Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 23

Tha_nOn zei:

niet dat ik denk dat checkmate ne slechte jongen is, maar hoe kunt ge dit nu weten?
ge krijgt hier enkel wa berichten van hem te zien, dus wie weet hoe het zit?



ben er zeker van dat checkmate zijn vriendin zoiets ook zal gedacht/gezegd hebben op voorhand

over een mogelijke situatie nadenken is niet hetzelfde als effectief in die situatie zitten en beslissingen moeten nemen

Klik om te vergroten...

over dat eerste, wat momenteel lastig is is voor mezelf bepalen of ik goed heb gedaan of niet, ik had haar beloofd (en zij had dat ook echt gevraagd) om meer tijd met haar door te brengen en meer tijd aan haar te spenderen...probleem is dat dat nog niet echt gelukt is, waarom niet? zij heeft heel juli gewerkt, en ik ook, nu had ik wel gezegd heel augustus vrij te nemen zodat we gans deze maand samen zouden zijn en nu zitten we in deze situatie, waardoor ze me ook wel veel ontwijkt heb ik den indruk. ze zei dat ze nu meer tijd alleen nodig heeft, en ze kreeg plots ook een extra aanbod van een bedrijf om nog 10 dagen te werken, waardoor zij nu in augustus ook nog werkt, wij niet op vakantie gaan zoals gepland en ik eigenlijk ook beter gewoon nog wat extra dagen zou werken ipv thuis te zitten niksen (want met haar weggaan is ook geen optie als ze werkt natuurlijk)

't is dus allemaal zo simpel niet, ik kan er natuurlijk ook elke namiddag naartoe gaan maar ze woont 12 km van mij zonder deftige verbindingen en ik denk niet echt dat ze daar veel aan heeft eerlijk gezegd...ze is dan doodop :/

Timmeke zei:

20 jaar is heel jong... rekening houdend met het feit dat je dan ofwel nog maar 2 jaar afgestudeerd bent ofwel nog verder studeert, is een kleine krijgen zo jong toch al een serieuze beslissing. (in beide gevallen is er weinig stabiliteit aanwezig, financieel en qua relatie). Als uw lief dan een pak ouder is en er wel enige stabiliteit is.. tja dan kan het misschien wel.
Ik zeg niet dat het nooit kan of niet mag, maar je moet toch ook inzien dat het vaak de eerder "marginale" gevallen zijn die zo jong al aan kinderen beginnen....
Verder: hoeveel mensen zijn er op hun 20ste al volwassen genoeg? Zeker in onze maatschappij...

Er zullen er zijn die het perfect doen op die leeftijd, maar enig realisme is wel handig in zo'n zaken.

Klik om te vergroten...

ze heeft een ASO diploma (ik ook) en ze wou dierenarts worden, door de kleine heeft ze de studie stopgezet (ze beloofde me dit niet te doen maar bon...)

ik ben zelf ook een dropout maar het voordeel is dat ik wel fysieke jobs aankan die nog deftig betalen en ik ga vanaf september een opleiding doen van een jaar, ik weet niet wat ze nu doet, vermoed gewoon thuiszitten, de vriend verdient wss wel genoeg...als die relatie ooit springt denk ik wel dat ze in no time onder nen trein springt, ze is echt extreem labiel soms, maar zo zijn alle exen, niet? (grapje)

ze is zeker en vast volwassen genoeg, ben ik van overtuigd, maar ze was al zwanger toen ze pakweg 8 maanden samenwaren ofzo...achja, 'k heb het nog gezegd toen maar weet ge, zolang ze perfect gelukkig zijn samen, wie ben ik dan om te oordelen? 't is dat ik het beter heb :')

evilboy zei:

Vertel eens iets meer dan kunt ge ook specifieker advies verwachten.

Klik om te vergroten...

Ik ben gewoon slecht opgegroeid en ben altijd op mezelf aangewezen geweest.
Details over mijn verleden geef ik niet vlug weg. Ik heb er wel veel uit geleerd en ben er met een zeer sterk relativeringsvermogen uitgekomen.

In de situatie die zich nu heeft voorgedaan is mijn vertrouwen dus geschonden. In plaats van een persoon te beoordelen en aan te duiden als bron van pijn/conflict blijf ik openstaan en probeer ik dingen en die persoon te begrijpen. Aangezien ik op die manier geen bron van pijn vind keert het zich in mij, creëert daar conflict en gaat het irrationeel zoeken naar redenen en verwijten (zelfverwijten dus).
Dat kan zwaar zijn, vooral als ge op uzelf aangewezen zijt om het te stoppen/op te lossen. Maar ok, dat is mij dus gelukt doordat ik kan analyseren wat er gebeurd en het zo een plaats kan geven. Op die manier kan ik ook nog blijven openstaan en blijven vertrouwen geven, zelfs in de persoon die hier zonder intentie de oorzaak van was. Het blijft wel een pijnlijke bedoening om door te moeten gaan, maar mijzelf veranderen op dat gebied zou ik ook niet willen. Ik slaag er wel in om ermee om te gaan.

'n Jaartje samen vandaag.

Orchidee zei:

'n Jaartje samen vandaag.

Klik om te vergroten...

"It’s like being cellmates, except neither of you has to deficate in a bucket now and then while the other lies on a bunk silently facing the wall

Every day, the same person, merping on and on about the same 3 or 4 subjects… through their mouth, which, not so long ago was a delicate, beautiful thing you enjoyed kissing but now is just a sort of underwhelming content delivery system.

"Oh you had a day at work did you? Oh yeah, oh no that does sound miserable, tell me about it, tell me all about it, tell me all about your life, in detail, for ever."

On and on burbles their mushcave talking about stuff that happened to them, and things they consider important, sharing their feelings, while you just point your face in their direction, and hope that your expression doesn’t portray your aching isolation and your raging need to just open your own mouth and shout, “OH FOR GODS SAKE JUST SHUT UP! SHUT UP!”

Charlie Brooker

Charlie Brooker's True Love - YouTube

Gelukkige verjaardag

Ne maat van mij die een dik jaar geleden vader is geworden heeft het vaak over hoe zijn vrouw haar moedersinstinct al meteen aan sprong tijdens de zwangerschap. Hij was zelf nog heel rationeel en zo maar toen het kindje geboren was sprong zijn vadersinstinct plots ook aan en begreep hij zijn vrouw ook ineens veel beter.

Ik ken checkmate en zijn vriendin natuurlijk niet maar hun situatie doet mij hier toch een beetje aan denken. Volgens mij moet dat meiske het inderdaad wel heel moeilijk hebben nu.

Nesjamag zei:

Ik ben gewoon slecht opgegroeid en ben altijd op mezelf aangewezen geweest.
Details over mijn verleden geef ik niet vlug weg. Ik heb er wel veel uit geleerd en ben er met een zeer sterk relativeringsvermogen uitgekomen.

In de situatie die zich nu heeft voorgedaan is mijn vertrouwen dus geschonden. In plaats van een persoon te beoordelen en aan te duiden als bron van pijn/conflict blijf ik openstaan en probeer ik dingen en die persoon te begrijpen. Aangezien ik op die manier geen bron van pijn vind keert het zich in mij, creëert daar conflict en gaat het irrationeel zoeken naar redenen en verwijten (zelfverwijten dus).
Dat kan zwaar zijn, vooral als ge op uzelf aangewezen zijt om het te stoppen/op te lossen. Maar ok, dat is mij dus gelukt doordat ik kan analyseren wat er gebeurd en het zo een plaats kan geven. Op die manier kan ik ook nog blijven openstaan en blijven vertrouwen geven, zelfs in de persoon die hier zonder intentie de oorzaak van was. Het blijft wel een pijnlijke bedoening om door te moeten gaan, maar mijzelf veranderen op dat gebied zou ik ook niet willen. Ik slaag er wel in om ermee om te gaan.

Klik om te vergroten...

Je kan toch die persoon (of beter dat schenden van uw vertrouwen door die persoon) aanduiden als bron van pijn/conflict en jezelf nog steeds begripvol opstellen? De twee zaken sluiten elkaar toch niet uit? Je kan dan nogaltijd die bron verder tracen naar acties/gebeurtenissen in het verleden maar zo kan je wel de bron effectief aanduiden. Een beetje zoals een kind z'n hand op een warme stoof legt, zich verbrandt en de bron van pijn bij de stoof legt wetende dat hij zijn hand er op gelegd heeft. Zo hoef je toch niet conflict te gaan zoeken binnenin jezelf. Lijkt me ontzettend irrationeel eigenlijk.

• Lief
• 1 jaar een beetje later , haar ouders moeien zich te veel tijdens relaite-> game over
• uit elkaar - blijven contact houden, meestal NIET fijn
• missen elkaar toch fel
• gaan terug met elkaar weg = fijn ( knuffele, kussen, fijne dingen doen)
  [*]1 week later vraagt ze me iets te gaan doen, ik had iets te doen en kon dus niet of te laat -> CHAOS,leugenaar,vuilap
  [*]Wilt opeens niks meer van mij weten
  [*]ik geef op, heb er genoeg van & en verbreek alle contact
  [*]ga zwemmen -> EX met andere jong ;/ (ligt net langs mij ook nog:doh
  [*]week later, sms dat ze me nog dingen wil teruggeven (persoonlijk), ik antwoord met gooi 't maar weg -> nog kwader
  [*]Geen contact meer
  [*]Hoor ik via een vriendin, vrijt ge terug met EX, nee voor? Op haar FB staat 'Heeft een relatie' (6-8)
  [*]euh?

Het vet gedrukte is op een tijdsperiode van net geen maand.

Ik heb int begin enorm afgezien, nu nog soms. Maar ik weet niet als met de laaste regels moet lachen of me kwaad moet maken?

Lachen met de gestoordheid van haar

Timmeke zei:

Ja maar je gaat wel specifiek voor dat abortus probleem eigenlijk.. omdat beter te kunnen plaatsen...
Is toch anders dan "gewone" relatietherapie.

Zelfs als haar lief in de chemie werkt... is 20 toch nog altijd "marginaal" in onze maatschappij...

Klik om te vergroten...

shit gast wat een bekrompen gedachtengang heb jij. 15 jaar terug was da nog perfect normaal en nu is het marginaal. Wat is daar in gods naam marginaal aan?

Een vriend van mijn broer is ook al vader op zijn 20ste en da zijn de beste ouders die een kind kan hebben en niks marginaal aan.

En de maatschappij vindt dat ook niet marginaal, mss een bepaalde bevolkingsgroep wel (die met hun polokes, witte shortjes en schoenen zonder kousen). Maar daarover heeft mijn maatschappij (70% van de bevolking) dan ook zijn gedacht.
OK het is jong, dat hoor je me niet zeggen. Maar als je daarvoor kiest, dan is dat hun keuze.
Marginaal begint hier precies een modewoordje te worden die te pas en te onpas gebruikt wordt

Ivm de relatietherapie, mss geen slecht idee. Jullie zijn idd jong, maar wat je nu samen hebt meegemaakt is ook geen klein bier, iets waar heel veel relaties op stranden. Het zou vooral haar eigenlijk veel helpen, want jij hebt eigenlijk niet zoveel hulp nodig. (en je kan ze ook moeilijk alleen naar een psycholoog sturen)

CAPS zei:

• Lief
• 1 jaar een beetje later , haar ouders moeien zich te veel tijdens relaite-> game over
• uit elkaar - blijven contact houden, meestal NIET fijn
• missen elkaar toch fel
• gaan terug met elkaar weg = fijn ( knuffele, kussen, fijne dingen doen)
  [*]1 week later vraagt ze me iets te gaan doen, ik had iets te doen en kon dus niet of te laat -> CHAOS,leugenaar,vuilap
  [*]Wilt opeens niks meer van mij weten
  [*]ik geef op, heb er genoeg van & en verbreek alle contact
  [*]ga zwemmen -> EX met andere jong ;/ (ligt net langs mij ook nog:doh
  [*]week later, sms dat ze me nog dingen wil teruggeven (persoonlijk), ik antwoord met gooi 't maar weg -> nog kwader
  [*]Geen contact meer
  [*]Hoor ik via een vriendin, vrijt ge terug met EX, nee voor? Op haar FB staat 'Heeft een relatie' (6-8)
  [*]euh?

Het vet gedrukte is op een tijdsperiode van net geen maand.

Ik heb int begin enorm afgezien, nu nog soms. Maar ik weet niet als met de laaste regels moet lachen of me kwaad moet maken?

Klik om te vergroten...

Orchidee zei:

'n Jaartje samen vandaag.

Klik om te vergroten...

Nu begint de miserie pas ad:

Ch3ckmate zei:

over dat eerste, wat momenteel lastig is is voor mezelf bepalen of ik goed heb gedaan of niet, ik had haar beloofd (en zij had dat ook echt gevraagd) om meer tijd met haar door te brengen en meer tijd aan haar te spenderen...probleem is dat dat nog niet echt gelukt is, waarom niet? zij heeft heel juli gewerkt, en ik ook, nu had ik wel gezegd heel augustus vrij te nemen zodat we gans deze maand samen zouden zijn en nu zitten we in deze situatie, waardoor ze me ook wel veel ontwijkt heb ik den indruk. ze zei dat ze nu meer tijd alleen nodig heeft, en ze kreeg plots ook een extra aanbod van een bedrijf om nog 10 dagen te werken, waardoor zij nu in augustus ook nog werkt, wij niet op vakantie gaan zoals gepland en ik eigenlijk ook beter gewoon nog wat extra dagen zou werken ipv thuis te zitten niksen (want met haar weggaan is ook geen optie als ze werkt natuurlijk)

't is dus allemaal zo simpel niet, ik kan er natuurlijk ook elke namiddag naartoe gaan maar ze woont 12 km van mij zonder deftige verbindingen en ik denk niet echt dat ze daar veel aan heeft eerlijk gezegd...ze is dan doodop :/

Klik om te vergroten...

Kan je niet meer terecht in het centrum waar de abortus gebeurd is? Ik neem aan dat ze toch ook begeleiding achteraf voorzien (al dan niet betalend)? En die mensen zullen het dan wel gewend zijn om met de situatie van jou en je vriendin om te gaan.
Ik vermoed dat je zeker niet de eerste zal zijn die hier tegenaan loopt en zeker ook niet de laatste.

Anyway, my 2 cents, misschien moet je haar is alles vertellen wat je hier bent komen typen? Ik ben er nog altijd van overtuigd dat van het moment je stopt met praten of moeite te doen om te praten je al beter met alles kan stoppen...
Tesnoods copy-paste je heel de dingen in een word-document en print je het uit en zet je u even opzij terwijl zij even rustig de tijd neemt om alles te lezen. En dan heb je al direct een "intro" waaruit een deftig rustig gesprek kan voortvloeien.

In het verleden zelf zulke ervaring gehad die wel nog niet zo vergaand was als die van jullie. Als zijnde, het was nog binnen de tijdspanne om de morning-afterpil te gebruiken. Het meisje heeft er ook serieus van afgezien, we zijn niet meer samen maar komen wel nog steeds overeen. Het was echter niet de reden waarom het gedaan is. Sedert dien lesje geleerd en steeds hoedje op...

cura zei:

Je kan toch die persoon (of beter dat schenden van uw vertrouwen door die persoon) aanduiden als bron van pijn/conflict en jezelf nog steeds begripvol opstellen? De twee zaken sluiten elkaar toch niet uit? Je kan dan nogaltijd die bron verder tracen naar acties/gebeurtenissen in het verleden maar zo kan je wel de bron effectief aanduiden. Een beetje zoals een kind z'n hand op een warme stoof legt, zich verbrandt en de bron van pijn bij de stoof legt wetende dat hij zijn hand er op gelegd heeft. Zo hoef je toch niet conflict te gaan zoeken binnenin jezelf. Lijkt me ontzettend irrationeel eigenlijk.

Klik om te vergroten...

Ja, dat doet het conflict verdwijnen, maar dat was dus blijkbaar niet mijn reflex in dit geval (ik heb duidelijk teveel vertrouwen gegeven). Dat is wel de conclusie waartoe ik gekomen ben nadien. Maar mijn eerste reflex bleek dus een te zijn van blijven openstaan in plaats van oordelen/aanduiden.
Het is allemaal inderdaad irrationeel, maar dat is menselijk I guess

fomas zei:

Kan je niet meer terecht in het centrum waar de abortus gebeurd is? Ik neem aan dat ze toch ook begeleiding achteraf voorzien (al dan niet betalend)? En die mensen zullen het dan wel gewend zijn om met de situatie van jou en je vriendin om te gaan.
Ik vermoed dat je zeker niet de eerste zal zijn die hier tegenaan loopt en zeker ook niet de laatste.

Anyway, my 2 cents, misschien moet je haar is alles vertellen wat je hier bent komen typen? Ik ben er nog altijd van overtuigd dat van het moment je stopt met praten of moeite te doen om te praten je al beter met alles kan stoppen...
Tesnoods copy-paste je heel de dingen in een word-document en print je het uit en zet je u even opzij terwijl zij even rustig de tijd neemt om alles te lezen. En dan heb je al direct een "intro" waaruit een deftig rustig gesprek kan voortvloeien.

In het verleden zelf zulke ervaring gehad die wel nog niet zo vergaand was als die van jullie. Als zijnde, het was nog binnen de tijdspanne om de morning-afterpil te gebruiken. Het meisje heeft er ook serieus van afgezien, we zijn niet meer samen maar komen wel nog steeds overeen. Het was echter niet de reden waarom het gedaan is. Sedert dien lesje geleerd en steeds hoedje op...

Klik om te vergroten...

huh? morning-after pil is binnen de 72 uur he? en dan al zoveel problemen? :/ of bedoel je de abortuspil?

Nesjamag zei:

Ja, dat doet het conflict verdwijnen, maar dat was dus blijkbaar niet mijn reflex in dit geval (ik heb duidelijk teveel vertrouwen gegeven). Dat is wel de conclusie waartoe ik gekomen ben nadien. Maar mijn eerste reflex bleek dus een te zijn van blijven openstaan in plaats van oordelen/aanduiden.
Het is allemaal inderdaad irrationeel, maar dat is menselijk I guess

Klik om te vergroten...

Wees een keer iets minder vaag want nu krijg ik het idee dat ge op Skype uzelf hebt betast voor iemand die achteraf een vieze vent van 55 bleek te zijn.

fomas zei:

In het verleden zelf zulke ervaring gehad die wel nog niet zo vergaand was als die van jullie. Als zijnde, het was nog binnen de tijdspanne om de morning-afterpil te gebruiken. Het meisje heeft er ook serieus van afgezien, we zijn niet meer samen maar komen wel nog steeds overeen. Het was echter niet de reden waarom het gedaan is. Sedert dien lesje geleerd en steeds hoedje op...

Klik om te vergroten...

Het kon evengoed zijn moest ze die morning-afterpil niet gebruikt hebben dat er ook niets aan de hand was e.
Het is niet omdat ge is onbeschermd vrijt da ge direct zwanger zijt.

Checkmate zijn vriendin was echt wel zwanger...

Emiel Goelen zei:

Wees een keer iets minder vaag want nu krijg ik het idee dat ge op Skype uzelf hebt betast voor iemand die achteraf een vieze vent van 55 bleek te zijn.

Klik om te vergroten...

Oh Emiel toch :')

da_flux zei:

Het kon evengoed zijn moest ze die morning-afterpil niet gebruikt hebben dat er ook niets aan de hand was e.
Het is niet omdat ge is onbeschermd vrijt da ge direct zwanger zijt.

Checkmate zijn vriendin was echt wel zwanger...

Klik om te vergroten...

Het was idd de abortuspil zoals Checkmate aangaf, excuses voor de verwarring . Mijn ex had toen ook een positieve zwangerschapstest(en) afgelegd.
Wel straf dat ied daar weer opvliegt (oh sensatie) en mijn 'raad' totaal genegeerd word

WeedJunk zei:

Oh Emiel toch :')

Klik om te vergroten...

Hij heeft anders wel groot gelijk :')

Ik weet niet of deze hypothese al de revue gepasseerd is, maar is het niet mogelijk dat uw vriendin nu met die ene gast 'aanpapt' (zonder daarbij iets verkeerds te doen voorlopig) om u terug te pakken omdat gij haar wat gepusht hebt om een beslissing te nemen ivm die abortus?

Daarmee wil ik er trouwens de labiele en marginale stempel niet opplakken. Ik denk dat het algemeen geweten is dat een abortus, zeker mentaal, een van de zwaarste dingen is waar een vrouw mee te maken kan hebben. Ik vermoed dat ze ook behoorlijk hard in de knoop ligt met zichzelf (i.e. "heb ik de juiste beslissing genomen?") en een groot deel van dat schuldgevoel op u probeert te projecteren.