Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 23
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Nesjamag
Legacy Member
Xirtanneke zei:
Over zo zaken kan enkel gespeculeerd worden, wat is de waarde daarvan. Ik heb geen verbintenis of verlatingsangst. Ik ben wel deviërend, maar psychologisch zeer gezond. Ik ben niet bang om mij kwetsbaar op te stellen en de keren dat ik dan gekwetst wordt neem ik erbij, dat gaat toch voorbij.
Ik heb nu wel een dierbare in de vorm van een goeie vriend die ik al van jaren terug ken. Verlatingsangst heb ik daar totaal niet bij.
Niemand moet op mij een impressie maken, ik heb daar geen nood aan.
Ik heb echt niets liever dan dat mensen gewoon zoveel mogelijk zichzelf zijn rondom mij. Hun imperfecties ga ik des te mooier vinden.
Echt, vrijwel niets is mooier voor mij dan iemand die zich oprecht toont, wie ze echt zijn, en van daar een connectie durven aangaan.
BlazeMusic
Legacy Member
Ik krijg het vliegend, brandend en allesvernietigend schijt, van mensen waarbij hun hele bestaan lijkt te draaien rond het vinden van een lief, en dat blijkbaar ook nog een belangrijke factor lijkt te zijn voor hun dagelijkse geluk.
Vandaag berichtje van een kennis: "pff al een jaar vrijgezel, ik zal nooit iemand vinden en niemand ziet mij graag, kzou er beter niet meer zijn..." (hij is 20).
Spring dan voor den trein, het kan mij niet schelen, maar stop met u zo eindeloos aan te stellen omdat ge vrijgezel zijt... That won't get you pussy either! :doh:
Vandaag berichtje van een kennis: "pff al een jaar vrijgezel, ik zal nooit iemand vinden en niemand ziet mij graag, kzou er beter niet meer zijn..." (hij is 20).
Spring dan voor den trein, het kan mij niet schelen, maar stop met u zo eindeloos aan te stellen omdat ge vrijgezel zijt... That won't get you pussy either! :doh:
BlazeMusic
Legacy Member
Lolplayer zei:²
Hoewel ik het eerder zielig vind voor hun
Heb er zelfs eentje gekend die eerst zei via facebook: "Oh? gij zijt al bezet? Zeker van? Want heb u altijd al een beetje zien zitten en heb toch al vaak met u in mijn hoofd gezeten". Toen ik dan echt de kous afhield en zei dat ik geen interesse had, was het van: "en gij heb toevallig geen vriendinnen die vrijgezel zijn? Wilt ge eens rondhoren voor mij?"
Nee... Laat mij gerust...
Ik moet dat soort dwepen echt verwijderen van mijn facebook.Is er ook eentje die mij elke week aanspreekt, gewoon om eventjes te kunnen zeiken. Die begint dan altijd met: "en, hoe is het ermee?". Waarop ik standaard antwoord: "nog altijd hetzelfde, ouders aan het scheiden, we gaan ons huis kwijt zijn en ik probeer zo veel mogelijk geld binnen te halen om mijn studies te kunnen blijven betalen, dus ik voel mij op sommige momenten wel een beetje kut".
Zijn antwoord is dan meestal; "ja, ik snap dat kut-gevoel, ik ben nog altijd vrijgezel dus met mij gaat het ook niet goed...".
Seriously? Gij snapt hoe ik mij voel?
Ik ben ervan overtuigd dat ze dat soort mensen kweken in serres, en ze dan in de maatschappij loslaten.
Emiel Goelen
Legacy Member
)Kevio
Legacy Member
Eventjes mijn verhaal hier neerpennen 
21 december 2012 - de dag dat de wereld ging vergaan - kreeg ik een smsje dat mijn valiezen klaarstonden... 2 jaar ervoor was ik voor 3 maand omwille van mn werk naar USA vertrokken en ze nam / neemt mij dat nog altijd kwalijk. Ze wil dat ik ook eens de pijn onderga die ik onderging.
Even terugspoelen naar februari 2010. Ik stond klaar om te vertrekken naar USA. Ik deed sales voor Zuid-Amerika, en om een lang verhaal kort te maken, ze hadden liever dat de sales vanuit het Amerikaans filiaal gebeurden dan vanuit België. Transportkosten en zo We hadden de kans om ons daar definitief te vestigen en we gingen niets te kort komen. Mevrouw wou niet. Dan stelde de firma voor om eens op reis naar daar te gaan zodat ze alles kon bekijken en laten bezinken. Mevrouw wou wederom niet.
Na enkele gesprekken met het management was ik eruit gekomen. Ik ging eerst voor 3 maand gaan om de overdracht te doen, en dan ging ik een mooie job terugkrijgen in België. Indien nodig zou ik nog eens gaan voor een 2-tal weken om alles verder op te volgen. Dit was een kans die ik volgens mij niet kon laten liggen.
Eenmaal aangekomen in de States hield ik dagelijks contact met haar via Skype. Tot ze me na 3 weken vertelde dat ze doodleuk gestopt was met de pil en zwanger was van. Ik keerde meteen terug naar België voor haar. Pittig detail om te weten, in september 2009 hadden we net een woning gekocht. En we waren jeugdliefdes in het lager onderwijs en het eerste middeljaar hadden we het geregeld "aan" maar in het 5e serieus beginnen vrijen.
Soit, tijd gaat door, we worden gelukkige ouders van een mooie dochter. In Juli 2012 beslissen we om een grotere woning te kopen. En in december krijg ik dan deze shit op mijn boterham gegooid. Bijkomend iets, in de eerste woning had ik alles mooi laten schrijven wat ik erin had gestopt, bij de tweede niet meer. Bye bye 32K...
Even doorspoelen richting februari 2013. Ondertussen had ik ontdekt dat ze me had bedrogen met een jobstudent van haar werk godbetert. Gezien we een kindje hebben wou ik het nog eens proberen. Sowieso zijn het anders kansen die je van jouw dochter afneemt. Ik krijg een smsje dat ze heeft ingezien dat haar gezin belangrijker is bla bla bla. Eind februari zegt ze dat ze hem niet uit haar hoofd kan zetten. Soit, ik begon het beu te komen en heb haar duidelijk voor de keuze gesteld.
Van maart tot juli heb ik bij mn ouders gewoond, nu ondertussen een eigen appartement opnieuw gekocht.
Gemakkelijk was het allesinds, maar zoals onze vriend Kanye zegt, what doesn't kill you, makes you only stronger. Mss ben ik nu wel een grotere asshole in toekomstige relaties. Een iets weet ik wel zeker, ik weet wat ik wil, maar misschien nog belangrijker ik weet wat ik niet meer wil.
Ik ben 26, tijd zat om nog een vrouw te vinden. Ik ga ook niet hopeloos op zoek, we zien wel wie er mijn pad kruist. Momenteel investeer ik volop in mezelf, 3x per week fitness wanneer ik mn dochter niet heb en de resultaten beginnen te komen Ik ben op een punt gekomen dat ik gelukkiger ben dan in de laatste maanden van mn huwelijk. Ook ik voelde dat het niet meer ging. Soms zijn er eenzame momenten, maar dan zie ik bepaalde vrienden van mij en aargh die sleur wil ik echt niet meer. Dan vraag ik mij af welke meerwaarde die mensen elkaar te bieden hebben.
Misschien ben ik hopeloos verouderd op dat gebied, maar de romanticus in mij wacht links of rechts wel nog in de ware liefde. Zolang er hoop is, is er leven. Een ander pluspunt is dat ik nu wel bewust meer tijd stop in mn dochter. De band die we met elkaar hebben, ook al is ze nog maar 22 maanden is nu al veel sterker dan hij ooit had kunnen zijn toen haar mama en ik nog samen waren.
Als ik nog een happy end eraan kan breien heb ik het ideale scenario klaar liggen voor een film haha :-D
Soms zie ik bepaalde mensen wanhopen, maar liefde en gevoelens zijn nu eenmaal zaken die je spijtig genoeg niet kan forceren. Tenzij Thailand toestanden. Wacht af, investeer tijd in jezelf en geniet van de vrije momenten. Ik speel opnieuw voetbal, ga naar de fitness, ben nu aan het kijken om zelfstandig te worden, en ik geniet intens van de momenten met mijn dochter.
Dat alles maakt het er niet makkelijker op I know. Ik heb bewust gekozen voor een week - week situatie omdat mijn dochter mijn kleine godin is. Maar dat maakt van mij de persoon die ik ben, en iemand die daar niet kan mee omgaan, sorry maar 't is gedaan om alles op te geven voor 1 iemand. Wat niet wegneemt dat ik mij niet volledig zal geven in een toekomstige relatie.
Voor de mensen die een breuk aan het verwerken zijn. Ik heb alles in een ladekast gestopt mentaal in mn hoofd. De herinneringen met mijn ex. In het begin zaten die in het bovenste schap, momenteel liggen die in het onderste schap, en dat doe ik niet vaak meer open. Zelf heb ik mij ook doelen gesteld, veel gaan sporten. Je voelt je vanzelf beter in je vel en je valt als een blok in slaap 's nachts. Geen energie meer om te piekeren.
Niemand is het waard om jezelf te laten verwaarlozen en te laten gaan.
21 december 2012 - de dag dat de wereld ging vergaan - kreeg ik een smsje dat mijn valiezen klaarstonden... 2 jaar ervoor was ik voor 3 maand omwille van mn werk naar USA vertrokken en ze nam / neemt mij dat nog altijd kwalijk. Ze wil dat ik ook eens de pijn onderga die ik onderging.
Even terugspoelen naar februari 2010. Ik stond klaar om te vertrekken naar USA. Ik deed sales voor Zuid-Amerika, en om een lang verhaal kort te maken, ze hadden liever dat de sales vanuit het Amerikaans filiaal gebeurden dan vanuit België. Transportkosten en zo
We hadden de kans om ons daar definitief te vestigen en we gingen niets te kort komen. Mevrouw wou niet. Dan stelde de firma voor om eens op reis naar daar te gaan zodat ze alles kon bekijken en laten bezinken. Mevrouw wou wederom niet.Na enkele gesprekken met het management was ik eruit gekomen. Ik ging eerst voor 3 maand gaan om de overdracht te doen, en dan ging ik een mooie job terugkrijgen in België. Indien nodig zou ik nog eens gaan voor een 2-tal weken om alles verder op te volgen. Dit was een kans die ik volgens mij niet kon laten liggen.
Eenmaal aangekomen in de States hield ik dagelijks contact met haar via Skype. Tot ze me na 3 weken vertelde dat ze doodleuk gestopt was met de pil en zwanger was van. Ik keerde meteen terug naar België voor haar. Pittig detail om te weten, in september 2009 hadden we net een woning gekocht. En we waren jeugdliefdes
in het lager onderwijs en het eerste middeljaar hadden we het geregeld "aan" maar in het 5e serieus beginnen vrijen.Soit, tijd gaat door, we worden gelukkige ouders van een mooie dochter. In Juli 2012 beslissen we om een grotere woning te kopen. En in december krijg ik dan deze shit op mijn boterham gegooid. Bijkomend iets, in de eerste woning had ik alles mooi laten schrijven wat ik erin had gestopt, bij de tweede niet meer. Bye bye 32K...
Even doorspoelen richting februari 2013. Ondertussen had ik ontdekt dat ze me had bedrogen met een jobstudent van haar werk godbetert. Gezien we een kindje hebben wou ik het nog eens proberen. Sowieso zijn het anders kansen die je van jouw dochter afneemt. Ik krijg een smsje dat ze heeft ingezien dat haar gezin belangrijker is bla bla bla. Eind februari zegt ze dat ze hem niet uit haar hoofd kan zetten. Soit, ik begon het beu te komen en heb haar duidelijk voor de keuze gesteld.
Van maart tot juli heb ik bij mn ouders gewoond, nu ondertussen een eigen appartement opnieuw gekocht.
Gemakkelijk was het allesinds, maar zoals onze vriend Kanye zegt, what doesn't kill you, makes you only stronger. Mss ben ik nu wel een grotere asshole in toekomstige relaties. Een iets weet ik wel zeker, ik weet wat ik wil, maar misschien nog belangrijker ik weet wat ik niet meer wil.
Ik ben 26, tijd zat om nog een vrouw te vinden. Ik ga ook niet hopeloos op zoek, we zien wel wie er mijn pad kruist. Momenteel investeer ik volop in mezelf, 3x per week fitness wanneer ik mn dochter niet heb en de resultaten beginnen te komen
Ik ben op een punt gekomen dat ik gelukkiger ben dan in de laatste maanden van mn huwelijk. Ook ik voelde dat het niet meer ging. Soms zijn er eenzame momenten, maar dan zie ik bepaalde vrienden van mij en aargh die sleur wil ik echt niet meer. Dan vraag ik mij af welke meerwaarde die mensen elkaar te bieden hebben.Misschien ben ik hopeloos verouderd op dat gebied, maar de romanticus in mij wacht links of rechts wel nog in de ware liefde. Zolang er hoop is, is er leven. Een ander pluspunt is dat ik nu wel bewust meer tijd stop in mn dochter. De band die we met elkaar hebben, ook al is ze nog maar 22 maanden is nu al veel sterker dan hij ooit had kunnen zijn toen haar mama en ik nog samen waren.
Als ik nog een happy end eraan kan breien heb ik het ideale scenario klaar liggen voor een film haha :-D
Soms zie ik bepaalde mensen wanhopen, maar liefde en gevoelens zijn nu eenmaal zaken die je spijtig genoeg niet kan forceren. Tenzij Thailand toestanden. Wacht af, investeer tijd in jezelf en geniet van de vrije momenten. Ik speel opnieuw voetbal, ga naar de fitness, ben nu aan het kijken om zelfstandig te worden, en ik geniet intens van de momenten met mijn dochter.
Dat alles maakt het er niet makkelijker op I know. Ik heb bewust gekozen voor een week - week situatie omdat mijn dochter mijn kleine godin is. Maar dat maakt van mij de persoon die ik ben, en iemand die daar niet kan mee omgaan, sorry maar 't is gedaan om alles op te geven voor 1 iemand. Wat niet wegneemt dat ik mij niet volledig zal geven in een toekomstige relatie.
Voor de mensen die een breuk aan het verwerken zijn. Ik heb alles in een ladekast gestopt mentaal in mn hoofd. De herinneringen met mijn ex. In het begin zaten die in het bovenste schap, momenteel liggen die in het onderste schap, en dat doe ik niet vaak meer open. Zelf heb ik mij ook doelen gesteld, veel gaan sporten. Je voelt je vanzelf beter in je vel en je valt als een blok in slaap 's nachts. Geen energie meer om te piekeren.
Niemand is het waard om jezelf te laten verwaarlozen en te laten gaan.
|nfected
Legacy Member
Ik denk dat jij toch wel voor een deel verantwoordelijk zijt hoor al beweer je van niet. Jij ben bevoordeelt thuis (ik had ook zon thuis) alles wordt geregeld voor u. Maar dit is niet de maatstaf. Je mag niet verwachten omdat jij zo'n huis hebt dat iedereen dit heeft of moet hebben.
Op zich is er niets mis mee dat een 20j thuis haar eigen plan moet trekken. Er zijn veel mensen die nog meer hun plan moeten trekken. En het is niet aan u om daar tegen in te gaan.
Natuurlijk praat dit niet zijn acties goed maar ik denk dat jij moet beseffen dat het niet aan u is om u met zo'n zaken te moeien.
Op zich is er niets mis mee dat een 20j thuis haar eigen plan moet trekken. Er zijn veel mensen die nog meer hun plan moeten trekken. En het is niet aan u om daar tegen in te gaan.
Natuurlijk praat dit niet zijn acties goed maar ik denk dat jij moet beseffen dat het niet aan u is om u met zo'n zaken te moeien.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.