kefkef zei:
De situaties waar ik mij aan stoor is bv al ik totaal niet weet hoe laat het is en ik dat echt moet weten, dat ik dat niet durf te vragen

En ook het feit dat ik potentiële liefjes of vriendinnen misloop, omdat ik de kloten niet heb om te beginnen praten.
Dat ivm tijd en niet durven vragen doet mij denken aan het "typische mannensyndroom" waarbij je mannen hebt die verloren aan het rijden zijn en het vertikken om de weg te vragen aan mensen op straat
Tja, misschien moet je er is met uw huisarts over praten en kan die u doorverwijzen naar een therapie of dergelijke?
Of anders moet je zelf veel lezen en uzelf verplichten om eens iets te leren.
Je hebt bv mensen die niet durven vragen hoe laat het is aan leeftijdsgenoten, maar het wel bv durven vragen aan ouderen, bejaarden.
Je kan dan daarmee bv starten?
Maar wij kennen uw situatie niet, dus je zal daar zelf is voor moeten over nadenken. Schrijf gewoon zeer objectief op wat de zaken zijn waaraan je je stoort (echt de situaties opschrijven). En dan gaan kijken hoe je sommige dingen kan aanleren.
Bv de tijd durven vragen aan klasgenoten die je amper kent, maar waar je het bv wel bij durft.
En altijd een stapje verder gaan.
Zo vorm je voor jezelf een soort van positieve feedback en kan je altijd een stapje verder gaan.
(en liefjes mislopen/niet durven aanspreken is bv al iets anders dan de tijd niet durven vragen, tenzij het bij u echt om het "niet durven vragen gaat" en de factor vrouw niet meespeelt)