kan bestempelen.
Er zijn maar 7 dagen in de week die al voor 90% opgevuld word door werk, het huishouden, mijn vrouw en onze 2 kinderen.
ALS ik geluk heb heb ik misschien 1 of 2 uur per week dat ik iets anders kan doen, dan spendeer ik dat liever nog eens aan wat gamen, wat prutsen aan mijn laptops/rpi of om te gaan hardlopen.
Vroeger zat ik elke week bij vrienden, en dan als je begint met werken merk je dat het contact begint af te brokkelen.
Zeker als iedereen begint met trouwen, kinderen enzovoorts ... dan is het gewoon gedaan en moet je vechten om 1 dag per jaar te kunnen plannen om iets met u vrienden te gaan doen.
Want er is altijd wel ene die niet kan vanwege ...
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.