Ik heb hier gewoond toen ik 18 was, een jaar in een uitwisselingsproject. Hij zat in de eerste helft van het jaar bij mij in de klas. Toen ik problemen kreeg met mijn gastfamilie, heb ik hier van de organisatie de boodschap gekregen dat ze problemen hadden om gastfamilies te vinden voor de nieuwe lichting, dus dat ze me niet konden helpen. Ik mocht veranderen maar moest zelf een nieuwe zoeken. Hij heeft mij toen door die periode door getrokken samen met een ander klasgenootje, want ik was van plan van naar huis te gaan. Ben dan uiteindelijk bij zijn buren terecht gekomen als nieuwe gastfamilie.
Nu 14 jaar later blijft dat een enorm sterke vriendschap, ondanks dat we elkaar niet vaak zien, nu was het 4 jaar geleden. Gezien hij een gehandicapt dochtertje heeft, is internet ed. geen prioriteit voor hun, dus loopt contact daarbuiten moeilijk en heel sporadisch.
Bij de meeste mensen die ik hier terug zie, is het altijd terug even aftasten, is er toch een zekere afstand in't begin. Dat verdwijnt dan wel weer, maar is toch altijd eventjes terug aan elkaar gewoon worden. Bij hem niet, dat is alsof ik nooit ben weg geweest.
Moeilijk uit te leggen, maar hoop dat dit het een beetje verduidelijkt.
