Ik zal ook maar eens delen.
Lange tijd een seksrelatie gehad met iemand waar ik eigenlijk niet echt plezier aan had.
Gestopt ermee omdat het tijd werd om me terug open te stellen voor iets meer.
Dan 2 maand geleden ofzo een crush op een collega gekregen en ondertussen een paar ongelofelijk leuke avonden, nachten, ochtends mee gehad.
De eerste keer in jaren dat ik nog zo eens een gevoel heb gehad bij een vrouw. Een nacht met haar is een rollercoaster van hilarische, intieme, oprechte en interessante momenten terwijl ik met de meeste vrouwen bij wijze van spreken een kogel door mijn kop wil jagen uit pure verveling na een conversatie van 2 uur.
Nu de keerzijde, wij zijn allebei impulsieve zielen en hebben een slechte invloed op elkaar terwijl we allebei ons leven in de eerste plaats op orde moeten krijgen.
Zij liet een aantal dagen geleden weten dat we niet verder kunnen doen met wat en hoe we bezig zijn omdat ze daarbij haar job op het spel zet en ik besef maar al te goed dat ze gelijk heeft.
Anderzijds ben ik van mening dat er ook andere manieren zijn om op een normale functionele manier eens te proberen samen te zijn zonder dat risico te nemen maar daar wil ze precies niet echt van weten.
Ik weet ook dat als ik niet verder probeer de kans bestaat dat ik veel spijt ga hebben dat ik niet genoeg moeite heb gedaan maar ik wil ook haar mening respecteren.
Ik weet niet hoe veel gevoelens er van haar kant zijn, maar ik weet wel dat er iets is. En denk persoonlijk dat ze met haar argument over het werk ( al is dat natuurlijk gedeeltelijk waar ) gewoon de makkelijkste weg zoekt omdat ze haar niet kwetsbaar kan/wil opstellen. Al kan ik me natuurlijk volledig vergissen, mijn vrouwenkennis is niet bepaald geweldig.
Soit, ik zit dus met een dilemma, ik wil niet te hard pushen, maar wil ook niet geen moeite doen want dan is er ook geen kans dat er nog iets komt.
