Ch3ckmate zei:
De mijne geeft als maar duidelijkere signalen dat ze mij beu is en dat er ne nieuwe klaarstaat
Godverdoeme, zoveel zin dien wa kletse te geve...
Ch3ckmate zei:
met "die" bedoel ik dien "nieuwe" gast
nja, kreeg gisteren bericht dat ze het niet meer aankan en ze eigenlijk geen gevoelens meer heeft voor mij
dan postte ze dit op facebook:
https://fbcdn-sphotos-e-a.akamaihd.net/hphotos-ak-prn2/q71/969092_611652575533162_1294528011_n.jpg
en er zit al 2 dagen na elkaar ne kerel bij haar 's avonds waarvan ik weet da em achter haar loopt. ze spelen dan samen uno of drinken jenever etc...
nog nen andere, iemand da'k consider als ne vriend van mij, stuurt laatste tijd ook heel veel naar haar, komt ook heel slijmerig over allemaal maar ik wil hem niet confronteren, ik vertrouw hem ookal is dit gewoon raar
mits ze mij niet meer graag ziet en veel aandacht krijgt van andere gasten die haar vertrouwen (nog) niet zo geschonden hebben als ik heb gedaan (abortus, "geen kind van haar willen") kan ik ze ergens wel begrijpen dat ze me wilt laten zitten, anderzijds hoop'k echt ni dat ze 5 dagen later met een ander ligt te vozen want dan ben ik pissed off en dan kan het lontje wel is opbranden...
Wall of text ahead...
Na het lezen van al uw berichtjes wil ik daar ook eventjes mijn gedacht over zeggen...
Niemand heeft schuld in die historie met de abortus. Het kan zijn dat ik er naast zit, maar doordat je zo vaak zegt: "ik heb haar een beetje gepusht" (negatieve woordkeuze), heb ik de indruk dat jij je misschien een beetje schuldig voelt, of het idee hebt dat je iets verkeerd hebt gedaan, of iets dat niet hoorde. Ik kan er naast zitten, berichten zijn op vele manieren te interpreteren en het is nu niet bepaald mijn sterkste kant. Voel u er allesinds niet slecht om. Ik ga niet namens beide partijen spreken, maar op jongere leeftijd is het niet evident om aan kinderen te beginnen, zeker niet in combinatie met een toekomstbeeld over hogere studies (langs haar kant dan, uw toekomstplannen ken ik niet). Naar mijn mening hebben jullie de juiste beslissing genomen, de beslissing die uw toekomst zo min mogelijk "naar beneden trekt" (uiteraard met alle respect naar de jonge moeders die het wel weten te bolwerken natuurlijk...).
Jammer genoeg is een vrouw nog steeds een emotioneel beestje, waar niks mis mee is (ik durf zelfs te beweren dat ze emotioneler zijn dan de doorsnee man). En hebben sommigen het moeilijker om zich na een beslissing, er volledig vanaf te zetten. En daarmee zeg ik niet dat een abortus een makkelijke beslissing is, maar sommige meisjes zijn dan achteraf opgelucht en zijn blij dat ze hun toekomst kunnen verder zetten zoals voordien. Anderen zitten dan weer met twijfels en denken er eindeloos over na, ongeacht hun beslissing.
Wat ik bij veel meisjes merk is dat ze sommige dingen niet volledig kunnen loslaten, ook al kunnen ze er niks meer aan veranderen. Ze blijven erover nadenken, blijven het scenario in hun hoofd afspelen, waardoor er na een tijdje dan ook de "wat als..."-vraag naar boven komt. Misschien past uw vriendin ook wel in dat rijtje thuis.
In haar geval is die vraag "wat als die abortus niet zou gebeurd zijn?". Aangezien ik uit uw berichten kan afleiden dat zij kinderen wel zag zitten, zal zij dat ook wel wat rooskleuriger inzien. Want ja, baby's zijn lief, mama zijn is fijn, ze is er "klaar" voor,... Zijn zaken die volgens mij hebben zitten ronddraaien in haar hoofd na wat emotioneel denkwerk. Ik ben bang dat ze op sommige momenten dan wat spijt heeft van haar beslissing, en ze zichzelf de vraag stelt waarom ze het toch gedaan heeft. Op dat soort momenten komt ze dan waarschijnlijk bij u uit. Degene die zeker was van z'n zaak, nog geen kinderen wilde,... Ze heeft er volgens mij zo op zitten doordenken tot jij de boosdoener geworden bent voor haar.
Tot hier toe begrijp ik het nog. Geen makkelijke periode voor haar, waarschijnlijk heel verwarrend en dubbel, veel twijfels, dipjes en negatieve gedachten,... En toch ben je er voor haar geweest, heb je haar gesteund en heb je het nodige gedaan om haar proberen te helpen. Je had net zo goed kunnen gaan lopen om de confrontatie niet aan te hoeven gaan, maar je hebt je als een goede vriend opgesteld.
Ik snap dan nu ook niet wat die andere kerel bij haar doet 's avonds. Ze moet toch ook begrijpen dat het eigenlijk vrij kwetsend is om nu zo uit de hoek te komen? Hier vind ik dan dat zij serieus in fout is, zeker omdat ze nu nog met u een relatie heeft, maar ondertussen wel ingaat op de aandacht van iemand die waarschijnlijk meer wil (en dat weet ze waarschijnlijk goed genoeg). Ik zeg het niet graag, maar het getuigd van weinig respect en inlevingsvermogen naar u toe. Ook niet bepaald correct gedrag van die kerel dat hij er ook nog eens op ingaat, soms moet een mens weten wanneer hij afstand moet nemen...
Als zij haar koppeke toch wil doordrijven, en u effectief wil laten vallen voor het smorend zuiperke dat achter haar gat loop, so be it. Dan valt er toch niks aan te doen, en is het vooral belangrijk dat jij je daar kan overzetten.
Ik vind het allesinds een vieze streek van haar, ik hoop dat je erdoor komt, en ik hoop vooral dat je beseft dat u niks te verwijten valt. Jammer dat zo'n toestanden gebeuren, vooral na 1 jaar en 2 maanden, maar het is nu zo.
Laat het vooral duidelijk zijn dat ik uw vriendin op geen enkele manier wil zwartmaken, absoluut niet. Maar na het lezen van uw berichtjes was ik vooral gefrustreerd, omdat jij die shit compleet niet verdiend hebt. Ik zou het dan ook zonde vinden als je je naar beneden laat trekken door haar gedrag nu, of jezelf de schuld gaat geven op 1 of andere manier. Niet aan toegeven, ik denk dat je zeker genoeg hebt gedaan om er toch voor haar te zijn, en aan de reacties in deze thread te zien ben ik niet de enige die er zo over denkt.
