Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 23

Ikzelf woon nog thuis puur omdat ik niet kapitaalkrachtig genoeg ben om een eigen stek te kunnen kopen. Huren vind ik geldverspilling en zou ik max. 2 à 3 jaar willen doen, en dan nog het liefst met een partner zodat de grootste kosten al beperkt kunnen worden.

Zoals ik al zei zijn mijn ouders gescheiden en woon ik bij mijn vader. Bij mijn moeder spring ik meestal 's vrijdag na het werk eens binnen, en op ene zondagnamiddag ofzo. Ik zou er absoluut geen probleem mee hebben als dat ook bij mijn vader zo zou zijn. Ik ben trouwens perfect capabel om mijn eigen was en strijk te doen en een (simpel) potje eten te koken. Het probleem is gewoon dat één gemiddeld loon niet volstaat om op een normale manier op eigen benen te kunnen staan. In mijn leefwereld wil "normaal" nu eenmaal zeggen dat ik tenminste een eigen huis/appartement heb waarbij ik niet elke laatste week van de maand de koperen centjes moet gaan tellen en waarbij ik niet afhankelijk ben van een huisbaas. Dan ben ik nog liever afhankelijk van mijn vader

M'n laatste vriendin was een jaar ouder en had al alleen/samengewoond, maar woonde op dat moment ook terug bij haar ouders. Die onafhankelijkheid in haar zei me eigenlijk niet zo veel, en het feit dat ze haar kwetsbaarheid zoveel mogelijk probeerde te verbergen vond ik zelfs een afknapper, dus daarin kan ik Nesjamag helemaal volgen.

Ik heb soms de indruk dat vrouwen in dezelfde situatie vaak gemakkelijker zo'n stap kunnen zetten, maar aan mij is het niet besteed. Een vrouw die daar geen begrip voor kan opbrengen is bijgevolg ook geen vrouw waar ik een relatie mee zou willen.

Nesjamag zei:

Een goeie vriend van mij heeft zijn huidig lief leren kennen terwijl hij bij zijn moeder woonde. Hij is 33. Hij heeft ook een kind van 3 en zijn ex was zwanger van mogelijk nog een kind van hem.
Hij zei dat schaamteloos aan zijn huidig lief die een instelling had nooit iets te beginnen met iemand die al kinderen heeft en onafhankelijk ook zo aantrekkelijk vindt.
Of dat maakte ze haarzelf toch wijs.

Thuis wonen bij ouders is totaal geen turn off, op voorwaarde dat ge het niet verzwijgt. Als ge daar rechtuit en onbschaamd eerlijk over zijt dan gaat ge prima kansen hebben.

Klik om te vergroten...

Zoiets kunt ge niet verzwijgen. Vroeg of laat komt dat toch naar boven dus beter ben je er eerlijk over. Afhankelijk van de reden is het absoluut niets om je ervoor te schamen. Enige afknapper dat ik kan bedenken is blijven wonen bij je ouders uit gemakzucht. Mannen die op latere leeftijd om die reden nog thuis wonen tonen op die manier een enorm gebrek aan verantwoordelijkheid en hebben, naar mijn mening, totaal geen zin om volwassen te worden. Alleen wonen betekent niet alleen zelf kunnen koken maar verantwoord kunnen omgaan met je geld, zin voor verantwoordelijkheid over het algemeen tonen etc...Voor een vrouw is zo'n man veel aantrekkelijker, lijkt me, dan iemand die niet weet waarop of waaraf. Denk ik dan he.

Als man vind ik onafhankelijk ook aantrekkelijk in een vrouw. Maar op hetzelfde moment vind ik kwetsbaarheid en er kunnen zijn voor iemand (nodig zijn op sommige vlakken) ook bijzonder aantrekkelijk.

Klik om te vergroten...

Natuurlijk is dat zo. Vrouwen kunnen eenvoudigweg niet zonder mannen en vice versa ook, zo eenvoudig is. Tenminste een mens kan niet zonder liefde, genegenheid etc leven en of dat nu van een man, vrouw, moeder of vader komt, maakt op zich niets uit. Het gevoel van onmisbaar zijn voor je geliefde is ook heel belangrijk en dat tonen aan je geliefde is zelfs belangrijker. Daarnaast denk ik dat we 2 vormen van onmisbaar door elkaar halen. Met mijn vorm van onmisbaar als afknapper bedoel ik qua huishouden etc niet wat je gemis/aanwezigheid van een levenspartner betreft. Wie wilt nu niet elke dag of avond een smsje ontvangen van je geliefde met de boodschap "ik mis je, ik kan niet zonder, ik wil je,..." Ik i.i.g. wel zenne!

Vrouwen zullen totaal hetzelfde zijn, of toch de goeie toch.
Wie wil er nu geen aandacht en affectie geven, en ook krijgen. En dat ook kunnen toegeven, en een lief hebben die dat ook open durft toegeven zodat die zaken vrij hun gang kunnen gaan en er zo geen forceerde sfeer van constant indruk moeten maken is. Oprechtheid, openheid en kwetsbaarheid hebben echt gigantische waarde.

Klik om te vergroten...

Ben het met die laatste zin volledig met je eens.
Amen 2 that one bro!!

Emiel Goelen zei:

Passeer de joint eens, ge hebt hem nu lang genoeg gehad.

Klik om te vergroten...

Mus86 zei:

Inside the mancave, gaat hier interessant worden om wat te lezen .
Hotel mama vind ik oké tot op een bepaalde leeftijd en in bepaalde omstandigheden. Als een man zegt nog even te willen door sparen om iets van zichzelf te kopen oké, maar als hij er echt voor uitkomt om 28 te zijn en gewoon nog graag onder de vleugels te wonen puur omdat zijn eten elke avond klaar staat en alles wordt gewassen en gestreken, dat vind ik toch een beetje raar.
Ook in bepaalde omstandigheden kan ik het begrijpen dat het terug tijdelijk thuis wonen is.
Maar hoe dan ook vind ik een man die iets of wat zelfstandig is toch wat aantrekkelijker .

Klik om te vergroten...

Daar ga ik wel mee akkoord. Ikzelf blijf ook langer bij mijn pa wonen door omstandigheden (2 jaar een studierichting gedaan waar ik ben mee gestopt wegens te zware statistiek en schrik om ermee te blijven zitten, opnieuw begonnen in een studierichting die me wel goed afgaat). Ik blijf thuis tot mijn 24ste-25ste, ik ben nu 22. Ik doe hier wel de was en de strijk, "deeltijds" koken, elke week heel het huis eens van onder tot boven kuisen en ik "babysit" op mijn jongste broer. "Hotel papa" in zekere zin, maar ik profiteer er niet van.

Ik vind mensen die gewoon thuisblijven voor de gemakkelijkheid (elke avond warm eten, was en strijk gedaan,...) een beetje vreemd. Ik zou mij wat schamen in die positie. Na een bepaalde leeftijd is het ook wat akward... Ik vind tot uw 25ste thuis wonen wel oké (of het moest zijn omdat ik zelf in die positie zit...), maar tot uw 30ste vind ik er dan weer serieus over (tenzij er andere omstandigheden mee gemoeid zijn).

Laat wa over voor mij hè


Sent from my iPhone using Tapatalk - now Free

Op uw 30ste nog bij uw ouders wonen is idd wel erover, tenzij ge door omstandigheden terug heb moeten gaan, je kan pas echt volwassen zijn als je op uw eentje uw plan heb moeten trekken, zo leer je jezelf en de echte wereld pas kennen


Sent from my iPhone using Tapatalk - now Free

BlazeMusic zei:

maar tot uw 30ste vind ik er dan weer serieus over (tenzij er andere omstandigheden mee gemoeid zijn).

Klik om te vergroten...

Als je single bent en veel vrijheid hebt thuis, waarom zou je dan persé alleen moeten gaan wonen? Je kan thuis evengoed zelfstandig en volwassen zijn, daar heb je echt geen eigen woonst voor nodig. Dat automatisch als afknapper gaan beschouwen vind ik nogal oppervlakkig.

het feit is gewoon dat je niet weet wat zelfstandig zijn inhoud als je nog bij uw ouders woont, zoals elke puber denk je wel dat je het weet, maar toch is het anders in de praktijk. En als je van die pubergedachten hebt, kan je jezelf ook niet echt volwassen noemen hè


Sent from my iPhone using Tapatalk - now Free

lynnson83 zei:

het feit is gewoon dat je niet weet wat zelfstandig zijn inhoud als je nog bij uw ouders woont, zoals elke puber denk je wel dat je het weet, maar toch is het anders in de praktijk. En als je van die pubergedachten hebt, kan je jezelf ook niet echt volwassen noemen hè


Sent from my iPhone using Tapatalk - now Free

Klik om te vergroten...

Sorry lieve lynnson83, maar je hebt een dt-foutje gemaakt.

Dat is nou toch ook niet bepaald een kenteken van volwassenheid eh. Zo'n simpel regeltje.

"wat zelfstandig zijn inhoudt"

"Zelfstandig zijn" is hier het onderwerp en "inhoudt" is hier de persoonsvorm.
Je moet dus de dt-regel toepassen en het werkwoord vervoegen naar de derde persoon. Met een t, dus.

(Sorry, ik ben leerkrachte Nederlands, noem het beroepsmisvorming )

Die dt fout neemt niet weg dat hij of zij gelijk heeft.
Theoretisch gezien kan iedereen alleen wonen. Vraag is dan natuurlijk wel of het iedereen in de praktijk lukt en dat weet je pas op het moment zelf. Dus al doende...

Nog bij de ouders wonen kan veel voordelen met zich meebrengen. Je kan dan volop sparen voor een eigen huisje te kopen ipv geld te "verspillen" aan huur .


Amaai..Vriendin heeft laatste tijd serieuze communicatie problemen zowel naar anderen als naar mij toe.
Over "intieme" onderwerpen zegt ze bijna nooit iets uit haar eigen. Moet het altijd uit haar sleuren... Vind dit echt kut, want heb haar er al vaak over aangesproken en dan zegt ze "ja kweet het en we moeten er aan werken" ==> Maar daar blijft het dan bij..

Nu heeft ze thuis echt een kut internet verbinding, wat aan de provider/modem ligt. Nu kocht ze enkele dagen geleden een nieuwe laptop en is het internet nu nog slechter (terwijl het op school/bij mij thuis super gaat). En ze begon er echt kwaad van te worden, omdat ze zo niet voor school kan leren.
Ik "Vraag dan aan uw vader dat hij de router verandert of van provider ofzo verandert. Of desnoods is er een makkelijkere oplossing, maar vraag het hem. Als ge het ni vraagt weet hij het niet hé"
==> "Neenee, kvraag die niks".. en daarna zat ze nog wat dagen te zagen dat het internet traag was ed..
Die heeft echt een communicatie probleem naar anderen toe..
Eerste dag dat ze aan de unief was, heeft ze me gevraagd of ik 's middags niet met haar wou eten, omdat ze niemand kende (terwijl ik in haar plaats gewoon bij klasgenoten zou zitten en zo mensen zou leren kennen)..
Begint me gewoon te storen dat ze zo communicatie-schuw is en het niet wil inzien..

Hahahaha ja, ge ziet t hè, muggenziften over iemands spelling in een forum , ...ge woont nog bij uw ouders blijkbaar


Sent from my iPhone using Tapatalk - now Free

Als ik sommige reacties zie, dan vraag ik me toch hoe sommigen het thuis gehad hebben. Versta me niet verkeerd, maar de mensen die de "thuiswoners" veroordelen, die hebben thuis meestal gene zak gedaan. Ze denken dat het elders ook zoals thuis is, ik zou daar toch iets meer voorzichtig in zijn. Denken die mensen nu echt dat iemand die thuis woont niet zelfstandig kan zijn? Ik ben 29 & ik woon ook nog thuis, waarom zou ik mij daar voor moeten schamen? Dit wil toch helemaal niet zeggen dat ik niet voor mezelf kan zorgen?

Het hangt er echt maar vanaf hoe jouw persoonlijke situatie is thuis. Ik ben al jaren single & dan heb je gewoon niet die drang om alleen te wonen, zeker niet als je ouders er totaal geen probleem mee hebben. Integendeel zelfs, ik denk dat ze het erg zouden vinden moest ik nu vertrekken. Ik zou me er op dit moment ook niet gelukkig door voelen vrees ik. Zelf spaar ik genoeg geld elke maand & ik heb quasi nooit problemen met mijn ouders, want ik hou me ook niet bezig met dingen die hun kunnen storen. Als iemand mij niet moet omdat ik nog thuis woon, dan is dat hun probleem hoor. Als zij niet naast dat feit kunnen kijken & mij niet kunnen aanvaarden zoals ik ben, dan zoeken ze maar iemand anders

Ik besef ook wel alleen wonen zal moeten op een bepaald moment, maar wanneer dat juist zal zijn? Geen idee! Volgend jaar zal ik zonder werk zitten (bedrijf sluit de deuren na meer dan 10 jaar dienst) en ik zal waarschijnlijk terug naar school gaan, die dingen beïnvloeden natuurlijk de levenskeuzes die je moet maken. Ik twijfel er trouwens niet aan dat ik voor mezelf kan zorgen hoor. Als sommige mensen anders beweren, dan moet ik daar toch eens goed om lachen. Ik kan koken, ik kan de was doen, ik kan strijken, ik kan mijn belastingsbrief invullen, etc. Ik ga ook al jaren alleen op vakantie & daar moet ik ook alles alleen doen... Ik maak me daar dus geen zorgen over eerlijk gezegd

De tijd van lui zijn & alles gepresenteerd krijgen thuis is gedaan hoor. Zolang je mee helpt in't huishouden & mee de rekeningen wil betalen, dan is er toch geen probleem? Of vinden jullie van wel?

Yo jug , voor alle duidelijkheid, ik wil niemand veroordelen, ik zou zelfs iedereen de raad willen geven om zo lang mogelijk bij de ouders te blijven en te sparen, want vanaf het moment da je er alleen voor staat, komt er van sparen maar heel weinig in huis. Maar als we het hebben over zelfstandigheid en volwassenheid......., kan k je wel vertellen dat er een nieuwe wereld opengaat van t moment da je alleen gaat wonen, ...en of je kan strijken of koken of.. Whatever, heeft er niets mee te maken, je moet vanaf dat moment alles doen, ALLES......... En dan ben je pas zelfstandig, grtz


Sent from my iPhone using Tapatalk - now Free

Ik begrijp wat je bedoelt, want er zijn eenmaal veel mensen die nog thuis wonen & niets van de wereld afweten. Je moet gewoon beseffen dat wat jij onder zelfstandigheid verstaat, niet noodzakelijk hetzelfde betekent voor iemand anders. Mij mag je bijvoorbeeld eender waar ter wereld een maand naar toe sturen, ik zal wel zorgen dat ik mij amuseer & dat alles in orde is. Dan moet ik ook alles alleen doen & zit ik soms zelfs in situaties waarvan ik denk "dat ik dit maar overleef!". Ik denk dat er veel zogenaamde zelfstandige mensen dat bv niet zouden durven, maar verandert dat hun persoonlijkheid? Of hun capaciteiten? Ik denk het niet.

Dus ja, er zijn genoeg voorbeelden van mensen die thuis wonen & niet weten wat het betekent om zelfstandig te kunnen leven. Nee, er zijn ook genoeg voorbeelden van hoe het wel moet. Iedereen over dezelfde kam scheren is dus een beetje te kortzichtig naar mijn inziens. Je bent misschien pas volledig zelfstandig als je effectief alleen woont, maar dat wil dus niet zeggen dat alle mensen die nog thuis wonen niet weten hoe het moet! Dat is eigenlijk mijn punt

Vind ik ook Joeshoe.

Alleen wonen en gene nagel hebben om aan uw gat te krabben, dat is pas sexy...

C-lientje zei:

Sorry lieve lynnson83, maar je hebt een dt-foutje gemaakt.

Dat is nou toch ook niet bepaald een kenteken van volwassenheid eh. Zo'n simpel regeltje.

"wat zelfstandig zijn inhoudt"

"Zelfstandig zijn" is hier het onderwerp en "inhoudt" is hier de persoonsvorm.
Je moet dus de dt-regel toepassen en het werkwoord vervoegen naar de derde persoon. Met een t, dus.

(Sorry, ik ben leerkrachte Nederlands, noem het beroepsmisvorming )

Klik om te vergroten...

mag ik uw vriend worden?

lynnson83 zei:

je moet vanaf dat moment alles doen, ALLES......... En dan ben je pas zelfstandig, grtz

Klik om te vergroten...

Klinkt eerder als een soort van ultieme eenzaamheid. Een weinig begeerlijke ervaring.

Als dit de betekenis van onafhankelijkheid, wel dan ben ik liever afhankelijk en verhuis ik liever pas uit hotel mama als ik een lief heb zodat ik direct kan gaan samenwonen.

idd , maar kortzichtig kan je het niet noemen, zelfstandig zijn is niet iets wat je moet kunnen hè , want iedereen kan het, het is iets wat je bent door hetgeen wat je doet. Je kan jezelf ook zelfstandig noemen als je je eigen boterhammen smeert, ... Maar als je dit doet terwijl je mama het brood en de pot choco heeft gekocht, moet je nog ns verder nadenken voor je jezelf zelfstandig noemt


Sent from my iPhone using Tapatalk - now Free

lantaarnpaal zei:

mag ik uw vriend worden?

Klik om te vergroten...

Waarom? Ben je soms een leerkracht Nederlands?