Ik geef toe dat ik er in het begin nog mee kon leven omdat ik zo iets had van "ze is gewoon bang door dingen uit het verleden", tot ik op een gegeven moment mij overslaap omdat ik mijn wekker vergeet te zetten (en het volgende is helaas geen zever) en ik berichten krijg van "Waarom zit ge op Facebook maar antwoordt ge niet op mijn berichten" als later blijkt dat ze op dat moment zelf op
mijn Facebook is geweest om te controleren via mijn activiteiten log of ik dan toch niet actief ben geweest in die voormiddag.
Ik weet dat er vele zijn die nu denken van waarom mag ze op u Facebook? Maar voor mij is dat de normaalste zaak van de wereld, ik heb toch niks te verbergen en als ze het niet ziet op mijn Facebook weet ze het toch want dan zal ik het haar wel vertellen. Vertrouwen was er wel langs beide kanten dacht ik toch, zij liet mij ook alles lezen (spontaan, niet op vraag van mij) en voor de rest was er toch zeker langs mijn kant geen wantrouwen op eender welk vlak.
Ze is nog maar 20, net zoals mij dus ze heeft nog lang om daaraan te werken en ik geef ook toe dat mijn jonge leeftijd de beslissing gemakkelijker maakt. Zeker omdat ik nog te jong ben om mij met zo weinig vrijheid aan iemand te binden op dit moment.
1. Ze is inderdaad bedrogen geweest in een vorige lange relatie en ik had daar ook alle begrip voor, vandaar dat ik ook weinig problemen maakt van mijn Facebook en gsm openstellen voor haar. Ik deed echt mijn best om mijn vertrouwen volledig aan haar te geven, maar blijkbaar moest zij echt heel ver gaan om mij te kunnen vertrouwen.
2. helaas moet ik zeggen dat ik niet tot de klasse behoor van de knappere mannen, alle, of het helaas is dat weet ik niet. Ik ben tevreden met mezelf (en 't is toch niet dat ik er iets aan kan veranderen
)
En alsof dit topic zoveel inhoud heeft ... kon evengoed bij off-topic staan.
