Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 29
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Lt. KroftDünkel
Legacy Member
In De Gloria is totaal niet hetzelfde als Het Eiland.glashelder zei:Nja, da's hier ook altijd een discussiepunt. Hij wil dat ik van alles en nog wat doe (mee op kamp met de chiro) terwijl ik echt zoiets heb van gast, laat mij eens gerust met je tentjes, honderd hyperactieve kinderen en wc's die maar half werken. Hij zegt dan dat ik 'niks' doe en dat het zo moeilijk is om mij uit mijn kot te krijgen, terwijl ik dan weer vind dat hij mij probeert te veranderen en dat ik niet goed genoeg voor hem ben zoals ik ben. En zo gaan we een tijdje back and forth
Maar ja, zo af en toe doe ik wel eens zoiets (want liefde is een werkwoord en al!) en hij gaat dan met mij mee naar mijn 17de knaagdierenbeurs dat jaar. En dan speel ik eens zijn Axis & Allies mee (en geef het op na zes uur uitleg want oh god hoeveel regels zijn er in dat spel) en hij kijkt met mij mee naar Het Eiland.
(SERIEUS HOE KAN JE HET EILAND NU NIET LEUK VINDEN. Er scheelt echt iets met die jongen. In De Gloria ben ik maar niet aan begonnen want da's hetzelfde en volgens mij is hij echt een beetje kapot of zo.)
Hij wil ook met mij gaan lopen. Haha. Ik loop nog niet eens om de bus of trein te halen, laat staan voor mijn 'plezier'.
Verstuurd vanaf mijn SM-C101 met Tapatalk
Emiel Goelen
Legacy Member
glashelder zei:Nja, da's hier ook altijd een discussiepunt. Hij wil dat ik van alles en nog wat doe (mee op kamp met de chiro
(SERIEUS HOE KAN JE HET EILAND NU NIET LEUK VINDEN. Er scheelt echt iets met die jongen. In De Gloria ben ik maar niet aan begonnen want da's hetzelfde en volgens mij is hij echt een beetje kapot of zo.)
Hij wil ook met mij gaan lopen. Haha. Ik loop nog niet eens om de bus of trein te halen, laat staan voor mijn 'plezier'.
Mja, da's toch normaal dat ge overlappende interesses wilt hebben en samen dingen wilt doen? Als ge nu niet van dezelfde soort films houdt of niet naar dezelfde muziek luistert, tot daar aan toe, maar nu klinkt het inderdaad wel alsof die vanalles wilt gaan doen en gij eigenlijk gewoon binnen wilt zitten en naar tv wilt kijken. Die probeert toch niet om u te veranderen, enkel maar om u te betrekken bij zijn leefwereld en interesses. Allez, fair enough natuurlijk als gij dat echt niet wilt of kunt, maar ik zou dat toch een zware pil vinden om door te slikken, zeker als dat dan direct is met 'probeer mij niet te veranderen', 'laat mij gerust met uw tentjes', 'ik loop nog niet eens voor mijn bus te halen', etc. Allez, ik neem aan dat ge dat wel op een andere manier verwoordt in het echt (of dat hoop ik toch), maar beetje uit uw comfort zone komen mag precies wel eens
Unrelated:
found this gem - Imgur
glashelder
Legacy Member
Ik ben prima gelukkig in mijn comfort zone hoor. Ik heb gewoon niet zo'n behoefte om allemaal zotte dingen te gaan doen, nooit gehad dus ik mis helemaal niks. Niet dat ik niks doe met hem, ik doe gráág dingen met hem, maar dan wel een beetje een compromis (en niet tien dagen in een tent zitten tussen 100 gillende chirokinderen, da's mijn reinste nachtmerrie). Wij doen verschillende uitstapjes samen en er staat er nog een boel gepland ook. Maar dingen die 0,0 mijn goesting zijn? Dat wil ik een keer doen, maar absoluut niet de frequentie die hij graag zou hebben (dan ben ik kapot na twee weken).Emiel Goelen zei:Mja, da's toch normaal dat ge overlappende interesses wilt hebben en samen dingen wilt doen? Als ge nu niet van dezelfde soort films houdt of niet naar dezelfde muziek luistert, tot daar aan toe, maar nu klinkt het inderdaad wel alsof die vanalles wilt gaan doen en gij eigenlijk gewoon binnen wilt zitten en naar tv wilt kijken. Die probeert toch niet om u te veranderen, enkel maar om u te betrekken bij zijn leefwereld en interesses. Allez, fair enough natuurlijk als gij dat echt niet wilt of kunt, maar ik zou dat toch een zware pil vinden om door te slikken, zeker als dat dan direct is met 'probeer mij niet te veranderen', 'laat mij gerust met uw tentjes', 'ik loop nog niet eens voor mijn bus te halen', etc. Allez, ik neem aan dat ge dat wel op een andere manier verwoordt in het echt (of dat hoop ik toch), maar beetje uit uw comfort zone komen mag precies wel eens
Allez, omgekeerd zou je dat toch niet zeggen? Zo van dude, je bent de hele tijd gaan sporten en gaan kamperen en kajakken, een beetje op uw gemak thuis zitten mag ook wel hé
Komt ook doordat ik zo introvert als de pest ben. Je maakt mij niet gelukkiger dan met een hele dag voor mij alleen, wat boeken, koffie, internet en I'm good to go, ik amuseer mij te pletter en kom tijd te kort. Steek mijn weekend vol met activiteiten en ik eindig de zondagavond om 19u overprikkeld met migraine in mijn bed. Ik hou dat niet vol, ik vind dat niet leuk en ik kan er dus héél slecht tegen als iemand dat wil opdringen. Ik heb er meer dan 25 jaar over gedaan om te accepteren dat ik nu eenmaal mijn grenzen heb en deze ook zelf te respecteren, dan ga ik er niet te pas en te onpas over gaan om een ander plezier te doen. Want als het aan hem ligt, zit élk weekend dus stampvol (hij kan ook totaal geen tijd inschatten dus hij krijgt ook nooit gedaan wat hij allemaal wil doen). Ik wil dan best in een weekend iets doen wat hij wil doen, maar niet het hele weekend lang en ook geen dingen die mij ab-so-luut niet liggen.
Om maar een voorbeeld te geven: hij is dus sinds vorige week zaterdag op chirokamp. Ik heb het huis voor mij alleen. In die week ben ik een keer tot aan de supermarkt geweest, en een keer tot aan de dagbladhandel om een pakketje te verzenden. Voor de rest heb ik mij hier thuis geamuseerd en het huishouden gedaan. Ik heb mij nog geen moment verveeld, eigenlijk.
(Ik mis hem wel hoor
)Alcair
Legacy Member
Goed. Vandaag was idd een vroege dag, kan gebeurenGuazala zei:
Vooral omdatbde kleinste de oudste wakker weende. Voorbije dagen was het telkens 8u dus mogen niet klagen.
Ik heb al verlof sinds 17 juli en nog tot 28 augustus, dus kan allemaal geen kwaad. Tegen dat ii terug ga werken zal de jongste wel doorslapen dus geen stress.
Het is het allemaal wel waard
Recipe4hate
Legacy Member
Niet iedereen hier snapt wat het is om introvert te zijn.
Ik snap heel goed dat Glas sommige grenzen heeft bepaald.
Ik heb er ook een beetje 'last' van, maar in veel mindere mate. Nu ja, last: ik vind het eigenlijk wel leuk om soms de introverte uit te hangen, iets wat mijn schoonfamilie niet begrijpt.
Ik snap heel goed dat Glas sommige grenzen heeft bepaald.
Ik heb er ook een beetje 'last' van, maar in veel mindere mate. Nu ja, last: ik vind het eigenlijk wel leuk om soms de introverte uit te hangen, iets wat mijn schoonfamilie niet begrijpt.
glashelder
Legacy Member
Ja, ik vind het eigenlijk ook niet altijd plezant. Vrijdagavond gaan we naar een groot feest in Nederland (300 mensen) met een groepje vrienden. We blijven daar dan ook slapen in een scoutslokaal om dan de zaterdagochtend/middag weer naar huis te vertrekken. Dat alleen al is al genoeg om mij de rest van het weekend kapot te hebben, maar zondag is er de Rodent Fair in Sint-Niklaas en daar wil ik echt héél graag heen. Ik heb een paar afspraken gemaakt daar met mensen om spulletjes te overhandigen en 't is ook gewoon plezant. Dat is dus nog een drukke dag, terwijl het ook mijn laatste dag verlof is en de dag erna mijn werk weer begint.
Ik zie daar dus enorm tegenop en tegelijkertijd kijk ik er ook heel erg naar uit, want het zijn allemaal leuke dingen, natuurlijk. Ik weet alleen dat ik echt doodop zal zijn en misschien ook wel niet te genieten met migraine etc. Dat is wel een beetje een merde. Ik vind thuisblijven en 'niks' doen heel leuk, maar zo'n dingen vind ik óók wel eens leuk, alleen heb ik mijn grenzen daarin en soms is dat wel vervelend. Ik weet dat ik niet meer dan één of twee dingen in één weekend moet plannen, anders is het te veel voor mij. En dan heb ik het ook over heel gewone dingen zoals op bezoek bij vrienden of even de stad in of gaan eten bij familie. Dat is allemaal enorm vermoeiend voor mij. Het ontspant mij niet, het alleen zijn ontspant mij. Dus een weekend met allemaal zo'n dingen zorgt ervoor dat ik aan het eind van het weekend geen of weinig momenten heb gehad om mij te ontspannen.
Overigens wou ik eerst niet naar dat feest gaan (om de redenen die hier staan), maar mijn vriend wou echt héél graag dat ik meeging en het leek mij ook wel leuk, dus ik ga dan toch maar. Dus allez, 't is niet alsof ik helemaal niks doe voor hem. Alleen zeg ik vaker nee dan ja, da's een feit.
Dat (schoon)familie je niet begrijpt, dat herken ik ook wel. Mijn huidige schoonfamilie is wel tof, die zijn ook heel introvert allemaal. Maar in het verleden heb ik ook zo'n ma van een lief gehad (ik woonde er dan nog bij ook) die de hele tijd zat te zeggen dat ik mij daarover moest zetten en dat ik wat meer moest doen en dat die vermoeidheid allemaal in mijn hoofd zat. Zelfs toen we met de hele familie naar de Ikea gingen en ik op de terugweg hoofdpijn had, zei ze dat ik daar niet aan moest denken en dan ging het wel vanzelf weggaan En mijn ma is ook zo, die zei vroeger ook de hele tijd dat ik mij daarover moest zetten. Gelukkig begint ze het nu wel een beetje te begrijpen, nadat ik het haar een paar keer goed uitgelegd heb. Als we dan familiefeest hebben en ik zet mij na een uur of drie-vier apart of ergens uit het lawaai, dan zegt ze ook gewoon tegen de rest van ah ja, ze moet efkes alleen zijn, zo na een paar uur wordt dat een beetje te veel. Het helpt ook wel dat mijn ene nichtje net zo is, dus ze ziet wel dat het niet aan mij ligt, dat er nog zo mensen zijn.
Ik zie daar dus enorm tegenop en tegelijkertijd kijk ik er ook heel erg naar uit, want het zijn allemaal leuke dingen, natuurlijk. Ik weet alleen dat ik echt doodop zal zijn en misschien ook wel niet te genieten met migraine etc. Dat is wel een beetje een merde. Ik vind thuisblijven en 'niks' doen heel leuk, maar zo'n dingen vind ik óók wel eens leuk, alleen heb ik mijn grenzen daarin en soms is dat wel vervelend. Ik weet dat ik niet meer dan één of twee dingen in één weekend moet plannen, anders is het te veel voor mij. En dan heb ik het ook over heel gewone dingen zoals op bezoek bij vrienden of even de stad in of gaan eten bij familie. Dat is allemaal enorm vermoeiend voor mij. Het ontspant mij niet, het alleen zijn ontspant mij. Dus een weekend met allemaal zo'n dingen zorgt ervoor dat ik aan het eind van het weekend geen of weinig momenten heb gehad om mij te ontspannen.
Overigens wou ik eerst niet naar dat feest gaan (om de redenen die hier staan), maar mijn vriend wou echt héél graag dat ik meeging en het leek mij ook wel leuk, dus ik ga dan toch maar. Dus allez, 't is niet alsof ik helemaal niks doe voor hem. Alleen zeg ik vaker nee dan ja, da's een feit.
Dat (schoon)familie je niet begrijpt, dat herken ik ook wel. Mijn huidige schoonfamilie is wel tof, die zijn ook heel introvert allemaal. Maar in het verleden heb ik ook zo'n ma van een lief gehad (ik woonde er dan nog bij ook) die de hele tijd zat te zeggen dat ik mij daarover moest zetten en dat ik wat meer moest doen en dat die vermoeidheid allemaal in mijn hoofd zat. Zelfs toen we met de hele familie naar de Ikea gingen en ik op de terugweg hoofdpijn had, zei ze dat ik daar niet aan moest denken en dan ging het wel vanzelf weggaan
En mijn ma is ook zo, die zei vroeger ook de hele tijd dat ik mij daarover moest zetten. Gelukkig begint ze het nu wel een beetje te begrijpen, nadat ik het haar een paar keer goed uitgelegd heb. Als we dan familiefeest hebben en ik zet mij na een uur of drie-vier apart of ergens uit het lawaai, dan zegt ze ook gewoon tegen de rest van ah ja, ze moet efkes alleen zijn, zo na een paar uur wordt dat een beetje te veel. Het helpt ook wel dat mijn ene nichtje net zo is, dus ze ziet wel dat het niet aan mij ligt, dat er nog zo mensen zijn.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.