Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 23

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Heb jij een lief?

  • Neen, ik wil momenteel niemand in mijn leven.

    Stemmen: 35 7,4%

  • Ja, ik ben samen met iemand van hetzelfde geslacht.

    Stemmen: 18 3,8%

  • Neen, maar ik ben op zoek.

    Stemmen: 68 14,3%

  • Neen, ik heb nog nooit een lief gehad.

    Stemmen: 46 9,7%

  • Ja, ik ben samen met iemand van het andere geslacht.

    Stemmen: 239 50,3%

  • Neen, maar ik heb er wel een gehad.

    Stemmen: 46 9,7%

  • Neen, maar ik ben wel verliefd.

    Stemmen: 23 4,8%
  • Totaal aantal stemmers
    475
  • Opiniepeiling gesloten.
B

BlazeMusic

Legacy Member
Joeshoe zei:
Als je single bent en veel vrijheid hebt thuis, waarom zou je dan persé alleen moeten gaan wonen? Je kan thuis evengoed zelfstandig en volwassen zijn, daar heb je echt geen eigen woonst voor nodig. Dat automatisch als afknapper gaan beschouwen vind ik nogal oppervlakkig.
Klik om te vergroten...

Ik heb niet gezegd dat het een afknapper is. Ik zou het alleen vreemd vinden als ik mijn 30-jarige vriend thuis bij zijn ouders zou moeten bezoeken... Da's niet oppervlakkig, want uiteindelijk ben ik ook samen met iemand van 25 die nog thuis woont (na lang te hebben samengewoond met zijn ex-vriendin, zij maakte het uit, hij bleef met weinig achter...).

Maar vanaf 30 begin ik mij toch enkele vragen te stellen. Is dat oppervlakkig? Ik denk van niet. Het roept bij mij dan eerder andere vragen op. Want als het toch zo comfortabel is bij de ouders, waarom er dan niet tot hun 40ste blijven wonen? (bij wijze van spreken). Ik vind dat allesinds vreemd, geen afknapper, maar wel vreemd.


Edit: en dat heb ik het echt niet over de mensen die thuis wonen om te sparen en mee helpen in huis hé. Dan heb ik het over de mensen die graag gratis in hotel "mama en papa" wonen en compleet verloren zullen zijn de dag dat ze alleen gaan wonen. Voor ik hier iets naar mijne kop gesmeten krijg... :lol:
M

Myllan

Legacy Member
De meningen zijn, laat ons zeggen, verdeeld.:D
Mensen die zich aangesproken voelen schieten de in de verdediging en beweren hoog bij laag dat er niets mis is met wonen bij je ouders als 30plusser.
Leden die al wel alleen wonen of hebben gewoond proberen met hand en tand duidelijk te maken dat het niet altijd is zoals het lijkt en dat men het zeker niet mag onderschatten. Ondertussen probeert nog iemand anders een date te fixen met een lerares.:lol:

To be continued...:D
l

lynnson83

Legacy Member
Amai, wat een lamzakken allemaal, liever afhankelijk zijn dan alles in eigen handen nemen, dat is de juiste instelling ja, ...... De jeugd .....


Sent from my iPhone using Tapatalk - now Free
C

C-lientje

Legacy Member
lynnson83 zei:
Amai, wat een lamzakken allemaal, liever afhankelijk zijn dan alles in eigen handen nemen, dat is de juiste instelling ja, ...... De jeugd .....


Sent from my iPhone using Tapatalk - now Free
Klik om te vergroten...

De juiste instelling bestaat niet. In Everberg is het miserie troef. :(

Ik heb een kennis die er eens stage heeft gelopen. :sop:
Het is gewoon de hel.
P

Preske

Legacy Member
Ik woon nog thuis, ben er niet bepaald fier op. Ik wil alleen gaan wonen, maar als invalide op uitkering is dat zo goed als onmogelijk, of ik zou in een van de ghetto's gaan wonen...
M

Myllan

Legacy Member
Preske zei:
Ik woon nog thuis, ben er niet bepaald fier op. Ik wil alleen gaan wonen, maar als invalide op uitkering is dat zo goed als onmogelijk, of ik zou in een van de ghetto's gaan wonen...
Klik om te vergroten...


Dat is dus wat ik eerder bedoelde met je toestand die het niet toelaat. Je hebt geen enkele reden om je ervoor te schamen want je hebt je gezondheid niet mee. Dat is wat anders dan iemand die wel gezond is, werk heeft maar liever op zijn luie krent blijft liggen en verw8 dat mama elke avond zijn eten klaarmaakt.
De mogelijkheden om als mindervalide alleen te wonen en zijn in België enorm beperkt. Nederland is op dat gebied veel beter voorzien.
l

lynnson83

Legacy Member
Je kan nog altijd met iemand samenwonen om de kosten te delen, als roommate a.h.w


Sent from my iPhone using Tapatalk - now Free
M

Mus

Legacy Member
In everberg is de jeugdinstelling.

Ik veroordeel ook geen thuiswoners.. Ben 27, heb 5 jaar samengewoond en zelfstandig geweest. Maar owv niet zo kapitaal krachtig genoeg als mijn ex, ben ik degene die wordt uitgekocht. Ik ben dus dankbaar dat ik tijdelijk terug naar huis kan naar mijn ouders. Dat ze mij de mogelijkheid geven terug mijn leven op orde te krijgen en flink door sparen. Intussen zoek ik wel verder om zelf iets te kunnen kopen.
Ik draag hier mijn steentje bij, zou het ook niet anders kunnen nadat ik 'alleen' heb gewoond en weet dat een handje helpen in het huishouden aangenaam is.

Al is uw eigen stek kwijt zijn en uw ding kunnen doen ook niet te onderschatten met wat ik nu rekening moet mee houden. Dus hoe graag ik ook thuis ben, ik zie mezelf hier weer geen drie jaren wonen.
M

Myllan

Legacy Member
Feit dat iemand die invalide is niet alleen kan wonen heeft niet alleen met de kosten te maken maar vooral met het zoeken en vinden van een aangepaste woning.
Iemand die zijn of haar gezondheid niet 100% mee heeft, heeft speciale zorgen etc nodig en niet zomaar iedereen kan daarmee samenleven tenzij het je levenspartner is die er altijd voor je is, onvoorwaardelijk. Iemand waarmee je alles deelt, lief en leed etc...
l

lynnson83

Legacy Member
Ja mus86, heb ong hetzelfde meegemaakt, ff terug naar ouders, maar was snel terug weg..... Niets boven vrijheid......


Sent from my iPhone using Tapatalk - now Free
M

Mus

Legacy Member
Gewoon omdat je ervan hebt geproefd vind ik, van die vrijheid. Ik kon aardig mijn plan trekken. Mijn vriend toen werkte shiften, ik zat vaak alleen. Vond het zelfs zo erg nog niet, die 'me time' :).
Ik kan me wel inbeelden met een handicap dat er andere zaken komen kijken. Daar hoef je je niet voor te schamen.
Ben jij gaan huren lynnson83 of ook meteen gekocht?
Ondertussen je leven ook back on track?
L

Lolplayer

Legacy Member
lynnson83 zei:
Ja mus86, heb ong hetzelfde meegemaakt, ff terug naar ouders, maar was snel terug weg..... Niets boven vrijheid......


Sent from my iPhone using Tapatalk - now Free
Klik om te vergroten...

Vrijheid, welke vrijheid ?

Onafhankelijkheid is overrated

Is het trouwens niet moeilijker om te gaan samenwonen met iemand die die onafhankelijkheid heeft geproefd ?
P

Preske

Legacy Member
lynnson83 zei:
Wat heb je dan?
Klik om te vergroten...

Rug is compleet naar de zak. Linkerkant is nooit hersteld van de 2 verlammingen, neurologische ziekte die eigenlijk een tikkende tijdbom is waardoor ik elke dag kan opstaan met een hersentumor, of blind kan worden, of doof, al dat leuks.

lynnson83 zei:
Je kan nog altijd met iemand samenwonen om de kosten te delen, als roommate a.h.w
Klik om te vergroten...

Dan verlies ik te veel van mijn uitkering. Ik kan dus kiezen tussen comfortabel thuis blijven wonen en zeker zijn dat er iemand in de buurt is als het misloopt, of van alleen te gaan wonen in een krot en niets overhouden. Of met iemand gaan samenwonen in het zelfde krot en nog niets overhouden.
B

BlazeMusic

Legacy Member
Preske zei:
Ik woon nog thuis, ben er niet bepaald fier op. Ik wil alleen gaan wonen, maar als invalide op uitkering is dat zo goed als onmogelijk, of ik zou in een van de ghetto's gaan wonen...
Klik om te vergroten...

Tesliem zei:
Dat is dus wat ik eerder bedoelde met je toestand die het niet toelaat. Je hebt geen enkele reden om je ervoor te schamen want je hebt je gezondheid niet mee. Dat is wat anders dan iemand die wel gezond is, werk heeft maar liever op zijn luie krent blijft liggen en verw8 dat mama elke avond zijn eten klaarmaakt.
De mogelijkheden om als mindervalide alleen te wonen en zijn in België enorm beperkt. Nederland is op dat gebied veel beter voorzien.
Klik om te vergroten...

Dit dus... Er is een verschil tussen mensen die door omstandigheden niet alleen kunnen gaan wonen, en mensen die verwachten dat alles voor hen gedaan wordt (uitzonderingen: mensen die willen sparen voor ze iets zoeken, ouders die met de gezondheid sukkelen en die hulp nodig hebben, mensen die zelf aan iets lijden...)



EDIT: Heb een vriend die af en toe zegt: "ja, ik moet niks bij mijn ouders doen, mag al mijn centen houden en ondertussen goed doorwerken, en als ik genoeg heb, dan ben ik hier weg want ik ben die hun stomme regels beu!" (--> "geen luide muziek meer op uw kamer na middernacht want dan slapen wij niet goed + wij moeten geen bier halen als uw vrienden langskomen want dat is uw eigen verantwoordelijkheid"). Als ik hem bezig hoor, krijg ik steeds spontaan de neiging om mijn schoen tegen macht 12 tegen zijn gezicht te smijten... Profiteur dat hij is... :wtf:
M

Mus

Legacy Member
Die vrijheid waar ik het over heb, en ik spreek voor mezelf, is die waar je zelf kan bepalen hoe laat je eet, doucht, wanneer je op stap gaat,...
Hoe je het ook draait of keert, en ik spreek weer voor de situatie hier thuis, ik houd me aan de 'regels' van mijn ouders.
Eten doen we samen, op een bepaald uur. Ik moet de douche hier om 23u niet meer inspringen want ik wil ze niet wakker houden. Als ik later thuiskom houd ik rekening met hun. Oké de normaalste zaak, maar als je alleen woont doe je gewoon je zin.
Ik help hen omdat ik vind dat dat van me verwacht wordt om hier te mogen zijn. En buiten die 'vrijheid' wil ik ze gewoon ook niet tot last zijn. Al zullen zij dat nooit zo benoemen :)
M

Mus

Legacy Member
Lolplayer zei:
Is het trouwens niet moeilijker om te gaan samenwonen met iemand die die onafhankelijkheid heeft geproefd ?
Klik om te vergroten...

Tuurlijk is dat niet moeilijker. Samenwonen is sowieso aanpassingen maken in je eigen levensstijl, compromissen maken. Daar MOET je voor open staan als je een relatie een eerlijke kans wilt geven. Anders blijf je beter alleen :).
En of dat dus is met iemand die weet wat het is om alleen te wonen of iemand die rechtstreeks van thuis komt, dat maakt geen verschil imo.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan