Schwimm
Legacy Member
Emiel Goelen zei:I
Ik heb hier volgens mij bijna nooit iets persoonlijks gepost over mijn relatie maar soit. Of dat nu te maken heeft met autisme of niet doet er dan nog niet eens zo veel toe.
Relaties zijn een wespennest en eens ge er in zit, kan het moeilijk zijn om er uit te stappen omwille van honderden redenen, een van de belangrijkste zijnde (vind ik) dat het vaak moeilijk is om nog een duidelijk beeld op uw eigen relatie te krijgen eens ge er middenin zit omdat uw fucking emoties in de weg zitten van uw beoordelingsvermogen.
Resultaat? Kijk eens rond u, hoeveel mensen ziet ge die eigenlijk met een zwaar geval van stockholmsyndroom zitten, liefkozend weggemoffeld onder de noemer "relatie". Vraag daar maar aan hoe het gaat. Die zullen hun schouders ophalen, zeggen "ups en downs", "het is overal wel iets zeker?", etc. Da's gewoon omdat die er tot aan hun schouders toe in zitten en er terug uitstappen hun leven te veel zou ontwrichten, of omdat ze bang zijn voor de mogelijke eenzaamheid die hun te wachten staat.
Ik ben ook (te) lang blijven plakken bij mijn vorige relatie om de simpele reden dat ik dat meiske graag zag en omdat ik haar niet wilde kwetsen. Dus wat doet ge: uzelf blijven wijsmaken dat ge niet moet opgeven, dat ge begrip moet opbrengen voor bepaalde omstandigheden (iedereen heeft wel bepaalde delen van zijn verleden waar hij/zij mee kampt en die hun stempel hebben gedrukt op wie ge zijt, in dit geval autisme, chronische ziekte, maar kon evengoed moeilijke jeugd zijn, scheiding ouders, dood ouders, gepest op school - whatever), mezelf continu gewezen op mijn eigen (veelvuldig aanwezige) gebreken en imperfecties en dat ik dus best kan leren om content te zijn en dat het "overal wel wat is". Ge begint alles te kadreren, overal excuses voor te verzinnen om uzelf wijs te maken dat het allemaal zo slecht nog niet is. Maar vooral: ge wilt niet opgeven. Want opgeven, da's gemakkelijk.
Wat ik eigenlijk wil zeggen (denk ik) is dat ge met een relatie een blik miserie opentrekt als ge dat doet met de verkeerde persoon. Als gij overweg kunt met die manier van communiceren dan is dat goed hé, iemand gelijk uw vriend verdient ook een toffe vriendin. Vanuit mijn perspectief, en gebaseerd op mijn ervaringen, zou ik nooit nog aan zoiets beginnen. Maar goed BM, hopelijk vergis ik mij want lijkt mij een toffe griet en hoop met u mee dat alles gewoon op zijn pootjes komt deze keer en dat bovenstaand verhaal niet op u van toepassing is.
Oh wat zit hier zoveel waarheid in over relaties in het algemeen.



ad:
.


